1Ang madalas na masaway na nagpapatigas ng kaniyang leeg, biglang mababali, at walang kagamutan.
1Čovjek koji, po opomeni, ostaje tvrdoglav, u tren će se slomiti, i neće mu biti spasa.
2Pagka ang matuwid ay dumadami, ang bayan ay nagagalak: nguni't pagka ang masama ay nagpupuno, ang bayan ay nagbubuntong-hininga.
2Narod se veseli kad se množe pravednici, a puk uzdiše kad zavlada opaki.
3Ang umiibig ng karunungan ay nagpapagalak sa kaniyang ama: nguni't ang nakikisama sa mga patutot ay sumisira ng kaniyang tinatangkilik.
3Čovjek koji ljubi mudrost, veseli oca svoga, a koji se druži s bludnicama, rasipa imetak.
4Ang hari ay nagtatatag ng lupain sa pamamagitan ng kahatulan: nguni't ang humihingi ng suhol ay gumigiba.
4Kralj pravicom održava državu, a ruši je čovjek koji nameće daće.
5Ang tao na kunwang pumupuri sa kaniyang kapuwa naglalagay ng bitag sa kaniyang mga hakbang.
5Čovjek koji laska bližnjemu svome razapinje mrežu stopama njegovim.
6Sa pagsalangsang ng masamang tao ay may silo: nguni't ang matuwid ay umaawit at nagagalak.
6U grijehu je zamka zlu čovjeku, a pravednik likuje i veseli se.
7Ang matuwid ay kumukuhang alam sa bagay ng dukha: ang masama ay walang unawang makaalam.
7Pravednik razumije pravo malenih, a opaki ne shvaća spoznaju.
8Ang mga mangduduwahaging tao ay naglalagay ng bayan sa liyab: nguni't ang mga pantas na tao ay nagaalis ng poot.
8Podsmjevači uzbunjuju grad, a mudri stišavaju srdžbu.
9Kung ang pantas ay magkaroon ng pakikipagtalo sa isang mangmang, magalit man o tumawa, ang mangmang ay hindi magkakaroon ng kapahingahan.
9Kad se mudrac parbi s bezumnikom, il' se srdio, il' se smijao, svejednako mira nema.
10Ang mangbububo ng dugo ay nagtatanim sa sakdal: at tungkol sa matuwid, hinahanap nila ang kaniyang buhay.
10Krvopije mrze poštenoga, a pravednici mu se za život brinu.
11Inihihinga ng mangmang ang buong galit niya: nguni't ang pantas ay nagpipigil at tumitiwasay.
11Bezumnik izlijeva sav svoj gnjev, a mudrac susteže svoju srdžbu.
12Kung ang puno ay nakikinig sa kabulaanan, lahat niyang mga lingkod ay masasama.
12Ako vladalac posluša riječ lažljivu, sve mu sluge postaju opake.
13Ang dukha at ang mamimighati ay nagsasalubong; pinapagniningas ng Panginoon ang mga mata nila kapuwa.
13Siromah se i gulikoža susreću: Jahve obojici prosvjetljuje oči.
14Ang hari na humahatol na tapat sa dukha, ang kaniyang luklukan ay matatatag magpakailan man.
14Kralj koji sudi siromasima po istini ima prijesto čvrst dovijeka.
15Ang pamalo at saway ay nagbibigay karunungan: nguni't ang batang binabayaan ay humihiya sa kaniyang ina.
15Šiba i ukor podaruju mudrost, a razuzdan mladić sramoti majku svoju.
16Pagka ang masama ay dumadami, pagsalangsang ay dumadami: nguni't mamamasdan ng matuwid ang kanilang pagkabuwal.
16Kad se množe opaki, množi se i grijeh, ali pravednici promatraju propast njihovu.
17Sawayin mo ang iyong anak, at bibigyan ka niya ng kapahingahan; Oo, bibigyan niya ng kaluguran ang iyong kaluluwa.
17Ukori sina svoga, i zadovoljit će te i dati radost duši tvojoj.
18Kung saan walang pangitain, ang bayan ay sumasama: nguni't siyang nagiingat ng kautusan ay maligaya siya.
18Kad objave nema, narod se razuzda, a blago onome tko se drži Zakona!
19Ang alipin ay hindi masasaway ng mga salita: sapagka't bagaman nalalaman niya ay hindi siya makikinig.
19Samim se riječima sluga ne popravlja, jer se ne pokorava iako umom shvaća.
20Nakikita mo ba ang tao, na nagmamadali sa kaniyang mga salita? May pagasa pa sa mangmang kay sa kaniya.
20Jesi li vidio čovjeka brza na riječima? I bezumnik ima više nade nego on.
21Siyang maingat na nagpalaki ng kaniyang lingkod mula sa pagkabata, magiging anak niya siya sa kawakasan.
21Tko mazi slugu svoga od djetinjstva bit će mu poslije neposlušan.
22Ang taong magagalitin ay humihila ng kaalitan, at ang mainiting tao ay nananagana sa pagsalangsang.
22Gnjevljiv čovjek zameće svađu, a naprasit čovjek počini mnoge grijehe.
23Ang kapalaluan ng tao ay magbababa sa kaniya: nguni't ang may mapagpakumbabang diwa ay magtatamo ng karangalan.
23Oholost ponizuje čovjeka, a ponizan duhom postiže časti.
24Ang nakikisama sa isang magnanakaw ay nagtatanim sa kaniyang sariling kaluluwa: siya'y nakakarinig ng sumpa at hindi umiimik.
24Tko s lupežom plijen dijeli, mrzi sebe samog: čuje proklinjanje i ništa ne otkriva.
25Ang pagkatakot sa tao ay nagdadala ng silo: nguni't ang naglalagak ng kaniyang tiwala sa Panginoon ay maliligtas.
25Strah čovjeku postavlja zamku, a tko se uzda u Jahvu, nalazi okrilje.
26Marami ang nagsisihanap ng lingap ng pinuno: nguni't ang kahatulan ng tao ay nagmumula sa Panginoon.
26Mnogi traže milost vladaočevu, ali Jahve dijeli pravdu svakome.
27Ang di ganap na tao ay karumaldumal sa matuwid: at ang matuwid sa lakad ay karumaldumal sa masama.
27Nepravednik je mrzak pravednicima, a pravednik je mrzak opakima.