¹Ako'y dumating sa aking halamanan, kapatid ko, kasintahan ko: aking dinampot ang aking mira pati ang aking especia; aking kinain ang aking pulotpukyutan pati ang aking pulot; aking ininom ang aking alak pati ang aking gatas. Magsikain kayo, Oh mga kaibigan; magsiinom kayo, oo, magsiinom kayo ng sagana, Oh sinisinta.

¹良人暂别佳偶

²Ako'y nakatulog, nguni't ang aking puso ay gising: ang tinig ng aking sinta ang siyang tumutuktok, na kaniyang sinasabi, pagbuksan mo ako, kapatid ko, sinta ko, kalapati ko, sakdal ko: sapagka't ang aking ulo ay basa ng hamog, ang aking mga kulot na buhok ay ng mga patak ng gabi.

²我身虽然睡卧，我心却醒。这是我的良人的声音，他敲着门说：“我的妹妹，我的佳偶，我的鸽子，我的完全人哪！求你给我开门；因为我的头满了露水，头发给夜露滴湿。”

³Aking hinubad ang aking suot; paanong aking isusuot? Aking hinugasan ang aking mga paa paanong sila'y aking dudumhan?

³我回答：“我脱了外衣，怎能再穿上呢？我洗了脚，怎能再弄脏呢？”

⁴Isinuot ng aking sinta ang kaniyang kamay sa butas ng pintuan, at nakilos ang aking puso sa kaniya.

⁴我的良人从门孔里伸进手来，我的心因他大为激动。

⁵Ako'y bumangon upang pagbuksan ang aking sinta; at ang aking mga kamay ay tutulo ng mira, at ang aking mga daliri ng malabnaw na mira. Sa mga tatangnan ng trangka.

⁵我起来，要给我的良人开门；我的两手滴下没药，指头滴下没药，滴在门闩上。

⁶Aking pinagbuksan ang aking sinta: nguni't ang aking sinta ay umurong at nakaalis, napanglupaypay na ako ng aking kaluluwa nang siya'y magsalita: aking hinanap siya, nguni't hindi ko nasumpungan siya; aking tinawag siya, nguni't hindi siya sumagot sa akin.

⁶我亲手给我的良人开门，我的良人却已转身走了；我发现他走了，差点昏倒；我到处找他，却找不见，我呼叫他，他却不回答。

⁷Nasumpungan ako ng mga bantay na nagsisilibot sa bayan, sinaktan nila ako, sinugatan nila ako, inalis sa akin ang aking balabal ng mga tanod ng mga kuta.

⁷城中的守卫巡逻的时候，找着我；他们打了我，伤了我；看守城墙的人夺去了我身上的外衣。

⁸Pinagbibilinan ko kayo, Oh mga anak na babae ng Jerusalem, kung inyong masumpungan ang aking sinta, na inyong saysayin sa kaniya, na ako'y may sakit, na pagsinta.

⁸耶路撒冷的众女子啊！我嘱咐你们：你们若遇见我的良人，你们要告诉他什么呢？你们要告诉他，我患了相思病。

⁹Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta, Oh ikaw na pinakamaganda sa mga babae? Ano ang iyong sinta na higit kay sa ibang sinta, na iyong ibinibilin sa amin ng ganyan?

⁹你这女子中最美丽的啊！你的良人比别人的良人有什么更可爱之处呢？你的良人比别人的良人有什么更可爱之处呢？以致你这样嘱咐我们呢？

¹⁰Ang aking sinisinta ay maputi at mapulapula na pinakamainam sa sangpung libo.

¹⁰佳偶称赞良人的俊美我的良人红光满面，是万人中的表表者。

¹¹Ang kaniyang ulo ay gaya ng pinakamainam na ginto: ang kaniyang kulot na buhok ay malago at maitim na gaya ng uwak.

¹¹他的头像精金，他的头发如棕树枝厚密，像乌鸦那么黑。

¹²Ang kaniyang mga mata ay gaya ng mga kalapati sa siping ng mga batis ng tubig; na hinugasan ng gatas at bagay ang pagkalagay.

¹²他的眼好像溪水旁的鸽子，在奶中洗净，塑得合式。

¹³Ang kaniyang mga pisngi ay gaya ng pitak ng mga especia, gaya ng mga bunton ng mga mainam na gulay: ang kaniyang mga labi ay gaya ng mga lila na tumutulo ng malabnaw na mira.

¹³他的两颊如香花畦，又如香草台；他的嘴唇像百合花，滴下没药汁。

¹⁴Ang kaniyang mga kamay ay gaya ng mga singsing na ginto na may lakip na berilo: ang kaniyang katawan ay gaya ng yaring garing na binalot ng mga zafiro.

¹⁴他的双手像金管，镶嵌着水苍玉；他的躯体如象牙块，周围包着蓝宝石。

¹⁵Ang kaniyang mga hita ay gaya ng haliging marmol, na nalalapag sa mga tungtungan na dalisay na ginto: ang kaniyang anyo ay gaya ng Libano na marilag na gaya ng mga sedro.

¹⁵他的双腿像大理石柱，安放在精金的座上；他的容貌如黎巴嫩山，像佳美的香柏树。

¹⁶Ang kaniyang bibig ay pinakamatamis: Oo, siya'y totoong kaibigibig. Ito'y aking sinta at ito'y aking kaibigan, Oh mga anak na babae ng Jerusalem.

¹⁶他的口甜蜜；他全然可爱。耶路撒冷的众女子啊！这就是我的良人，我的朋友。