1Ang makapangyarihang Dios, ang Dios na Panginoon, ay nagsalita, at tinawag ang lupa mula sa pagsikat ng araw hanggang sa paglubog niyaon.
1(En salme af Asaf.) Gud, Gud HERREN talede og stævnede Jorden hid fra Sol i Opgang til Sol i Bjærge;
2Mula sa Sion na kasakdalan ng kagandahan, sumilang ang Dios.
2fra Zion, Skønhedens Krone, viste Gud sig i Stråleglans
3Ang aming Dios ay darating at hindi tatahimik; isang apoy na mamumugnaw sa harap niya, at magiging totoong malaking bagyo sa palibot niya.
3vor Gud komme og tie ikke! - Foran ham gik fortærende Ild, omkring ham rasede Storm;
4Siya'y tatawag sa langit sa itaas, at sa lupa upang mahatulan niya ang kaniyang bayan:
4han stævnede Himlen deroppe hid og Jorden for at dømme sit Folk:
5Pisanin mo ang aking mga banal sa akin; yaong nangakikipagtipan sa akin sa pamamagitan ng hain.
5"Saml mig mine fromme, der sluttede Pagt med mig ved Ofre!"
6At ipahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran; sapagka't ang Dios ay siyang hukom. (Selah)
6Og Himlen forkyndte hans Retfærd, at Gud er den, der dømmer. Sela.
7Iyong dinggin, Oh aking bayan, at ako'y magsasalita; Oh Israel, at ako'y magpapatotoo sa iyo: Ako'y Dios, iyong Dios.
7Hør, mit Folk, jeg vil tale, Israel, jeg vil vidne imod dig, Gud, din Gud er jeg!
8Hindi kita sasawayin dahil sa iyong mga hain; at ang iyong mga handog na susunugin ay laging nangasa harap ko.
8Jeg laster dig ikke for dine Slagtofre, dine Brændofre har jeg jo stadig for Øje;
9Hindi ako kukuha ng baka sa iyong bahay, ni ng kambing na lalake sa iyong mga kawan.
9jeg tager ej Tyre fra dit Hus eller Bukke fra dine Stalde;
10Sapagka't bawa't hayop sa gubat ay akin, at ang hayop sa libong burol.
10thi mig tilhører alt Skovens Vildt, Dyrene på de tusinde Bjerge;
11Nakikilala ko ang lahat ng mga ibon sa mga bundok: at ang mga mabangis na hayop sa parang ay akin.
11jeg kender alle Bjergenes Fugle, har rede på Markens Vrimmel.
12Kung ako'y magutom ay hindi ko sasaysayin sa iyo: sapagka't ang sanglibutan ay akin, at ang buong narito.
12Om jeg hungred, jeg sagde det ikke til dig, thi mit er Jorderig og dets Fylde!
13Kakanin ko ba ang laman ng mga toro, o iinumin ang dugo ng mga kambing?
13Mon jeg æder Tyres Kød eller drikker Bukkes Blod?
14Ihandog mo sa Dios ang haing pasasalamat: at tuparin mo ang iyong mga panata sa Kataastaasan:
14Lovsang skal du ofre til Gud og holde den Højeste dine Løfter.
15At tumawag ka sa akin sa kaarawan ng kabagabagan; ililigtas kita, at iyong luluwalhatiin ako.
15Og kald på mig på Nødens Dag; jeg vil udfri dig, og du skal ære mig,
16Nguni't sa masama ay sinasabi ng Dios, Anong iyong gagawin upang ipahayag ang aking mga palatuntunan, at iyong kinuha ang aking tipan sa iyong bibig?
16Men til Den gudløse siger Gud: Hvi regner du op mine Bud og fører min Pagt i Munden,
17Palibhasa't iyong kinapopootan ang pagtuturo, at iyong iniwawaksi ang aking mga salita sa likuran mo.
17når du dog hader Tugt og kaster mine Ord bag din Ryg?
18Pagka nakakita ka ng magnanakaw, pumipisan ka sa kaniya, at naging kabahagi ka ng mga mapangalunya.
18Ser du en Tyv, slår du Følge med ham, med Horkarle bolder du til,
19Iyong ibinubuka ang iyong bibig sa kasamaan, at ang iyong dila ay kumakatha ng karayaan.
19slipper Munden løs med ondt, din Tunge bærer på Svig.
20Ikaw ay nauupo, at nagsasalita laban sa iyong kapatid; iyong dinudusta ang anak ng iyong sariling ina.
20Du sidder og skænder din Broder, bagtaler din Moders Søn;
21Ang mga bagay na ito ay iyong ginawa, at ako'y tumahimik; iyong inisip na tunay na ako'y gayong gaya mo: nguni't sasawayin kita, at aking isasaayos sa harap ng iyong mga mata.
21det gør du, og jeg skulde tie, og du skulde tænke, jeg er som du! Revse dig vil jeg og gøre dig det klart.
22Gunitain nga ninyo ito, ninyong nangakalilimot sa Dios, baka kayo'y aking pagluraylurayin at walang magligtas:
22Mærk jer det, I, som glemmer Gud, at jeg ikke skal rive jer redningsløst sønder.
23Ang naghahandog ng haing pasasalamat ay lumuluwalhati sa akin; at sa kaniya na nagaayos ng kaniyang pakikipagusap aking ipakikita ang pagliligtas ng Dios.
23Den, der ofrer Taksigelse, ærer mig; den, der agter på Vejen, lader jeg se Guds Frelse.