¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

¹اذكر يا رب ماذا صار لنا. اشرف وانظر الى عارنا.

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

²قد صار ميراثنا للغرباء. بيوتنا للاجانب.

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

³صرنا ايتاما بلا اب. امهاتنا كارامل.

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁴شربنا ماءنا بالفضة. حطبنا بالثمن يأتي.

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁵على اعناقنا نضطهد. نتعب ولا راحة لنا.

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁶اعطينا اليد للمصريين والاشوريين لنشبع خبزا.

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁷آباؤنا اخطأوا وليسوا بموجودين ونحن نحمل آثامهم.

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁸عبيد حكموا علينا. ليس من يخلص من ايديهم.

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

⁹بانفسنا نأتي بخبزنا من جرى سيف البرية.

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹⁰جلودنا اسودّت كتنور من جرى نيران الجوع.

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹¹اذلوا النساء في صهيون العذارى في مدن يهوذا.

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹²الرؤساء بايديهم يعلقون ولم تعتبر وجوه الشيوخ.

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹³اخذوا الشبان للطحن والصبيان عثروا تحت الحطب.

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁴كفت الشيوخ عن الباب والشبان عن غنائهم.

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁵مضى فرح قلبنا صار رقصنا نوحا.

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁶سقط اكليل راسنا. ويل لنا لاننا قد اخطأنا.

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁷من اجل هذا حزن قلبنا. من اجل هذه اظلمت عيوننا.

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁸من اجل جبل صهون الخرب. الثعالب ماشية فيه.

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

¹⁹انت يا رب الى الابد تجلس. كرسيك الى دور فدور.

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²⁰لماذا تنسانا الى الابد وتتركنا طول الايام.

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²¹ارددنا يا رب اليك فنرتد. جدد ايامنا كالقديم.

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.

²²هل كل الرفض رفضتنا هل غضبت علينا جدا