¹Nang magkagayo'y sumagot si Bildad na Suhita, at nagsabi,

¹Bildad iz Šuaha progovori tad i reče:

²Hanggang kailan manghuhuli kayo ng mga salita? Inyong bulayin, at pagkatapos ay magsasalita kami.

²"Kada kaniš obuzdat' svoje besjede? Opameti se sad da razgovaramo!

³Bakit kami nangabibilang na parang mga hayop, at naging marumi sa iyong paningin?

³Zašto nas držiš za stoku nerazumnu, zar smo životinje u tvojim očima?

⁴Ikaw na nagpapakabagbag sa iyong galit, pababayaan ba ang lupa dahil sa iyo? O babaguhin ba ang bato mula sa kinaroroonan?

⁴O ti, koji se od jarosti razdireš, hoćeš li da zemlja zbog tebe opusti da iz svoga mjesta iskoče pećine?

⁵Oo, ang ilaw ng masama ay papatayin, at ang liyab ng kaniyang apoy ay hindi liliwanag.

⁵Al' ugasit će se svjetlost opakoga, i neće mu sjati plamen na ognjištu.

⁶Ang ilaw ay magdidilim sa kaniyang tolda, at ang kaniyang ilawan sa itaas niya ay papatayin.

⁶Potamnjet će svjetlo u njegovu šatoru i nad njime će se utrnut' svjetiljka.

⁷Ang mga hakbang ng kaniyang kalakasan ay mapipigil, at ang kaniyang sariling payo ang magbabagsak sa kaniya.

⁷Krepki mu koraci postaju sputani, o vlastite on se spotiče namjere.

⁸Sapagka't siya'y inihagis sa lambat ng kaniyang sariling mga paa, at siya'y lumalakad sa mga silo.

⁸Jer njegove noge vode ga u zamku, i evo ga gdje već korača po mreži.

⁹Isang panghuli ang huhuli sa kaniya sa mga sakong. At isang silo ay huhuli sa kaniya.

⁹Tanka mu je zamka nogu uhvatila, i evo, užeta čvrsto ga pritežu.

¹⁰Ang panali ay nakakubli ukol sa kaniya sa lupa, at isang patibong na ukol sa kaniya ay nasa daan.

¹⁰Njega vreba omča skrivena na zemlji, njega čeka klopka putem kojim hodi.

¹¹Mga kakilabutan ay tatakot sa kaniya sa lahat ng dako, at hahabol sa kaniya sa kaniyang mga sakong.

¹¹Odasvuda strahovi ga prepadaju, ustopice sveudilj ga proganjaju.

¹²Ang kaniyang kalakasan ay manglalata sa gutom, at ang kapahamakan ay mahahanda sa kaniyang tagiliran.

¹²Glad je požderala svu snagu njegovu, nesreća je uvijek o njegovu boku.

¹³Susupukin ang mga sangkap ng kaniyang katawan, Oo, lalamunin ng panganay ng kamatayan ang kaniyang mga sangkap.

¹³Boleština kobna kožu mu razjeda, prvenac mu smrti nagriza udove.

¹⁴Siya'y ilalabas sa kaniyang tolda na kaniyang tinitiwalaan; at siya'y dadalhin sa hari ng mga kakilabutan.

¹⁴Njega izvlače iz šatora njegova da bi ga odveli vladaru strahota.

¹⁵Tatahan sa kaniyang tolda yaong di niya kaanoano: azufre ay makakalat sa kaniyang tahanan.

¹⁵U njegovu stanu tuđinac stanuje, po njegovu domu prosipaju sumpor.

¹⁶Ang kaniyang mga ugat ay mangatutuyo sa ilalim, at sa ibabaw ay puputulin ang kaniyang sanga.

¹⁶Odozdo se suši njegovo korijenje, a odozgo grane sve mu redom sahnu.

¹⁷Ang alaala sa kaniya ay mawawala sa lupa, at siya'y mawawalan ng pangalan sa lansangan.

¹⁷Spomen će se njegov zatrti na zemlji, njegovo se ime s lica zemlje briše.

¹⁸Siya'y ihahatid sa kadiliman mula sa liwanag, at itatapon sa labas ng sanglibutan.

¹⁸Iz svjetlosti njega u tminu tjeraju, izagnat' ga hoće iz kruga zemaljskog.

¹⁹Siya'y hindi magkakaroon kahit anak, ni anak man ng anak sa gitna ng kaniyang bayan, ni anomang nalabi sa kaniyang pinakipamayanan.

¹⁹U rodu mu nema roda ni poroda, nit' preživjela na njegovu ognjištu.

²⁰Silang nagsisidating pagkatapos ay mangatitigilan sa kaniyang kaarawan, gaya ng nangauna na nangatakot.

²⁰Sudba je njegova Zapad osupnula, i čitav je Istok obuzela strepnja.

²¹Tunay na ganyan ang mga tahanan ng mga liko, at ito ang kalalagyan niya na hindi nakakakilala sa Dios.

²¹Evo, takav usud snalazi zlikovca i dom onog koji ne priznaje Boga."