¹Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagka't siya'y mabuti: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.

¹Halleluja! Lov Herren, thi han er god, thi hans Miskundhed varer evindelig!

²Sabihing gayon ng tinubos ng Panginoon, na kaniyang tinubos sa kamay ng kaaway;

²Så skal HERRENs genløste sige, de, han løste af Fjendens Hånd

³At mga pinisan mula sa mga lupain, mula sa silanganan, at mula sa kalunuran, mula sa hilagaan at mula sa timugan.

³og samlede ind fra Landene, fra Øst og Vest, fra Nord og fra Havet.

⁴Sila'y nagsilaboy sa ilang, sa ulilang landas; sila'y hindi nakasumpong ng bayang tahanan.

⁴I den øde Ørk for de vild, fandt ikke Vej til beboet By,

⁵Gutom at uhaw, ang kanilang kaluluwa'y nanglupaypay sa kanila.

⁵de led både Sult og Tørst, deres Sjæl var ved at vansmægte;

⁶Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at iniligtas niya sila sa kanilang kahirapan.

⁶men de råbte til HERREN i Nøden, han frelste dem at deres Trængsler

⁷Pinatnubayan naman niya sila sa matuwid na daan, upang sila'y magsiyaon sa bayang tahanan.

⁷og førte dem ad rette Vej, så de kom til beboet By.

⁸Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang mga kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

⁸Lad dem takke HERREN for hans Miskundhed, for hans Underværker mod Menneskens Børn.

⁹Sapagka't kaniyang binigyang kasiyahan ang nananabik na kaluluwa, at ang gutom na kaluluwa ay binusog niya ng kabutihan.

⁹Thi han mættede den vansmægtende Sjæl og fyldte den sultne med godt.

¹⁰Ang gayong tumatahan sa kadiliman, at sa lilim ng kamatayan, na natatali sa dalamhati at pangaw;

¹⁰De sad i Mulm og Mørke, bundne i pine og Jern,

¹¹Sapagka't sila'y nanghimagsik laban sa mga salita ng Dios, at hinamak ang payo ng Kataastaasan:

¹¹fordi de havde stået Guds Ord imod og ringeagtet den Højestes Råd.

¹²Kaya't kaniyang ibinaba ang kanilang puso na may hirap; sila'y nangabuwal, at walang sumaklolo.

¹²Deres Hjerte var knuget af Kummer, de faldt, der var ingen, som hjalp;

¹³Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at iniligtas niya sila sa kanilang kahirapan.

¹³men de råbte til HERREN i Nøden, han frelste dem af deres Trængsler,

¹⁴Inilabas niya sila sa kadiliman at sa lilim ng kamatayan, at pinatid ang kanilang mga tali.

¹⁴førte dem ud af Mørket og Mulmet og sønderrev deres Bånd.

¹⁵Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang mga kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

¹⁵Lad dem takke HERREN for hans Miskundhed, for hans Underværker mod Menneskens Børn.

¹⁶Sapagka't kaniyang sinira ang mga pintuang-bayan na tanso, at pinutol ang mga halang na bakal.

¹⁶Thi han sprængte Døre af Kobber og sønderslog Slåer af Jern.

¹⁷Mga mangmang dahil sa kanilang mga pagsalangsang, at dahil sa kanilang mga kasamaan ay nadadalamhati.

¹⁷De sygnede hen for Synd og led for Brødes Skyld,

¹⁸Kinayayamutan ng kanilang kaluluwa ang sarisaring pagkain; at sila'y nagsisilapit sa mga pintuan ng kamatayan,

¹⁸de væmmedes ved al Slags Mad, de kom Dødens Porte nær

¹⁹Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at iniligtas niya sila sa kanilang kahirapan.

¹⁹men de råbte til Herren i Nøden, han frelste dem af deres Trængsler,

²⁰Sinugo niya ang kaniyang salita, at pinagaling sila, at iniligtas sila sa kanilang mga ikapapahamak.

²⁰sendte sit Ord og lægede dem og frelste deres Liv fra Graven.

²¹Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

²¹Lad dem takke HERREN for hans Miskundhed, for hans Underværker mod Menneskens Børn

²²At mangaghandog sila ng mga hain na pasalamat, at ipahayag ang kaniyang mga gawa na may awitan.

²²og ofre Lovprisningsofre og med Jubel forkynnde hans Gerninger.

²³Silang nagsisibaba sa dagat sa mga sasakyan, na nangangalakal sa mga malawak na tubig;

²³De for ud på Havet i Skibe, drev Handel på vældige Vande,

²⁴Ang mga ito'y nangakakakita ng mga gawa ng Panginoon, at ng kaniyang mga kababalaghan sa kalaliman.

²⁴blev Vidne til HERRENs Gerninger, hans Underværker i Dybet;

²⁵Sapagka't siya'y naguutos, at nagpapaunos, na nagbabangon ng mga alon niyaon.

²⁵han bød, og et Stormvejr rejste sig, Bølgerne tårnedes op;

²⁶Nagsisitaas sa mga langit, nagsisibaba uli sa mga kalaliman: ang kanilang kaluluwa ay natutunaw dahil sa kabagabagan.

²⁶mod Himlen steg de, i Dybet sank de, i Ulykken svandt deres Mod;

²⁷Sila'y hahampashampas na paroo't parito, at gigiraygiray na parang lasing, at ang kanilang karunungan ay nawala.

²⁷de tumled og raved som drukne, borte var al deres Visdom;

²⁸Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at inilabas niya sila sa kanilang kahirapan.

²⁸men de råbte til HERREN i Nøden, han frelste dem af deres Trængsler,

²⁹Kaniyang pinahihimpil ang bagyo, na anopa't ang mga alon niyaon ay nagsisitahimik.

²⁹skiftede Stormen til Stille, så Havets Bølger tav;

³⁰Nang magkagayo'y natutuwa sila, dahil sa sila'y tiwasay. Sa gayo'y kaniyang dinadala sila sa daongang kanilang ibigin.

³⁰og glade blev de, fordi det stilned; han førte dem til Havnen, de søgte.

³¹Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

³¹Lad dem takke HERREN for hans Miskundhed, for hans Underværker mod Menneskens Børn,

³²Ibunyi rin naman nila siya sa kapulungan ng bayan, at purihin siya sa upuan ng mga matanda.

³²ophøje ham i Folkets Forsamling og prise ham i de Ældstes Kreds!

³³Kaniyang pinapagiging ilang ang mga ilog, at uhaw na lupa ang mga bukal:

³³Floder gør han til Ørken og Kilder til øde Land,

³⁴Na maalat na ilang ang mainam na lupain, dahil sa kasamaan nila na nagsisitahan doon.

³⁴til Saltsteppe frugtbart Land for Ondskabens Skyld hos dem, som - bor der.

³⁵Kaniyang pinapagiging lawa ng mga tubig ang ilang, at mga bukal ang tuyong lupain.

³⁵Ørken gør han til Vanddrag, det tørre Land til Kilder;

³⁶At kaniyang pinatatahan doon ang gutom, upang makapaghanda sila ng bayang tahanan;

³⁶der lader han sultne bo, så de grunder en By at bo i,

³⁷At maghasik sa mga bukid, at magtanim ng mga ubasan, at magtamo ng mga bunga na pakinabang.

³⁷tilsår Marker og planter Vin og høster Afgrødens Frugt.

³⁸Kaniya namang pinagpapala sila, na anopa't sila'y lubhang nagsisidami; at hindi tinitiis na ang kanilang kawan ay magkulang.

³⁸Han velsigner dem, de bliver mange, han lader det ikke skorte på Kvæg.

³⁹Muli, sila'y nakulangan at nahapay sa kapighatian, kabagabagan, at kahirapan.

³⁹De bliver få og segner under Modgangs og Kummers Tryk,

⁴⁰Kaniyang ibinubugso ang kadustaan sa mga pangulo, at kaniyang pinagagala sila sa ilang na walang lansangan.

⁴⁰han udøser Hån over Fyrster og lader dem rave i vejløst Øde.

⁴¹Gayon ma'y iniuupo niya sa mataas ang mapagkailangan mula sa kadalamhatian, at ginagawan siya ng mga angkan na parang kawan.

⁴¹Men han løfter den fattige op af hans Nød og gør deres Slægter som Hjorde;

⁴²Makikita ng matuwid, at matutuwa; at titikumin ng lahat ng kasamaan ang kaniyang bibig.

⁴²de oprigtige ser det og glædes, men al Ondskab lukker sin Mund.

⁴³Kung sino ang pantas ay magbulay sa mga bagay na ito, at kanilang magugunita ang mga kagandahang-loob ng Panginoon.

⁴³Hvo som er viis, han mærke sig det og lægge sig HERRENs Nåde på Sinde!