¹Ako'y rosa ng Saron, lila ng mga libis.

¹两人相爱

²Kung paano ang lila sa gitna ng mga tinik, gayon ang aking pagsinta sa mga dalaga.

²我的佳偶在女子中，正像荆棘里的百合花。

³Kung paano ang puno ng mansanas sa gitna ng mga punong kahoy sa gubat, gayon ang aking sinta sa gitna ng mga anak na lalake. Ako'y nauupo sa ilalim ng kaniyang lilim na may malaking kaluguran. At ang kaniyang bunga ay naging matamis sa aking lasa.

³我的良人在男子中，好像树林里的一棵苹果树；我欢欢喜喜地坐在它的荫下，它的果子香甜合我口味。

⁴Dinala niya sa bahay na may pigingan, at ang kaniyang watawat sa akin ay pagsinta.

⁴他带我进入酒室，含情脉脉地望着我。

⁵Kandilihin ninyo ako ng mga pasas, aliwin ninyo ako ng mga mansanas: sapagka't ako'y may sakit na pagsinta.

⁵求你们用葡萄饼增补我力，用苹果恢复我的精神，因为我因爱成病。

⁶Ang kaniyang kaliwang kamay ay nasa ilalim ng aking ulo, at ang kaniyang kanang kamay ay yumayakap sa akin.

⁶他的左手托住我的头，他的右手拥抱着我。

⁷Pinagbibilinan ko kayo, Oh mga anak na babae ng Jerusalem, alangalang sa mga usang lalake at babae sa parang, na huwag ninyong pukawin, o gisingin man ang aking pagsinta, hanggang sa ibigin niya.

⁷耶路撒冷的众女子啊！我指着田野的羚羊、母鹿恳求你们，不要惊动他，不要挑起他的爱情，等它自发吧。

⁸Ang tinig ng aking sinta! narito, siya'y dumarating, na lumulukso sa mga bundok, lumulundag sa mga burol.

⁸听啊！这是我良人的声音，他蹿山越岭而来。

⁹Ang aking sinta ay gaya ng usa o ng batang usa: narito, siya'y tumatayo sa likod ng ating bakod, siya'y sumusungaw sa mga dungawan, siya'y napakikita sa mga silahia.

⁹我的良人像羚羊，像小鹿。看哪！他站在我们的墙后；从窗口观看，从窗格往里面探视。

¹⁰Ang aking sinta ay nagsalita, at nagsabi sa akin, Bumangon ka, sinta ko, maganda ko, at tayo na.

¹⁰我的良人对我说：“我的佳偶啊！你起来吧。我的佳丽啊！你来吧。

¹¹Sapagka't narito, ang tagginaw ay nakaraan; ang ulan ay lumagpas at wala na;

¹¹因为冬天已过，雨水止息，已经过去了。

¹²Ang mga bulaklak ay namumukadkad sa lupa; ang panahon ng pagaawitan ng mga ibon ay dumarating, at ang tinig ng batobato ay naririnig sa ating lupain;

¹²地上百花齐放，百鸟齐鸣的时候已经来到；斑鸠的声音在我们境内也听见了。

¹³Nahihinog ang sariwang mga bunga ng puno ng higos, at ang mga puno ng ubas ay namumulaklak, kanilang pinahahalimuyak ang kanilang bango. Bumangon ka, sinta ko, maganda ko, at tayo na.

¹³无花果树的果子渐渐成熟，葡萄树开花发香，我的佳偶啊！你起来吧。我的佳丽啊！你来吧。

¹⁴Oh kalapati ko, na nasa mga bitak ng malalaking bato, sa puwang ng matarik na dako, ipakita mo sa akin ang iyong mukha, iparinig mo sa akin ang iyong tinig; Sapagka't matamis ang iyong tinig, at ang iyong mukha ay kahalihalina.

¹⁴我的鸽子啊！在岩石的穴中，在悬崖石的隐密处，让我看看你的容貌；让我听听你的声音；因为你的声音甜美，你的容貌秀丽。

¹⁵Hulihin ninyo para sa atin ang mga sora, ang mga munting sora na naninira ng mga ubasan; sapagka't ang ating mga ubasan ay namumulaklak.

¹⁵要为我们捉拿狐狸，就是毁坏葡萄园的小狐狸，因为我们的葡萄园正在开花。”

¹⁶Ang sinta ko ay akin, at ako ay kaniya: pinapastulan niya ang kaniyang kawan sa gitna ng mga lila.

¹⁶我的良人属我，我也属他，他在百合花中细赏。

¹⁷Hanggang sa ang araw ay lumamig, at ang mga lilim ay mawala, pumihit ka, sinta ko, at ikaw ay maging gaya ng usa o ng batang usa sa mga bundok ng Bether.

¹⁷我的良人啊！等到天起凉风，日影消逝的时候，愿你归来，好像崎岖山上的羚羊或是小鹿。