1Dios ko, Dios ko, bakit mo ako pinabayaan? Bakit ka napaka layo sa pagtulong sa akin, at sa mga salita ng aking pagangal?
1(Til sangmesteren. Efter "morgenrødens hind". En salme af David.) Min Gud, min Gud, hvorfor har du forladt mig? Mit Skrig til Trods er Frelsen mig fjern.
2Oh Dios ko, ako'y humihiyaw sa araw, nguni't hindi ka sumasagot: at sa gabi, at hindi ako tahimik.
2Min Gud, jeg råber om Dagen, du svarer ikke, om Natten, men finder ej Hvile.
3Nguni't ikaw ay banal, Oh ikaw na tumatahan sa mga pagpuri ng Israel.
3Og dog er du den hellige, som troner på Israels Lovsange.
4Ang aming mga magulang ay nagsitiwala sa iyo: sila'y nagsitiwala, at iyong iniligtas sila.
4På dig forlod vore Fædre sig, forlod sig, og du friede dem;
5Sila'y nagsidaing sa iyo at nangaligtas: sila'y nagsitiwala sa iyo, at hindi nangapahiya.
5de råbte til dig og frelstes, forlod sig på dig og blev ikke til Skamme.
6Nguni't ako'y uod at hindi tao; duwahagi sa mga tao, at hinamak ng bayan.
6Men jeg er en Orm og ikke en Mand, til Spot for Mennesker, Folk til Spe;
7Silang lahat na nangakakita sa akin ay tinatawanang mainam ako: inilalawit nila ang labi, iginagalaw nila ang ulo, na sinasabi,
7alle, der ser mig, håner mig, vrænger Mund og ryster på Hovedet:
8Magpakatiwala ka sa Panginoon; iligtas niya siya: iligtas niya siya yamang kinaluluguran niya siya:
8"Han har væltet sin Sag på HERREN; han fri ham og frelse ham, han har jo Velbehag i ham."
9Nguni't ikaw ang naglabas sa akin sa bahay-bata: Pinatiwala mo ako nang ako'y nasa mga suso ng aking ina.
9Ja, du drog mig af Moders Liv, lod mig hvile trygt ved min Moders Bryst;
10Ako'y nahagis sa iyo mula sa bahay-bata: ikaw ay aking Dios mulang dalhin ako sa tiyan ng aking ina.
10på dig blev jeg kastet fra Moders Skød, fra Moders Liv var du min Gud.
11Huwag mo akong layuan; sapagka't kabagabagan ay malapit; sapagka't walang tumulong.
11Vær mig ikke fjern, thi Trængslen er nær, og ingen er der, som hjælper!
12Niligid ako ng maraming toro; mga malakas na toro ng Basan ay kumulong sa akin.
12Stærke Tyre står omkring mig, Basans vældige omringer mig,
13Sila'y magbubuka sa akin ng kanilang bibig, na gaya ng sumasakmal at umuungal na leon.
13spiler Gabet op imod mig som rovgridske, brølende Løver.
14Ako'y nabuhos na parang tubig, at lahat ng aking mga buto ay nangapapalinsad: ang aking puso ay parang pagkit; natutunaw ito sa loob ko.
14Jeg er som Vand, der er udgydt, alle mine Knogler skilles, mit Hjerte er blevet som Voks, det smelter i Livet på mig;
15Ang aking kalakasan ay natuyo na parang bibinga; at ang aking dila ay dumidikit sa aking ngalangala; at dinala mo ako sa alabok ng kamatayan.
15min Gane er tør som et Potteskår til Gummerne klæber min Tunge, du lægger mig ned i Dødens Støv.
16Sapagka't niligid ako ng mga aso: kinulong ako ng pulutong ng mga manggagawa ng masama; binutasan nila ang aking mga kamay at ang aking mga paa.
16Thi Hunde står omkring mig, onde i Flok omringer mig, de har gennemboret mine Hænder og Fødder,
17Aking maisasaysay ang lahat ng aking mga buto; kanilang minamasdan, at pinapansin ako:
17jeg kan tælle alle mine Ben; med Skadefryd ser de på mig.
18Hinapak nila ang aking mga kasuutan sa gitna nila, at kanilang pinagsapalaran ang aking kasuutan.
18Mine Klæder deler de mellem sig, om Kjortelen kaster de Lod.
19Nguni't huwag kang lumayo, Oh Panginoon: Oh ikaw na aking saklolo, magmadali kang tulungan mo ako.
19Men du, o HERRE, vær ikke fjern, min Redning, il mig til Hjælp!
20Iligtas mo ang aking kaluluwa sa tabak; ang aking minamahal sa kapangyarihan ng aso.
20Udfri min Sjæl fra Sværdet, min eneste af Hundes Vold!
21Iligtas mo ako sa bibig ng leon; Oo, mula sa mga sungay ng torong gubat ay sinagot mo ako.
21Frels mig fra Løvens Gab, fra Vildoksens Horn! Du har bønhørt mig.
22Aking ipahahayag ang iyong pangalan sa aking mga kapatid: sa gitna ng kapulungan ay pupurihin kita.
22Dit Navn vil jeg kundgøre for mine Brødre, prise dig midt i Forsamlingen:
23Kayong nangatatakot sa Panginoon ay magsipuri sa kaniya: kayong lahat na binhi ni Jacob ay lumuwalhati sa kaniya; at magsitayong may takot sa kaniya, kayong lahat na binhi ni Israel.
23"I, som frygter HERREN, pris ham, ær ham; al Jakobs Æt, bæv for ham, al Israels Æt!
24Sapagka't hindi niya hinamak o pinagtaniman man ang kadalamhatian ng nagdadalamhati; ni ikinubli man niya ang kaniyang mukha sa kaniya; kundi nang siya'y dumaing sa kaniya, ay kaniyang dininig.
24Thi han foragtede ikke, forsmåede ikke den armes Råb, skjulte ikke sit Åsyn for ham, men hørte, da han råbte til ham!"
25Sa iyo nanggagaling ang pagpuri sa akin sa dakilang kapisanan: aking tutuparin ang aking mga panata sa harap nila na nangatatakot sa kaniya.
25Jeg vil synge din Pris i en stor Forsamling, indfri mine Løfter iblandt de fromme;
26Ang maamo ay kakain at mabubusog: kanilang pupurihin ang Panginoon na humanap sa kaniya; mabuhay nawa ang iyong puso magpakailan man.
26de ydmyge skal spise og mættes; hvo HERREN søger, skal prise ham; deres Hjerte leve for evigt!
27Lahat ng mga wakas ng lupa ay makakaalaala, at magsisipanumbalik sa Panginoon: at lahat ng mga angkan ng mga bansa ay magsisisamba sa harap mo.
27Den vide Jord skal mærke sig det og omvende sig til HERREN, og alle Folkenes Slægter skal tilbede for hans Åsyn;
28Sapagka't ang kaharian ay sa Panginoon: at siya ang puno sa mga bansa.
28thi HERRENs er Riget, han er Folkenes Hersker.
29Lahat na matataba sa lupa ay magsisikain, at magsisisamba: silang lahat na nagsisibaba sa alabok ay magsisiyukod sa harap niya, sa makatuwid baga'y ang hindi makapagingat na buhay ng kaniyang kaluluwa.
29De skal tilbede ham alene, alle Jordens mægtige; de skal bøje sig for hans Åsyn, alle, der nedsteg i Støvet og ikke holdt deres Sjæl i Live.
30Isang binhi ay maglilingkod sa kaniya, sasaysayin ang Panginoon sa susunod na salin ng lahi,
30Ham skal Efterkommeme tjene; om HERREN skal tales til Slægten, der kommer;
31Sila'y magsisiparoon at mangaghahayag ng kaniyang katuwiran, sa bayan na ipanganganak ay ibabalita, yaong kaniyang ginawa.
31de skal forkynde et Folk, der fødes, hans Retfærd. Thi han greb ind.