1Sa iyo, Oh Panginoon, iginagawad ko ang aking kaluluwa.
1(Af David.) HERRE, jeg løfter min sjæl til dig
2Oh Dios ko sa iyo'y tumiwala ako, huwag nawa akong mapahiya; huwag nawang magtagumpay sa akin ang aking mga kaaway.
2min Gud jeg stoler på dig, lad mig ikke beskæmmes, lad ej mine Fjender fryde sig over mig.
3Oo, walang naghihintay sa iyo na mapapahiya; sila'y mangapapahiya na nagsisigawa ng karayaan ng walang kadahilanan,
3Nej, ingen som bier på dig, skal beskæmmes; beskæmmes skal de, som er troløse uden Grund.
4Ituro mo sa akin ang iyong mga daan, Oh Panginoon; ituro mo sa akin ang iyong mga landas.
4Lad mig kende dine Veje, HERRE lær mig dine Stier.
5Patnubayan mo ako sa iyong katotohanan, at ituro mo sa akin; sapagka't ikaw ay Dios ng aking kaligtasan; sa iyo'y naghihintay ako buong araw.
5Led mig på din Sandheds Vej og lær mig, thi du er min Frelses Gud; jeg bier bestandig på dig.
6Iyong alalahanin, Oh Panginoon, ang iyong malumanay na mga kaawaan, at ang iyong mga kagandahang-loob; sapagka't magpakailan man mula ng una.
6HERRE, kom din Barmhjertighed i Hu og din Nåde, den er jo fra Evighed af.
7Huwag mong alalahanin ang mga kasalanan ng aking kabataan, ni ang aking mga pagsalangsang: ayon sa iyong kagandahang-loob ay alalahanin mo ako, dahil sa iyong kabutihan, Oh Panginoon.
7Mine Ungdomssynder og Overtrædelser komme du ikke i Hu, men efter din Miskundhed kom mig i Hu, for din Godheds Skyld, o HERRE!
8Mabuti at matuwid ang Panginoon: kaya't tuturuan niya ang mga makasalanan sa daan.
8God og oprigtig er HERREN, derfor viser han Syndere Vejen.
9Ang maamo ay papatnubayan niya sa kahatulan: at ituturo niya sa maamo ang daan niya.
9Han vejleder ydmyge i det, som er ret, og lærer de ydmyge sin Vej.
10Lahat na landas ng Panginoon ay kagandahang-loob at katotohanan sa mga gayon na nangagiingat ng kaniyang tipan at kaniyang mga patotoo.
10Alle HERRENs Stier er Miskundhed og Trofasthed for dem, der holder hans Pagt og hans Vidnesbyrd.
11Dahil sa iyong pangalan, Oh Panginoon, iyong ipatawad ang aking kasamaan, sapagka't malaki.
11For dit Navns Skyld, HERRE, tilgive du min Brøde, thi den er stor.
12Anong tao siya na natatakot sa Panginoon? Siya ang tuturuan niya ng daan na kaniyang pipiliin.
12Om nogen frygter HERREN, ham viser han den Vej, han skal vælge;
13Ang kaniyang kaluluwa ay tatahan sa kaginhawahan; at mamanahin ng kaniyang binhi ang lupain.
13selv skal han leve i Lykke og hans Sæd få Landet i Eje.
14Ang pakikipagibigan ng Panginoon ay nasa nangatatakot sa kaniya; at ipakikilala niya sa kanila ang kaniyang tipan.
14Fortroligt Samfund har HERREN med dem, der frygter ham, og han kundgør dem sin Pagt.
15Ang aking mga mata ay palaging na sa Panginoon; sapagka't huhugutin niya ang aking mga paa sa silo.
15Mit Øje er stadig vendt imod HERREN, thi han frier mine Fødder af Snaren.
16Panumbalikan mo ako, at maawa ka sa akin; sapagka't ako'y nag-iisa at nagdadalamhati.
16Vend dig til mig og vær mig nådig, thi jeg er ene og arm.
17Ang kabagabagan ng aking puso ay lumaki: Oh hanguin mo ako sa aking kapanglawan.
17Let mit Hjertes Trængsler og før mig ud af min Nød.
18Gunitain mo ang aking pagkapighati at aking damdam; at ipatawad mo ang lahat kong mga kasalanan.
18Se hen til min Nød og min Kvide og tilgiv alle mine Synder.
19Masdan mo ang aking mga kaaway, sapagka't sila'y marami; at pinagtataniman nila ako ng mabagsik na pagkagalit.
19Se hen til mine Fjender, thi de er mange og hader mig med Had uden Grund.
20Oh ingatan mo ang aking kaluluwa, at iyong iligtas ako: huwag nawa akong mapahiya, sapagka't nanganganlong ako sa iyo.
20Vogt min Sjæl og frels mig, jeg lider på dig, lad mig ikke beskæmmes.
21Magingat sa akin ang pagtatapat at katuwiran, sapagka't hinihintay kita.
21Lad Uskyld og Retsind vogte mig, thi jeg bier på dig, HERRE.
22Tubusin mo ang Israel, Oh Dios, mula sa lahat na kaniyang kabagabagan.
22Forløs, o Gud, Israel af alle dets Trængsler!