1Sa tabi ng mga ilog ng Babilonia, doo'y nangaupo tayo, oo, nagiyak tayo, nang ating maalaala ang Sion.
1على انهار بابل هناك جلسنا. بكينا ايضا عندما تذكرنا صهيون.
2Sa mga punong sauce sa gitna niyaon ating ibinitin ang ating mga alpa.
2على الصفصاف في وسطها علقنا اعوادنا.
3Sapagka't doo'y silang nagsibihag sa atin ay nagsihiling sa atin ng mga awit, at silang magpapahamak sa atin ay nagsihiling sa atin ng kasayahan, na nangagsasabi: Awitin ninyo sa amin ang sa mga awit ng Sion.
3لانه هناك سألنا الذين سبونا كلام ترنيمة ومعذبونا سألونا فرحا قائلين رنموا لنا من ترنيمات صهيون
4Paanong aawitin namin ang awit sa Panginoon sa ibang lupain?
4كيف نرنم ترنيمة الرب في ارض غريبة.
5Kung kalimutan kita, Oh Jerusalem, kalimutan nawa ng aking kanan ang kaniyang kasanayan.
5ان نسيتك يا اورشليم تنسى يميني****
6Dumikit nawa ang aking dila sa ngalangala ng aking bibig, kung hindi kita alalahanin; kung hindi ko piliin ang Jerusalem ng higit sa aking pinakapangulong kagalakan.
6ليلتصق لساني بحنكي ان لم اذكرك ان لم افضل اورشليم على اعظم فرحي
7Alalahanin mo Oh Panginoon, laban sa mga anak ni Edom ang kaarawan ng Jerusalem; na nagsabi, Sirain, sirain, pati ng patibayan niyaon.
7اذكر يا رب لبني ادوم يوم اورشليم القائلين هدوا هدوا حتى الى اساسها.
8Oh anak na babae ng Babilonia, na sira; magiging mapalad siya, na gumaganti sa iyo na gaya ng iyong ginawa sa amin.
8يا بنت بابل المخربة طوبى لمن يجازيك جزاءك الذي جازيتنا.
9Magiging mapalad siya, na kukuha at maghahagis sa iyong mga bata sa malaking bato.
9طوبى لمن يمسك اطفالك ويضرب بهم الصخرة