¹Huwag kang mapayapa, Oh Dios na aking kapurihan;

¹(Til Sangmesteren. Af David. En Salme.) Du min Lovsangs Gud, vær ej tavs!

²Sapagka't ang bibig ng masama at ang bibig ng magdaraya ay ibinuka nila laban sa akin: sila'y nangagsalita sa akin na may sinungaling na dila.

²Thi en gudløs, svigefuld Mund har de åbnet imod mig, taler mig til med Løgntunge,

³Kanilang kinulong ako sa palibot ng mga salitang pagtatanim, at nagsilaban sa akin ng walang kadahilanan.

³med hadske Ord omringer de mig og strider imod mig uden Grund;

⁴Sa kabayaran ng aking pagibig ay mga kaaway ko sila: nguni't ako'y tumatalaga sa dalangin.

⁴til Løn for min Kærlighed er de mig fjendske, skønt jeg er idel Bøn;

⁵At iginanti nila sa akin ay kasamaan sa mabuti, at pagtatanim sa pagibig ko.

⁵de gør mig ondt for godt, gengælder min Kærlighed med Had.

⁶Lagyan mo ng masamang tao siya: at tumayo nawa ang isang kaaway sa kaniyang kanan.

⁶Straf ham for hans Gudløshed, lad en Anklager stå ved hans højre,

⁷Pagka siya'y nahatulan, lumabas nawa siyang salarin; at maging kasalanan nawa ang kaniyang dalangin.

⁷lad ham gå dømt fra Retten, hans Bøn blive regnet for Synd;

⁸Maging kaunti nawa ang kaniyang mga kaarawan; at kunin nawa ng iba ang kaniyang katungkulan.

⁸hans Livsdage blive kun få, hans Embede tage en anden;

⁹Maulila nawa ang kaniyang mga anak, at mabao ang kaniyang asawa.

⁹hans Børn blive faderløse, hans Hustru vorde Enke;

¹⁰Magsilaboy nawa ang kaniyang mga anak, at mangagpalimos; at hanapin nila ang kanilang pagkain sa kanilang mga dakong guho.

¹⁰hans Børn flakke om og tigge, drives bort fra et øde Hjem;

¹¹Kunin nawa ng manglulupig ang lahat niyang tinatangkilik; at samsamin ng mga taga ibang lupa ang kaniyang mga gawa.

¹¹Ågerkarlen rage efter alt, hvad han har, og fremmede rane hans Gods;

¹²Mawalan nawa ng maawa sa kaniya; at mawalan din ng maawa sa kaniyang mga anak na ulila.

¹²ingen være langmodig imod ham, ingen ynke hans faderløse;

¹³Mahiwalay nawa ang kaniyang kaapuapuhan; sa lahing darating ay mapawi ang kaniyang pangalan.

¹³hans Afkom gå til Grunde, hans Navn slettes ud i næste Slægt:

¹⁴Maalaala nawa ng Panginoon ang kasamaan ng kaniyang mga magulang; at huwag mapawi ang kasalanan ng kaniyang ina,

¹⁴lad hans Fædres Skyld ihukommes hos HERREN, lad ikke hans Moders Synd slettes ud,

¹⁵Mangalagay nawa silang lagi sa harap ng Panginoon, upang ihiwalay niya ang alaala sa kanila sa lupa.

¹⁵altid være de, HERREN for Øje; hans Minde vorde udryddet af Jorden,

¹⁶Sapagka't hindi niya naalaalang magpakita ng kaawaan, kundi hinabol ang dukha at mapagkailangan, at ang may bagbag na puso, upang patayin.

¹⁶fordi det ej faldt ham ind at vise sig god, men han forfulgte den arme og fattige og den, hvis Hjerte var knust til Døde;

¹⁷Oo, kaniyang inibig ang sumpa, at dumating sa kaniya; at hindi siya nalulugod sa pagpapala, at malayo sa kaniya.

¹⁷han elsked Forbandelse, så lad den nå ham; Velsignelse yndede han ikke, den blive ham fjern!

¹⁸Nagsusuot naman siya ng sumpa na parang kaniyang damit, at nasok sa kaniyang mga loob na bahagi na parang tubig, at parang langis sa kaniyang mga buto.

¹⁸Han tage Forbandelse på som en Klædning, den komme som Vand i hans Bug, som Olie ind i hans Ben;

¹⁹Sa kaniya'y maging gaya nawa ng balabal na ibinabalabal, at gaya ng bigkis na ibinibigkis na lagi.

¹⁹den blive en Dragt, han tager på, et Bælte, han altid bærer!

²⁰Ito ang kagantihan sa aking mga kaaway na mula sa Panginoon, at sa kanilang nangagsasalita ng kasamaan laban sa aking kaluluwa.

²⁰Det være mine Modstanderes Løn fra HERREN, dem, der taler ondt mod min Sjæl.

²¹Nguni't gumawa kang kasama ko, Oh Dios na Panginoon, alang-alang sa iyong pangalan: sapagka't ang iyong kagandahang-loob ay mabuti, iligtas mo ako,

²¹Men du, o HERRE, min Herre, gør med mig efter din Godhed og Nåde, frels mig for dit Navns Skyld!

²²Sapagka't ako'y dukha at mapagkailangan, at ang aking puso ay nasaktan sa loob ko.

²²Thi jeg er arm og fattig, mit Hjerte vånder sig i mig;

²³Ako'y yumayaong gaya ng lilim pagka kumikiling: ako'y itinataas at ibinababa ng hangin na parang balang.

²³som Skyggen, der hælder, svinder jeg bort, som Græshopper rystes jeg ud;

²⁴Ang aking mga tuhod ay mahina sa pagaayuno, at ang aking laman ay nagkukulang ng katabaan.

²⁴af Faste vakler mine Knæ, mit Kød skrumper ind uden Salve;

²⁵Ako nama'y naging kadustaan sa kanila: pagka kanilang nakikita ako, kanilang pinagagalawgalaw ang kanilang ulo.

²⁵til Spot for dem er jeg blevet, de ryster på Hovedet, når de

²⁶Tulungan mo ako, Oh Panginoon kong Dios; Oh iligtas mo ako ayon sa iyong kagandahang-loob:

²⁶Hjælp mig, HERRE min Gud, frels mig efter din Miskundhed,

²⁷Upang kanilang maalaman na ito'y iyong kamay; na ikaw, Panginoon, ang may gawa.

²⁷så de sander, det var din Hånd, dig, HERRE, som gjorde det!

²⁸Sumumpa sila, nguni't magpapala ka: pagka sila'y nagsibangon, sila'y mangapapahiya, nguni't ang iyong lingkod ay magagalak.

²⁸Lad dem forbande, du vil velsigne, mine uvenner vorde til Skamme, din Tjener glæde sig;

²⁹Manamit ng kasiraang puri ang mga kaaway ko, at matakpan sila ng kanilang sariling kahihiyan na parang balabal.

²⁹lad mine Fjender klædes i Skændsel, iføres Skam som en Kappe!

³⁰Ako'y magpapasalamat ng marami ng aking bibig sa Panginoon; Oo, aking pupurihin siya sa gitna ng karamihan.

³⁰Med min Mund vil jeg højlig takke HERREN, prise ham midt i Mængden;

³¹Sapagka't siya'y tatayo sa kanan ng mapagkailangan, upang iligtas sa kanilang nagsisihatol ng kaniyang kaluluwa.

³¹thi han står ved den fattiges højre at fri ham fra dem, der dømmer hans Sjæl.