1Bakit ang mga bansa ay nangagugulo, at ang mga bayan ay nangagaakala ng walang kabuluhang bagay?
1لماذا ارتجّت الامم وتفكّر الشعوب في الباطل.
2Ang mga hari sa lupa ay nagsisihanda, at ang mga pinuno ay nagsasanggunian, Laban sa Panginoon at laban sa kaniyang pinahiran ng langis, na sinasabi:
2قام ملوك الارض وتآمر الرؤساء معا على الرب وعلى مسيحه قائلين
3Lagutin natin ang kanilang tali, at ating iwaksi ang kanilang mga panali sa atin.
3لنقطع قيودهما ولنطرح عنا ربطهما
4Siyang nauupo sa kalangitan ay tatawa: ilalagay sila ng Panginoon sa kakutyaan.
4الساكن في السموات يضحك. الرب يستهزئ بهم.
5Kung magkagayo'y magsasalita siya sa kanila sa kaniyang poot, at babagabagin sila sa kaniyang malabis na sama ng loob:
5حينئذ يتكلم عليهم بغضبه ويرجفهم بغيظه.
6Gayon ma'y inilagay ko ang aking hari sa aking banal na bundok ng Sion.
6اما انا فقد مسحت ملكي على صهيون جبل قدسي
7Aking sasaysayin ang tungkol sa pasiya: sinabi ng Panginoon sa akin, Ikaw ay aking anak; sa araw na ito ay ipinanganak kita.
7اني اخبر من جهة قضاء الرب. قال لي انت ابني. انا اليوم ولدتك
8Humingi ka sa akin, at ibibigay ko sa iyo ang mga bansa na iyong pinakamana, at ang mga pinakadulong bahagi ng lupa ay iyong pinakaari.
8اسألني فاعطيك الامم ميراثا لك واقاصي الارض ملكا لك.
9Sila'y iyong babaliin ng isang pamalong bakal; iyong dudurugin sila na parang isang sisidlan ng magpapalyok.
9تحطمهم بقضيب من حديد. مثل اناء خزّاف تكسّرهم
10Ngayon nga'y magpakapantas kayo, Oh kayong mga hari: mangatuto kayo, kayong mga hukom sa lupa.
10فالآن يا ايها الملوك تعقلوا. تأدبوا يا قضاة الارض.
11Kayo'y mangaglingkod sa Panginoon na may takot, at mangagalak na may panginginig.
11اعبدوا الرب بخوف واهتفوا برعدة.
12Hagkan ninyo ang anak, baka magalit siya, at kayo'y mangapahamak sa daan, sapagka't ang kaniyang poot ay madaling magalab. Mapapalad ang nanganganlong sa kaniya.
12قبّلوا الابن لئلا يغضب فتبيدوا من الطريق لانه عن قليل يتقد غضبه. طوبى لجميع المتكلين عليه