¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

¹向耶和华祷告诉苦

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

²我们的产业转归外人，我们的房屋归给异族。

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

³我们成为孤儿，没有父亲，我们的母亲好像寡妇一样。

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁴我们所喝的水要用银子买，我们的柴也付代价而得。

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁵我们被人追赶，颈项带上重轭；我们疲乏，得不着歇息。

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁶我们臣服埃及和亚述，为要得着粮食充饥。

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁷我们的先祖犯了罪，现在他们不在了；我们却要担负他们的罪孽。

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁸奴仆辖制我们；没有人救我们脱离他们的手。

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

⁹因为旷野有刀剑的威胁，我们要冒生命的危险才得到粮食。

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹⁰我们因饥饿而发烧，我们的皮肤好像火炉一般的热。

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹¹妇女在锡安被污辱，处女在犹大的城镇被强暴。

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹²众领袖被敌人吊起来；长老也不受人尊敬。

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹³青年人推磨吃苦；孩童因背木柴而跌倒。

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁴众长老不再坐在城门口；青年人不再唱歌作乐。

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁵我们心里不再欢乐；我们的舞蹈变为哀哭。

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁶冠冕从我们的头上掉下来。我们有祸了；因为我们犯了罪。

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁷为了这事，我们心里愁烦；为了这事，我们的眼睛昏花；

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁸因为锡安山荒凉，野狗就在山上到处出没。

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

¹⁹祈求复兴但耶和华啊，你永远坐着为王；你的宝座代代长存。

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²⁰你为什么永远忘记我们？为什么长久离弃我们？

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²¹耶和华啊！除非你真的弃绝我们，你向我们所发的怒气难收，不然，求你使我们归向你，好使我们回转过来；求你更新我们的日子，像古时一样。

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.

²²