1Oh Panginoon, iyong siniyasat ako, at nakilala ako.
1لامام المغنين. لداود. مزمور. يا رب قد اختبرتني وعرفتني.
2Iyong nakikilala ang aking pag-upo at ang aking pagtindig, iyong nauunawa ang aking pagiisip sa malayo.
2انت عرفت جلوسي وقيامي. فهمت فكري من بعيد
3Iyong siniyasat ang aking landas at ang aking higaan, at iyong kilala ang lahat kong mga lakad.
3مسلكي ومربضي ذريت وكل طرقي عرفت.
4Sapagka't wala pa ang salita sa aking dila, nguni't, narito, Oh Panginoon, natatalastas mo nang buo.
4لانه ليس كلمة في لساني الا وانت يا رب عرفتها كلها.
5Iyong kinulong ako sa likuran at sa harapan, at inilapag mo ang iyong kamay sa akin.
5من خلف ومن قدام حاصرتني وجعلت عليّ يدك.
6Ang ganyang kaalaman ay totoong kagilagilalas sa akin; ito'y mataas, hindi ko maabot.
6عجيبة هذه المعرفة فوقي ارتفعت لا استطيعها.
7Saan ako paroroon na mula sa iyong Espiritu? O saan ako tatakas na mula sa iyong harapan?
7اين اذهب من روحك ومن وجهك اين اهرب.
8Kung sumampa ako sa langit, nandiyan ka: kung gawin ko ang aking higaan sa Sheol, narito, ikaw ay nandoon.
8ان صعدت الى السموات فانت هناك. وان فرشت في الهاوية فها انت.
9Kung aking kunin ang mga pakpak ng umaga, at tumahan sa mga pinakadulong bahagi ng dagat;
9ان اخذت جناحي الصبح وسكنت في اقاصي البحر
10Doon ma'y papatnubayan ako ng iyong kamay, at ang iyong kanang kamay ay hahawak sa akin.
10فهناك ايضا تهديني يدك وتمسكني يمينك.
11Kung aking sabihin, Tunay na tatakpan ako ng kadiliman, at ang liwanag sa palibot ko ay magiging gabi;
11فقلت انما الظلمة تغشاني. فالليل يضيء حولي.
12Ang kadiliman man ay hindi nakakukubli sa iyo, kundi ang gabi ay sumisilang na parang araw: ang kadiliman at kaliwanagan ay magkaparis sa iyo.
12الظلمة ايضا لا تظلم لديك والليل مثل النهار يضيء. كالظلمة هكذا النور
13Sapagka't iyong inanyo ang aking mga lamang loob: iyo akong tinakpan sa bahay-bata ng aking ina.
13لانك انت اقتنيت كليتيّ. نسجتني في بطن امي.
14Ako'y magpapasalamat sa iyo; sapagka't nilalang ako na kakilakilabot at kagilagilalas: kagilagilalas ang iyong mga gawa; at nalalamang mabuti ng aking kaluluwa.
14احمدك من اجل اني قد امتزت عجبا. عجيبة هي اعمالك ونفسي تعرف ذلك يقينا.
15Ang katawan ko'y hindi nakubli sa iyo, nang ako'y gawin sa lihim, at yariing mainam sa mga pinakamababang bahagi sa lupa.
15لم تختف عنك عظامي حينما صنعت في الخفاء ورقمت في اعماق الارض.
16Nakita ng iyong mga mata ang aking mga sangkap na di sakdal, at sa iyong aklat ay pawang nangasulat, kahit na ang mga araw na itinakda sa akin, nang wala pang anoman sa kanila,
16رأت عيناك اعضائي وفي سفرك كلها كتبت يوم تصورت اذ لم يكن واحد منها.
17Pagka mahalaga rin ng iyong mga pagiisip sa akin, Oh Dios! Pagka dakila ng kabuoan nila!
17ما اكرم افكارك يا الله عندي ما اكثر جملتها.
18Kung aking bibilangin, higit sila sa bilang kay sa buhangin: pagka ako'y nagigising ay laging nasa iyo ako.
18ان احصها فهي اكثر من الرمل. استيقظت وانا بعد معك.
19Walang pagsalang iyong papatayin ang masama, Oh Dios: hiwalayan nga ninyo ako, Oh mga mabagsik na tao.
19ليتك تقتل الاشرار يا الله. فيا رجال الدماء ابعدوا عني.
20Sapagka't sila'y nangagsasalita laban sa iyo ng kasamaan, at ginagamit ng iyong mga kaaway ang iyong pangalan sa walang kabuluhan.
20الذين يكلمونك بالمكر ناطقين بالكذب هم اعداؤك.
21Hindi ko ba ipinagtatanim sila, Oh Panginoon, na nagtatanim sa iyo? At hindi ba kinapapanglawan ko ang mga yaon na nagsisibangon laban sa iyo?
21ألا ابغض مبغضيك يا رب وامقت مقاوميك.
22Aking ipinagtatanim sila ng lubos na kapootan: sila'y naging mga kaaway ko.
22بغضا تاما ابغضتهم. صاروا لي اعداء
23Siyasatin mo ako, Oh Dios, at alamin mo ang aking puso; subukin mo ako, at alamin mo ang aking mga pagiisip:
23اختبرني يا الله واعرف قلبي امتحني واعرف افكاري.
24At tingnan mo kung may anomang lakad ng kasamaan sa akin, at patnubayan mo ako sa daang walang hanggan.
24وانظر ان كان فيّ طريق باطل واهدني طريقا ابديا