Tagalog 1905

Croatian

Psalms

88

1Oh Panginoon, na Dios ng aking kaligtasan, ako'y dumaing araw at gabi sa harap mo:
1Pjesma. Psalam. Sinova Korahovih. Zborovođi. Po napjevu "Bolest". Za pjevanje. Poučna pjesma. Ezrahijca Hemana.
2Masok ang aking dalangin sa iyong harapan: ikiling mo ang iyong pakinig sa aking daing:
2Jahve, Bože moj, vapijem danju, a noću naričem pred tobom.
3Sapagka't ang aking kaluluwa ay lipos ng mga kabagabagan, at ang aking buhay ay nalalapit sa Sheol,
3Neka dopre do tebe molitva moja, prigni uho k vapaju mome.
4Ako'y nabilang sa kanila na nagsisibaba sa hukay; ako'y parang taong walang lakas:
4Jer mi je duša zasićena patnjama, moj se život bliži Podzemlju.
5Nakahagis sa gitna ng mga patay, gaya ng napatay na nakahiga sa libingan, na hindi mo na inaalaala; at sila'y mangahiwalay sa iyong kamay.
5Broje me k onima što u grob silaze, postadoh sličan nemoćniku.
6Iyong inilapag ako sa pinakamalalim na hukay, sa mga madilim na dako, sa mga kalaliman.
6Među mrtvima moj je ležaj, poput ubijenih što leže u grobu kojih se više ne spominješ, od kojih si ustegao ruku.
7Lubhang idinidiin ako ng iyong poot, at iyong pinighati ako ng lahat mong mga alon. (Selah)
7Smjestio si me u jamu duboku, u tmine, u bezdan.
8Iyong inilayo sa akin ang kakilala ko; iyong ginawa akong kasuklamsuklam sa kanila: ako'y nakulong at hindi ako makalabas,
8Teško me pritišće ljutnja tvoja i svim me valima svojim prekrivaš.
9Ang mata ko'y nangangalumata dahil sa kadalamhatian: ako'y tumawag araw-araw sa iyo, Oh Panginoon, aking iginawad ang mga kamay ko sa iyo.
9Udaljio si od mene znance moje, Óučini da im gnusan budem: zatvoren sam, ne mogu izaći.
10Magpapakita ka ba ng mga kababalaghan sa mga patay? Sila bang mga patay ay magsisibangon, at magsisipuri sa iyo? (Selah)
10Od nevolje oči mi gasnu: vapijem tebi, Jahve, iz dana u dan, za tobom ruke pružam.
11Ang iyo bang kagandahang-loob ay ipahahayag sa libingan? O ang iyong pagtatapat sa kagibaan?
11Zar na mrtvima činiš čudesa? Zar će sjene ustati i hvaliti tebe?
12Malalaman ba ang mga kababalaghan mo sa dilim? At ang katuwiran mo sa lupain ng pagkalimot?
12Zar se u grobu pripovijeda o tvojoj dobroti? O vjernosti tvojoj u Propasti?
13Nguni't sa iyo, Oh Panginoon, dumaing ako, at sa kinaumagahan ay darating ang dalangin ko sa harap mo.
13Zar se u tmini objavljuju čudesa tvoja i tvoja pravda u Zaboravu?
14Panginoon, bakit mo itinatakuwil ang kaluluwa ko? Bakit mo ikinukubli ang iyong mukha sa akin?
14Ipak ja vapijem tebi, Jahve, prije jutra molitvom te pretječem.
15Ako'y nadadalamhati, at handang mamatay mula sa aking kabataan: habang aking tinitiis ang iyong mga kakilakilabot na bagay ay nakakalingat ako.
15Zašto, Jahve, odbacuješ dušu moju? Zašto sakrivaš lice od mene?
16Ang iyong mabangis na poot ay dumaan sa akin; inihiwalay ako ng iyong mga kakilakilabot na bagay.
16Bijedan sam i umirem već od dječaštva, klonuh noseći tvoje strahote.
17Kanilang kinulong ako na parang tubig buong araw; kinubkob ako nilang magkakasama.
17Preko mene prijeđoše vihori tvojega gnjeva, strahote me tvoje shrvaše,
18Mangliligaw at kaibigan ay inilayo mo sa akin, at ang aking kakilala ay sa dilim.
18okružuju me kao voda sveudilj, optječu me svi zajedno.
19Udaljio si od mene prijatelja i druga: mrak mi je znanac jedini.