Tagalog 1905

Danish

Psalms

119

1Mapalad silang sakdal sa lakad, na nagsisilakad sa kautusan ng Panginoon.
1Salige de, hvis Vandel er fulde, som vandrer i HERRENs Lov.
2Mapalad silang nangagiingat ng kaniyang mga patotoo, na nagsisihanap sa kaniya ng buong puso.
2Salige de, der agter på hans Vidnesbyrd, søger ham af hele deres Hjerte.
3Oo, silang hindi nagsisigawa ng kalikuan; sila'y nagsisilakad sa kaniyang mga daan.
3de, som ikke gør Uret, men vandrer på hans Veje.
4Iyong iniutos sa amin ang mga tuntunin mo, upang aming sunding masikap.
4Du har givet dine Befalinger, for at de nøje skal holdes.
5Oh matatag nawa ang aking mga daan, upang sundin ang mga palatuntunan mo!
5O, måtte jeg vandre med faste Skridt, så jeg holder dine Vedtægter!
6Hindi nga ako mapapahiya, pagka ako'y nagkaroon ng galang sa inyong lahat na mga utos.
6Da skulde jeg ikke blive til - Skamme, thi jeg så hen til alle dine Bud.
7Ako'y magpapasalamat sa iyo sa pamamagitan ng katuwiran ng puso, pagka aking natutuhan ang mga matuwid mong kahatulan.
7Jeg vil takke dig af oprigtigt Hjerte, når jeg lærer din Retfærds Lovbud.
8Aking tutuparin ang mga palatuntunan mo: Oh huwag mo akong pabayaang lubos.
8Jeg vil holde dine Vedtægter, svigt mig dog ikke helt!
9Sa paano lilinisin ng isang binata ang kaniyang daan? Sa pagdinig doon ayon sa iyong salita.
9Hvorledes holder en ung sin Vej ren? Ved at bolde sig efter dit Ord.
10Hinanap kita ng aking buong puso: Oh huwag nawa akong malihis sa iyong mga utos.
10Af hele mit Hjerte søger jeg dig, lad mig ikke fare vild fra dine Bud!
11Ang salita mo'y aking iningatan sa aking puso: upang huwag akong magkasala laban sa iyo.
11Jeg gemmer dit Ord i mit Hjerte for ikke at synde imod dig.
12Mapalad ka, Oh Panginoon: ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
12Lovet være du, HERRE, lær mig dine Vedtægter!
13Aking ipinahayag ng aking mga labi ang lahat ng mga kahatulan ng iyong bibig.
13Jeg kundgør med mine Læber alle din Munds Lovbud.
14Ako'y nagalak sa daan ng iyong mga patotoo, na gaya ng lahat na kayamanan.
14Jeg glæder mig over dine Vidnesbyrds Vej, som var det al Verdens Rigdom.
15Ako'y magbubulay sa iyong mga tuntunin, at gagalang sa iyong mga daan.
15Jeg vil grunde på dine Befalinger og se til dine Stier.
16Ako'y magaaliw sa iyong mga palatuntunan: hindi ko kalilimutan ang iyong salita.
16I dine Vedtægter har jeg min Lyst, jeg glemmer ikke dit Ord.
17Gawan ng mabuti ang iyong lingkod, upang ako'y mabuhay; sa gayo'y aking susundin ang iyong salita.
17Und din Tjener at leve, at jeg kan holde dit Ord.
18Idilat mo ang aking mga mata, upang ako'y makakita ng kagilagilalas na mga bagay sa iyong kautusan.
18Oplad mine Øjne, at jeg må skue de underfulde Ting i din Lov.
19Ako'y nakikipamayan sa lupa: huwag mong ikubli ang mga utos mo sa akin.
19Fremmed er jeg på Jorden, skjul ikke dine Bud for mig!
20Ang puso ko'y nadudurog sa pananabik na tinatamo sa iyong mga kahatulan sa lahat ng panahon.
20Altid hentæres min Sjæl af Længsel efter dine Lovbud.
21Iyong sinaway ang mga palalong sinumpa, na nagsisihiwalay sa iyong mga utos.
21Du truer de frække; forbandede er de, der viger fra dine Bud.
22Alisin mo sa akin ang kadustaan at kakutyaan; sapagka't iningatan ko ang iyong mga patotoo.
22Vælt Hån og Ringeagt fra mig, thi jeg agter på dine Vidnesbyrd.
23Mga pangulo naman ay nagsiupo, at naguusap ng laban sa akin; nguni't ang lingkod mo'y nagbulay sa iyong mga palatuntunan.
23Om Fyrster oplægger Råd imod mig, grunder din Tjener på dine Vedtægter.
24Ang mga patotoo mo naman ay aking mga kaluguran at aking mga tagapayo.
24Ja, dine Vidnesbyrd er min Lyst, det er dem, der giver mig Råd.
25Ang kaluluwa ko'y dumidikit sa alabok: buhayin mo ako ayon sa iyong salita.
25I Støvet ligger min Sjæl, hold mig i Live efter dit Ord!
26Aking ipinahayag ang mga lakad ko, at ikaw ay sumagot sa akin: ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
26Mine Veje lagde jeg frem, og du bønhørte mig, dine Vedtægter lære du mig.
27Ipaunawa mo sa akin ang daan ng iyong mga tuntunin: sa gayo'y aking bubulayin ang iyong kagilagilalas na mga gawa.
27Lad mig fatte dine Befalingers Vej og grunde på dine Undere.
28Ang kaluluwa ko'y natutunaw sa kabigatan ng loob: iyong palakasin ako ayon sa iyong salita.
28Af Kummer græder. min Sjæl, oprejs mig efter dit Ord!
29Ilayo mo sa akin ang daan ng kasinungalingan: at ipagkaloob mo sa aking may pagbibiyaya ang iyong kautusan.
29Lad Løgnens Vej være langt fra mig og skænk mig i Nåde din Lov!
30Aking pinili ang daan ng pagtatapat: ang mga kahatulan mo'y inilagay ko sa harap ko.
30Troskabs Vej har jeg valgt, dine Lovbud attrår jeg.
31Ako'y kumapit sa iyong mga patotoo: Oh Panginoon, huwag mo akong ilagay sa kahihiyan.
31Jeg hænger ved dine Vidnesbyrd, lad mig ikke beskæmmes, HERRE!
32Aking tatakbuhan ang daan ng iyong mga utos, pagka iyong pinalaki ang aking puso.
32Jeg vil løbe dine Buds Vej, thi du giver mit Hjerte at ånde frit.
33Ituro mo sa akin, Oh Panginoon, ang daan ng iyong mga palatuntunan; at aking iingatan hanggang sa wakas.
33Lær mig, HERRE, dine Vedtægters Vej, så jeg agter derpå til Enden.
34Bigyan mo ako ng pagkaunawa at aking iingatan ang iyong kautusan; Oo, aking susundin ng aking buong puso.
34Giv mig Kløgt, så jeg agter på din Lov og holder den af hele mit Hjerte.
35Payaunin mo ako sa landas ng iyong mga utos; sapagka't siya kong kinaaliwan.
35Før mig ad dine Buds Sti, thi jeg har Lyst til dem.
36Ikiling mo ang aking puso sa iyong mga patotoo, at huwag sa kasakiman.
36Bøj mit Hjerte til dine Vidnesbyrd og ej til uredelig Vinding.
37Alisin mo ang aking mga mata sa pagtingin ng walang kabuluhan. At buhayin mo ako sa iyong mga daan.
37Vend mine Øjne bort fra Tant, hold mig i Live ved dit Ord!
38Papagtibayin mo ang iyong salita sa iyong lingkod, na ukol sa takot sa iyo.
38Stadfæst for din Tjener dit Ord, så jeg lærer at frygte dig.
39Alisin mo ang aking kadustaan na aking kinatatakutan: sapagka't ang mga kahatulan mo'y mabuti.
39Hold borte fra mig den Skændsel, jeg frygter, thi dine Lovbud er gode.
40Narito, ako'y nanabik sa iyong mga tuntunin; buhayin mo ako sa iyong katuwiran.
40Se, dine Befalinger længes jeg efter, hold mig i Live ved din Retfærd!
41Padatingin mo rin sa akin ang iyong mga kagandahang-loob, Oh Panginoon, sa makatuwid baga'y ang iyong kaligtasan, ayon sa iyong salita.
41Lad din Miskundhed komme over mig, HERRE, din Frelse efter dit Ord,
42Sa gayo'y magkakaroon ako ng kasagutan sa kaniya na dumuduwahagi sa akin; sapagka't ako'y tumitiwala sa iyong salita.
42så jeg har Svar til dem, der spotter mig, thi jeg stoler på dit Ord.
43At huwag mong lubos na kunin ang salita ng katotohanan sa aking bibig; sapagka't ako'y umasa sa iyong mga kahatulan.
43Tag ikke ganske Sandheds Ord fra min Mund, thi jeg bier på dine Lovbud.
44Gayon ko susundin ang iyong kautusan na palagi magpakailan-kailan pa man.
44Jeg vil stadig holde din Lov, ja evigt og altid;
45At lalakad ako sa kalayaan; sapagka't aking hinanap ang iyong mga tuntunin.
45jeg vil vandre i åbent Land, thi dine Befalinger ligger mig på Sinde.
46Ako nama'y magsasalita ng iyong mga patotoo sa harap ng mga hari, at hindi ako mapapahiya.
46Jeg vil tale om dine Vidnesbyrd for Konger uden at blues;
47At ako'y maaaliw sa iyong mga utos, na aking iniibig.
47jeg vil fryde mig over dine Bud, som jeg højlige elsker;
48Akin namang itataas ang aking mga kamay sa iyong mga utos, na aking inibig; at ako'y magbubulay sa iyong mga palatuntunan.
48jeg vil udrække Hænderne mod dine Bud og grunde på dine Vedtægter.
49Iyong alalahanin ang salita sa iyong lingkod, na doo'y iyong pinaasa ako.
49Kom Ordet til din Tjener i Hu, fordi du har ladet mig håbe.
50Ito'y aking kaaliwan sa aking pagkapighati: sapagka't binuhay ako ng iyong salita.
50Det er min Trøst i Nød, at dit Ord har holdt mig i Live.
51Ang palalo ay dumuwahaging mainam sa akin: gayon ma'y hindi ako hihiwalay sa iyong kautusan.
51De frække hånede mig såre, dog veg jeg ej fra din Lov.
52Aking inalaala ang mga kahatulan mo ng una, Oh Panginoon, at ako'y nagaliw sa sarili.
52Dine Lovbud fra fordum, HERRE, kom jeg i Hu og fandt Trøst.
53Maalab na galit ang humawak sa akin, dahil sa masama na nagpabaya ng iyong kautusan.
53Harme greb mig over de gudløse, dem, der slipper din Lov.
54Ang iyong mga palatuntunan ay naging aking mga awit sa bahay ng aking pangingibang bayan.
54Dine vedtægter blev mig til Sange i min Udlændigheds Hus.
55Aking inalaala sa gabi ang pangalan mo, Oh Panginoon, at sinunod ko ang iyong kautusan.
55Om Natten kom jeg dit Navn i Hu, HERRE, jeg holdt din Lov.
56Ito ang tinamo ko, sapagka't aking iningatan ang mga tuntunin mo.
56Det blev min lykkelige Lod: at agte på dine Befalinger.
57Ang Panginoon ay aking bahagi: aking sinabi na aking tutuparin ang iyong mga salita.
57Min Del er HERREN, jeg satte mig for at holde dine Ord.
58Aking hiniling ang iyong biyaya ng aking buong puso: magmahabagin ka sa akin ayon sa iyong salita.
58Jeg bønfaldt dig af hele mit Hjerte, vær mig nådig efter dit Ord!
59Ako'y nagiisip sa aking mga lakad, at ibinalik ko ang aking mga paa sa iyong mga patotoo.
59Jeg overtænkte mine Veje og styred min Fod tilbage til dine Vidnesbyrd.
60Ako'y nagmadali, at hindi ako nagmakupad, na sundin ang iyong mga utos.
60Jeg hasted og tøved ikke med at holde dine Bud.
61Pinuluputan ako ng mga panali ng masama; nguni't hindi ko nilimot ang iyong kautusan.
61De gudløses Snarer omgav mig, men jeg glemte ikke din Lov.
62Sa hating gabi ay babangon ako upang magpasalamat sa iyo, dahil sa iyong mga matuwid na kahatulan.
62Jeg, står op ved Midnat og takker dig for dine retfærdige Lovbud.
63Ako'y kasama ng lahat na nangatatakot sa iyo, at ng nagsisitupad ng iyong mga tuntunin.
63Jeg er Fælle med alle, der frygter dig og holder dine Befalinger.
64Ang lupa, Oh Panginoon, ay puno ng iyong kagandahang-loob: ituro mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
64Jorden er fuld af din Miskundhed, HERRE, lær mig dine Vedtægter!
65Ginawan mo ng mabuti ang iyong lingkod, Oh Panginoon, ayon sa iyong salita.
65Du gjorde vel mod din Tjener, HERRE, efter dit Ord.
66Turuan mo ako ng mabuting kahatulan at kaalaman; sapagka't ako'y sumampalataya sa iyong mga utos.
66Giv mig Forstand og indsigt, thi jeg tror på dine Bud.
67Bago ako nagdalamhati ay naligaw ako; nguni't ngayo'y tinutupad ko ang iyong salita.
67For jeg blev ydmyget, for jeg vild, nu holder jeg dit Ord.
68Ikaw ay mabuti, at gumagawa ng mabuti; ituro mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
68God er du og gør godt, lær mig dine Vedtægter!
69Ang palalo ay kumatha ng kabulaanan laban sa akin: aking tutuparin ang iyong mga tuntunin ng buong puso ko.
69De frække tilsøler mig med Løgn, men på dine Bud tager jeg hjerteligt Vare.
70Ang puso nila ay matabang gaya ng sebo; nguni't ako'y naaaliw sa iyong kautusan.
70Deres Hjerte er dorskt som Fedt, jeg har min Lyst i din Lov.
71Mabuti sa akin na ako'y napighati; upang aking matutuhan ang mga palatuntunan mo.
71Det var godt, at jeg blev ydmyget, så jeg kunde lære dine Vedtægter.
72Ang kautusan ng iyong bibig ay lalong mabuti sa akin kay sa libong ginto at pilak.
72Din Munds Lov er mig mere værd end Guld og Sølv i Dynger.
73Ginawa ako at inanyuan ako ng iyong mga kamay: bigyan mo ako ng unawa, upang matutuhan ko ang iyong mga utos.
73Dine Hænder skabte og dannede mig, giv mig Indsigt; så jeg kan lære dine Bud!
74Silang nangatatakot sa iyo ay makikita ako, at matutuwa; sapagka't ako'y umasa sa iyong salita;
74De, der frygter dig, ser mig og glædes, thi jeg bier på dit Ord.
75Talastas ko, Oh Panginoon na ang mga kahatulan mo ay matuwid, at sa pagtatapat, iyo akong dinalamhati.
75HERRE, jeg ved, at dine Bud er retfærdige, i Trofasthed har du ydmyget mig.
76Isinasamo ko sa iyo na maging kaaliwan ko ang iyong kagandahang-loob, ayon sa iyong salita sa iyong lingkod.
76Lad din Miskundhed være min Trøst efter dit Ord til din Tjener!
77Dumating nawa sa akin ang iyong malumanay na kaawaan upang ako'y mabuhay: sapagka't ang kautusan mo'y aking kaaliwan.
77Din Barmhjertighed finde mig, at jeg må leve, thi din Lov er min Lyst.
78Mahiya ang palalo; sapagka't dinaig nila ako ng walang kadahilanan: nguni't ako'y magbubulay sa iyong mga tuntunin.
78Lad de frække beskæmmes, thi de gør mig skammelig Uret, jeg grunder på dine Befalinger.
79Bumalik nawa sa akin yaong nangatatakot sa iyo, at silang nangakakakilala ng iyong mga patotoo.
79Lad dem, der frygter dig, vende sig til mig, de, der kender dine Vidnesbyrd.
80Maging sakdal nawa ang aking puso sa iyong mga palatuntunan; upang huwag akong mapahiya.
80Lad mit Hjerte være fuldkomment i dine Vedtægter, at jeg ikke skal blive til Skamme.
81Pinanglulupaypayan ng aking kaluluwa ang iyong pagliligtas: nguni't umaasa ako sa iyong salita.
81Efter din Frelse længes min Sjæl, jeg bier på dit Ord.
82Pinangangalumatahan ng aking mga mata ang iyong salita, samantalang aking sinasabi, Kailan mo ako aaliwin?
82Mine Øjne længes efter dit Ord og siger: "Hvornår mon du trøster mig?"
83Sapagka't ako'y naging parang balat na lalagyan ng alak sa usok; gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang iyong mga palatuntunan.
83Thi jeg er som en Lædersæk i Røg, men dine Vedtægter glemte jeg ikke.
84Gaano karami ang mga kaarawan ng iyong lingkod? Kailan ka gagawa ng kahatulan sa kanila na nagsisiusig sa akin?
84Hvor langt er vel din Tjeners Liv? Når vil du dømme dem, der forfølger mig?
85Inihukay ako ng palalo ng mga lungaw na hindi mga ayon sa iyong kautusan.
85De frække grov mig Grave, de, som ej følger din Lov.
86Lahat mong mga utos ay tapat. Kanilang inuusig ako na may kamalian; tulungan mo ako.
86Alle dine Bud er trofaste, med Løgn forfølger man mig, o hjælp mig!
87Kanilang tinunaw ako halos sa ibabaw ng lupa; nguni't hindi ko pinabayaan ang mga tuntunin mo.
87De har næsten tilintetgjort mig på Jorden, men dine Befalinger slipper jeg ikke.
88Buhayin mo ako ayon sa iyong kagandahang-loob; sa gayo'y aking iingatan ang patotoo ng iyong bibig.
88Hold mig i Live efter din Miskundhed, at jeg kan holde din Munds Vidnesbyrd.
89Magpakailan man, Oh Panginoon, ang iyong salita ay natatag sa langit.
89HERRE, dit Ord er evigt, står fast i Himlen.
90Ang iyong pagtatapat ay sa lahat ng sali't saling lahi: iyong itinatag ang lupa, at lumalagi.
90Din Trofasthed varer fra Slægt til Slægt, du grundfæsted Jorden, og den står fast.
91Namamalagi sa araw na ito ayon sa iyong mga alituntunin; sapagka't lahat ng bagay ay mga lingkod mo.
91Dine Lovbud står fast, de holder dine Tjenere oppe.
92Kundi ang kautusan mo'y naging aking kaaliwan, namatay nga sana ako sa aking kadalamhatian.
92Havde din Lov ej været min Lyst, da var jeg omkommet i min Elende.
93Hindi ko kalilimutan kailan man ang mga tuntunin mo; sapagka't sa pamamagitan ng mga yaon ay binuhay mo ako.
93Aldrig i Evighed glemmer jeg dine Befalinger, thi ved dem holdt du mig i Live.
94Ako'y iyo, iligtas mo ako, sapagka't aking hinanap ang mga tuntunin mo,
94Din er jeg, frels mig, thi dine Befalinger ligger mig på Sinde.
95Inabatan ako ng masama upang ako'y patayin; nguni't aking gugunitain ang iyong mga patotoo.
95De gudløse lurer på at lægge mig øde, dine Vidnesbyrd mærker jeg mig.
96Aking nakita ang wakas ng buong kasakdalan; nguni't ang utos mo'y totoong malawak.
96For alting så jeg en Grænse, men såre vidt rækker dit Bud.
97Oh gaanong iniibig ko ang iyong kautusan! Siya kong gunita buong araw.
97Hvor elsker jeg dog din Lov! Hele Dagen grunder jeg på den.
98Pinarunong ako kay sa aking mga kaaway ng iyong mga utos; sapagka't mga laging sumasa akin.
98Dit Bud har gjort mig visere end mine Fjender, thi det er for stedse mit.
99Ako'y may higit na unawa kay sa lahat ng tagapagturo sa akin; sapagka't ang iyong mga patotoo ay gunita ko.
99Jeg er klogere end alle mine Lærere, thi jeg grunder på dine Vidnesbyrd.
100Ako'y nakakaunawa na higit kay sa may katandaan, sapagka't aking iningatan ang mga tuntunin mo.
100Jeg har mere Forstand end de gamle; jeg agter på dine Bud.
101Aking pinigil ang mga paa ko sa lahat ng masamang lakad, upang aking masunod ang salita mo.
101Jeg holder min Fod fra hver Vej, som er ond, at jeg kan holde dit Ord.
102Ako'y hindi lumihis sa iyong mga kahatulan; sapagka't iyong tinuruan ako.
102Fra dine Lovbud veg jeg ikke, thi du underviste mig.
103Pagkatamis ng iyong mga salita sa aking lasa! Oo, matamis kay sa pulot sa aking bibig!
103Hvor sødt er dit Ord for min Gane, sødere end Honning for min Mund.
104Sa iyong mga tuntunin ay nagkakamit ako ng unawa: kaya't aking ipinagtatanim ang bawa't lakad na sinungaling.
104Ved dine Befalinger fik jeg Forstand, så jeg hader al Løgnens Vej.
105Ang salita mo'y ilawan sa aking mga paa, at liwanag sa aking landas.
105Dit Ord er en Lygte for min Fod, et Lys på min Sti.
106Ako'y sumumpa, at pinagtibay ko, na aking tutuparin ang mga matuwid mong kahatulan.
106Jeg svor en Ed og holdt den: at følge dine retfærdige Lovbud.
107Ako'y nagdadalamhating mainam: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong salita.
107Jeg er såre ydmyget, HERRE, hold mig i Live efter dit Ord!
108Tanggapin mo, isinasamo ko sa iyo, ang mga kusang handog ng aking bibig, Oh Panginoon, at ituro mo sa akin ang mga kahatulan mo.
108Lad min Munds frivillige Ofre behage dig, HERRE, og lær mig dine Lovbud!
109Ang kaluluwa ko'y laging nasa aking kamay; gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang kautusan mo.
109Altid går jeg med Livet i Hænderne, men jeg glemte ikke din Lov.
110Ipinaglagay ako ng silo ng masama; gayon ma'y hindi ako lumihis sa iyong mga tuntunin.
110De gudløse lægger Snarer for mig, men fra dine Befalinger for jeg ej vild.
111Ang mga patotoo mo'y inari kong pinakamana magpakailanman; sapagka't sila ang kagalakan ng aking puso.
111Dine Vidnesbyrd fik jeg til evigt Eje, thi de er mit Hjertes Glæde.
112Ikiniling ko ang puso ko na ganapin ang mga palatuntunan mo, magpakailan man, sa makatuwid baga'y hanggang sa wakas.
112Jeg bøjed mit Hjerte til at holde dine Vedtægter for evigt til Enden.
113Ipinagtatanim ko sila na may salawahang pagiisip; nguni't ang iyong kautusan ay iniibig ko.
113Jeg hader tvesindet Mand, men jeg elsker din Lov.
114Ikaw ang kublihan kong dako at kalasag ko: ako'y umaasa sa iyong salita.
114Mit Skjul og mit Skjold er du, jeg bier på dit Ord.
115Magsihiwalay kayo sa akin, kayong mga manggagawa ng kasamaan; upang aking maingatan ang mga utos ng aking Dios.
115Vig fra mig, I, som gør ondt, jeg vil holde min Guds Bud.
116Alalayan mo ako ayon sa iyong salita, upang ako'y mabuhay; at huwag mo akong hiyain sa aking pagasa.
116Støt mig efter dit Ord, at jeg må leve, lad mig ikke beskæmmes i mit Håb!
117Alalayan mo ako, at ako'y maliligtas, at magkakaroon ako ng laging pitagan sa iyong mga palatuntunan.
117Hold mig oppe, at jeg må frelses og altid have min Lyst i dine Vedtægter!
118Inilagay mo sa wala silang lahat na naliligaw sa iyong mga palatuntunan; sapagka't ang kanilang pagdaraya ay kasinungalingan.
118Du forkaster alle, der farer vild fra dine Vedtægter, thi de higer efter Løgn.
119Inaalis mo ang lahat ng masama sa lupa na gaya ng taing bakal; kaya't iniibig ko ang mga patotoo mo.
119For Slagger regner du alle Jordens gudløse, derfor elsker jeg dine Vidnesbyrd.
120Ang laman ko'y nanginginig dahil sa takot sa iyo; at ako'y takot sa iyong mga kahatulan.
120Af Rædsel for dig gyser mit Kød, og jeg frygter for dine Lovbud.
121Ako'y gumawa ng kahatulan at kaganapan: huwag mo akong iwan sa mga mangaapi sa akin.
121Ret og Skel har jeg gjort, giv mig ikke hen til dem, der trænger mig!
122Maging tagapatnugot ka ng iyong lingkod sa ikabubuti: huwag mong ipapighati ako sa palalo.
122Gå i Borgen for din Tjener, lad ikke de frække trænge mig!
123Pinangangalumatahan ng aking mga mata ang iyong pagliligtas, at ang iyong matuwid na salita.
123Mine Øjne vansmægter efter din Frelse og efter dit Retfærds Ord.
124Gawan mo ang lingkod mo ng ayon sa iyong kagandahang-loob, at ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
124Gør med din Tjener efter din Miskundhed og lær mig dine Vedtægter!
125Ako'y lingkod mo; bigyan mo ako ng unawa; upang aking maalaman ang mga patotoo mo,
125Jeg er din Tjener, giv mig Indsigt, at jeg må kende dine Vidnesbyrd!
126Kapanahunan sa Panginoon na gumawa; sapagka't kanilang niwalang kabuluhan ang kautusan mo.
126Det er Tid for HERREN at gribe ind, de har krænket din Lov.
127Kaya't aking iniibig ang mga utos mo ng higit sa ginto, oo, higit sa dalisay na ginto.
127Derfor elsker jeg dine Bud fremfor Guld og Skatte.
128Kaya't aking pinahahalagahan na matuwid ang lahat mong mga tuntunin tungkol sa lahat ng mga bagay; at ipinagtatanim ko ang bawa't sinungaling na lakad.
128Derfor følger jeg oprigtigt alle dine Befalinger og hader hver Løgnens Sti.
129Ang mga patotoo mo'y kagilagilalas; kayat sila'y iniingatan ng aking kaluluwa.
129Underfulde er dine Vidnesbyrd, derfor agted min Sjæl på dem.
130Ang bukas ng iyong mga salita ay nagbibigay ng liwanag; nagbibigay ng unawa sa walang muwang.
130Tydes dine Ord, så bringer de Lys, de giver enfoldige Indsigt.
131Aking binuka ng maluwang ang bibig ko, at ako'y nagbuntong-hininga; sapagka't aking pinanabikan ang mga utos mo.
131Jeg åbned begærligt min Mund, thi min Attrå stod til dine Bud.
132Manumbalik ka sa akin, at maawa ka sa akin, gaya ng iyong kinauugaliang gawin sa nagsisiibig ng iyong pangalan.
132Vend dig til mig og vær mig nådig, som Ret er for dem, der elsker dit Navn!
133Itatag mo ang mga hakbang ko sa iyong salita; at huwag magkaroon ng kapangyarihan sa akin ang anomang kasamaan.
133Lad ved dit Ord mine Skridt blive faste og ingen Uret få Magten over mig!
134Tubusin mo ako sa pagpighati ng tao: sa gayo'y aking tutuparin ang mga tuntunin mo.
134Udløs mig fra Menneskers Vold, at jeg må holde dine Befalinger!
135Pasilangin mo ang mukha mo sa iyong lingkod; at ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
135Lad dit Ansigt lyse over din Tjener og lær mig dine Vedtægter!
136Ang mga mata ko'y nagsisiagos ng mga ilog ng tubig; sapagka't hindi nila tinutupad ang kautusan mo.
136Vand i Strømme græder mine Øjne, fordi man ej holder din Lov.
137Matuwid ka, Oh Panginoon, at matuwid ang mga kahatulan mo.
137Du er retfærdig, HERRE, og retvise er dine Lovbud.
138Iniutos mo ang mga patotoo mo sa katuwiran at totoong may pagtatapat.
138Du slog dine Vidnesbyrd fast ved Retfærd og Troskab så såre.
139Tinunaw ako ng aking sikap, sapagka't kinalimutan ng aking mga kaaway ang mga salita mo.
139Min Nidkærhed har fortæret mig, thi mine Fjender har glemt dine Ord.
140Ang salita mo'y totoong malinis; kaya't iniibig ito ng iyong lingkod.
140Dit Ord er fuldkommen rent, din Tjener elsker det.
141Ako'y maliit at hinahamak: gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang mga tuntunin mo.
141Ringe og ussel er jeg, men dine Befalinger glemte jeg ikke.
142Ang katuwiran mo ay walang hanggang katuwiran, at ang kautusan mo'y katotohanan.
142Din Retfærd er Ret for evigt, din Lov er Sandhed.
143Kabagabagan at kahirapan ay humawak sa akin: gayon ma'y ang mga utos mo'y aking kaaliwan.
143Trængsel og Angst har ramt mig, men dine Bud er min Lyst.
144Ang mga patotoo mo'y matuwid magpakailan man: bigyan mo ako ng unawa at mabubuhay ako.
144Dine Vidnesbyrd er Ret for evigt, giv mig indsigt, at jeg må leve!
145Ako'y tumawag ng aking buong puso; sagutin mo ako, Oh Panginoon: iingatan ko ang iyong mga palatuntunan.
145Jeg råber af hele mit Hjerte, svar mig, HERRE, jeg agter på dine Vedtægter.
146Ako'y tumawag sa iyo; iligtas mo ako, at aking tutuparin ang mga patotoo mo.
146Jeg råber til dig, o frels mig, at jeg kan holde dine Vidnesbyrd!
147Ako'y nagpauna sa bukang-liwayway ng umaga, at dumaing ako: ako'y umasa sa iyong mga salita.
147Årle råber jeg til dig om Hjælp, og bier på dine Ord.
148Ang mga mata ko'y nanguna sa mga pagpupuyat sa gabi, upang aking magunita ang salita mo.
148Før Nattevagtstimerne våger mine Øjne for at grunde på dit Ord.
149Dinggin mo ang tinig ko ayon sa iyong kagandahang-loob: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong mga kahatulan.
149Hør mig efter din Miskundhed, HERRE, hold mig i Live efter dit Lovbud!
150Silang nagsisisunod sa kasamaan ay nagsisilapit; sila'y malayo sa iyong kautusan.
150De, der skændigt forfølger mig, er mig nær, men de er langt fra din Lov.
151Ikaw ay malapit, Oh Panginoon; at lahat mong utos ay katotohanan.
151Nær er du, o HERRE, og alle dine Bud er Sandhed.
152Nang una'y nakaunawa ako sa iyong mga patotoo, na iyong pinamalagi magpakailan man.
152For længst vandt jeg Indsigt af dine Vidnesbyrd, thi du har grundfæstet dem for evigt.
153Pakundanganan mo ang aking kadalamhatian at iligtas mo ako; sapagka't hindi ko kinalilimutan ang iyong kautusan.
153Se min Elende og fri mig, thi jeg glemte ikke din Lov.
154Ipaglaban mo ang aking usap, at iligtas mo ako: buhayin mo ako ayon sa iyong salita.
154Før min Sag og udløs mig, hold mig i Live efter dit Ord!
155Kaligtasan ay malayo sa masama; sapagka't hindi nila hinahanap ang mga palatuntunan mo.
155Frelsen er langt fra de gudløse, thi dine Vedtægter ligger dem ikke, på Sinde.
156Dakila ang mga malumanay mong kaawaan, Oh Panginoon: buhayin mo ako ayon sa iyong mga kahatulan.
156Din Barmhjertighed er stor, o HERRE, hold mig i Live efter dine Lovbud!
157Marami ang mga manguusig sa akin at mga kaaway ko; gayon ma'y hindi ako humiwalay sa iyong mga patotoo.
157Mange forfølger mig og er mig fjendske, fra dine Vidnesbyrd veg jeg ikke.
158Aking namasdan ang mga magdarayang manggagawa at ako'y namanglaw; sapagka't hindi nila sinusunod ang salita mo.
158Jeg væmmes ved Synet af troløse, der ikke holder dit Ord.
159Dilidilihin mo kung gaano iniibig ko ang mga utos mo: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong kagandahang-loob.
159Se til mig, thi jeg elsker dine Befalinger, HERRE, hold mig i Live efter din Miskundhed!
160Ang kabuoan ng iyong salita ay katotohanan; at bawa't isa ng iyong matutuwid na kahatulan ay magpakailan man.
160Summen af dit Ord er Sandhed, og alt dit retfærdige Lovbud varer evigt.
161Inusig ako ng mga pangulo ng walang kadahilanan; nguni't ang puso ko'y nanginginig sa iyong mga salita.
161Fyrster forfulgte mig uden Grund, men mit Hjerte frygted dine Ord.
162Ako'y nagagalak sa iyong salita, na parang nakakasumpong ng malaking samsam.
162Jeg glæder mig over dit Ord som en, der har gjort et vældigt Bytte.
163Aking pinagtataniman at kinasusuklaman ang pagsisinungaling; nguni't ang kautusan mo'y aking iniibig.
163Jeg hader og afskyr Løgn, din Lov har jeg derimod kær.
164Makapito sa isang araw na pumupuri ako sa iyo, dahil sa iyong matutuwid na kahatulan.
164Jeg priser dig syv Gange daglig for dine retfærdige Lovbud.
165Dakilang kapayapaan ang tinatamo nila na nagsisiibig ng iyong kautusan. At sila'y walang kadahilanang ikatitisod.
165Megen Fred har de, der elsker din Lov, og intet bliver til Anstød for dem.
166Ako'y umasa sa iyong pagliligtas, Oh Panginoon. At ginawa ko ang mga utos mo.
166Jeg håber på din Frelse, HERRE, og jeg har holdt dine Bud.
167Sinunod ng aking kaluluwa ang mga patotoo mo; at iniibig kong mainam,
167Min Sjæl har holdt dine Vidnesbyrd, jeg har dem såre kære.
168Aking tinupad ang iyong mga tuntunin at ang iyong mga patotoo; sapagka't lahat ng aking lakad ay nasa harap mo.
168Jeg holder dine Befalinger og Vidnesbyrd, thi du kender alle mine Veje.
169Dumating nawa sa harap mo ang aking daing, Oh Panginoon: bigyan mo ako ng unawa ayon sa iyong salita.
169Lad min Klage nå frem for dit Åsyn, HERRE, giv mig Indsigt efter dit Ord!
170Dumating nawa sa harap mo ang aking pamanhik: iligtas mo ako ayon sa iyong salita.
170Lad min Bøn komme frem for dit Åsyn, frels mig efter dit Ord!
171Tulutang magbadya ng pagpuri ang aking mga labi; sapagka't itinuturo mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
171Mine Læber skal synge din Pris, thi du lærer mig dine Vedtægter.
172Awitin ng aking dila ang iyong salita; sapagka't lahat ng mga utos mo ay katuwiran.
172Min Tunge skal synge om dit Ord, thi alle dine Bud er Retfærd.
173Magsihanda nawa ang iyong kamay na tulungan ako; sapagka't aking pinili ang iyong mga tuntunin.
173Lad din Hånd være mig til Hjælp, thi jeg valgte dine Befalinger.
174Aking pinanabikan ang iyong pagliligtas, Oh Panginoon: at ang iyong kautusan ay aking kaaliwan.
174Jeg længes efter din Frelse, HERRE, og din Lov er min Lyst.
175Mabuhay nawa ang aking kaluluwa, at pupuri sa iyo; at tulungan nawa ako ng iyong mga kahatulan.
175Gid min Sjæl må leve, at den kan prise dig, og lad dine Lovbud være min Hjælp!
176Ako'y naligaw na parang tupang nawala; hanapin mo ang iyong lingkod; sapagka't hindi ko kinalilimutan ang iyong mga utos.
176Farer jeg vild som det tabte Får, så opsøg din Tjener, thi jeg glemte ikke dine Bud.