1Dinggin mo ang dalangin ko, Oh Panginoon, at dumating nawa ang daing ko sa iyo.
1Molitva nevoljnika koji je klonuo pa svoju tugu izlijeva
2Huwag mong ikubli ang mukha mo sa akin sa kaarawan ng aking kahirapan: ikiling mo ang iyong pakinig sa akin; sa araw na ako'y tumawag, ay sagutin mo akong madali.
2Jahve, usliši molitvu moju, i vapaj moj k tebi da dođe!
3Sapagka't ang mga kaarawan ko'y nangapapawi na parang usok, at ang mga buto ko'y nangasusunog na parang panggatong.
3Nemoj sakrivati lice od mene u dan moje nevolje! Prigni k meni uho svoje: kad te prizovem, brzo me usliši!
4Ang puso ko'y nasaktan na parang damo, at natuyo; sapagka't nalimutan kong kanin ang aking tinapay.
4Jer moji dani nestaju poput dima, a moje kosti gore kao oganj.
5Dahil sa tinig ng aking daing ang mga buto ko'y nagsisidikit sa aking laman.
5Srce mi se suši kao pokošena trava i kruh svoj zaboravljam jesti.
6Ako'y parang pelikano sa ilang; ako'y naging parang kuwago sa kaparangan.
6Od snažnih jecaja mojih kosti mi uz kožu prionuše.
7Ako'y umaabang, at ako'y naging parang maya na nagiisa sa bubungan.
7Sličan sam čaplji u pustinji, postah k'o ćuk na pustoj razvalini.
8Dinudusta ako ng aking mga kaaway buong araw; silang nangauulol laban sa akin ay nagsisisumpa sa akin.
8Ne nalazim sna i uzdišem k'o samotan vrabac na krovu.
9Sapagka't kinain ko ang mga abo na parang tinapay, at hinaluan ko ang aking inumin ng iyak.
9Svagda me grde dušmani moji; mnome se proklinju što bjesne na me.
10Dahil sa iyong galit at iyong poot: sapagka't ako'y iyong itinaas, at inihagis.
10Pepeo jedem poput kruha, a piće svoje miješam sa suzama
11Ang aking mga kaarawan ay parang lilim na kumikiling; at ako'y natuyo na parang damo.
11zbog tvoje ljutine i gnjeva, jer si me digao i bacio.
12Nguni't ikaw, Oh Panginoon, ay mamamalagi magpakailan man; at ang alaala sa iyo ay sa lahat ng sali't saling lahi.
12Moji su dani k'o oduljena sjena, a ja se, gle, sušim poput trave.
13Ikaw ay babangon at maaawa sa Sion: sapagka't kapanahunan ng pagkaawa sa kaniya, Oo, ang takdang panahon ay dumating.
13A ti, o Jahve, ostaješ dovijeka i tvoje ime kroza sva koljena.
14Sapagka't nililigaya ang iyong mga lingkod sa kaniyang mga bato, at nanghihinayang sa kaniyang alabok.
14Ustani, smiluj se Sionu: vrijeme je da mu se smiluješ - sada je čas!
15Sa gayo'y katatakutan ng mga bansa ang pangalan ng Panginoon. At ng lahat ng hari sa lupa ang iyong kaluwalhatian;
15Jer milo je slugama tvojim kamenje njegovo, žale ruševine njegove.
16Sapagka't itinayo ng Panginoon ang Sion, siya'y napakita sa kaniyang kaluwalhatian;
16Tad će se pogani bojati, Jahve, imena tvojega i svi kraljevi zemlje slave tvoje
17Kaniyang dininig ang dalangin ng tapon, at hindi hinamak ang kanilang dalangin.
17kad Jahve opet sazda Sion, kad se pokaže u slavi svojoj,
18Ito'y isusulat na ukol sa lahing susunod: at ang bayang lalalangin ay pupuri sa Panginoon.
18kad se osvrne na prošnju ubogih i ne prezre molitve njihove.
19Sapagka't siya'y tumungo mula sa kaitaasan ng kaniyang santuario; tumingin ang Panginoon sa lupa mula sa langit;
19Nek' se zapiše ovo za budući naraštaj, puk što nastane neka hvali Jahvu.
20Upang dinggin ang buntong hininga ng bilanggo: upang kalagan yaong nangaitakdang patayin;
20Jer Jahve gleda sa svog uzvišenog svetišta, s nebesa na zemlju gleda
21Upang maipahayag ng mga tao ang pangalan ng Panginoon sa Sion, at ang kaniyang kapurihan sa Jerusalem;
21da čuje jauke sužnjeva, da izbavi smrti predane,
22Nang ang mga bayan ay mapisan, at ang mga kaharian, upang maglingkod sa Panginoon.
22da se na Sionu navijesti ime Jahvino i njegova hvala u Jeruzalemu
23Kaniyang pinahina ang aking kalakasan sa daan; kaniyang pinaikli ang mga kaarawan ko.
23kad se narodi skupe i kraljevstva da služe Jahvi.
24Aking sinabi, Oh Dios ko, huwag mo akong kunin sa kalagitnaan ng aking mga kaarawan; ang mga taon mo'y lampas sa mga sali't saling lahi.
24Putem je istrošio sile moje, skratio mi dane.
25Nang una ay inilagay mo ang patibayan ng lupa; at ang mga langit ay gawa ng iyong mga kamay.
25Rekoh: "Bože moj, nemoj me uzeti u sredini dana mojih! Kroza sva koljena traju godine tvoje.
26Sila'y uuwi sa wala, nguni't ikaw ay mananatili: Oo, silang lahat ay maluluma na parang bihisan; parang isang kasuutan na iyong mga papalitan, at sila'y mga mapapalitan:
26U početku utemelji zemlju, i nebo je djelo ruku tvojih.
27Nguni't ikaw rin, at ang mga taon mo'y hindi magkakawakas.
27Propast će, ti ćeš ostati, sve će ostarjeti kao odjeća. Mijenjaš ih poput haljine i nestaju:
28Ang mga anak ng iyong mga lingkod ay mangamamalagi, at ang kanilang binhi ay matatatag sa harap mo.
28ti si uvijek isti - godinama tvojim nema kraja.
29Djeca će tvojih slugu živjeti u miru i potomstvo će njihovo trajati pred tobom.