Tagalog 1905

Danish

Psalms

69

1Iligtas mo ako, Oh Dios; sapagka't ang tubig ay tumabon sa aking kaluluwa.
1(Til Sangmesteren. Til Liljerne. Af David.) Frels mig Gud, thi Vandene når mig til Sjælen,
2Ako'y lumulubog sa malalim na burak na walang tayuan: ako'y lumulubog sa malalim na tubig, na tinatabunan ako ng agos.
2jeg er sunket i bundløst Dynd, hvor der intet Fodfæste er, kommet i Vandenes Dyb, og Strømmen går over mig;
3Ako'y hapo sa aking daing; ang lalamunan ko'y tuyo: ang mga mata ko'y nangangalumata habang hinihintay ko ang aking Dios.
3træt har jeg skreget mig, Struben brænder, mit Øje er mat af at bie på min Gud;
4Silang nangagtatanim sa akin ng walang anomang kadahilanan ay higit kay sa mga buhok ng aking ulo: silang ibig maghiwalay sa akin, na mga kaaway kong may kamalian, ay mga makapangyarihan: akin ngang isinauli ang hindi ko kinuha.
4flere end mit Hoveds Hår er de, der hader mig uden Grund, mange er de, som vil mig til Livs, uden Skel er mig fjendske; hvad jeg ikke har ranet, skal jeg dog erstatte!
5Oh Dios, kilala mo ang kamangmangan ko; at ang mga kasalanan ko'y hindi lihim sa iyo.
5Gud, du kender min Dårskab, min Skyld er ej skjult for dig.
6Huwag mangapahiya dahil sa akin ang nangaghihintay sa iyo, Oh Panginoong Dios ng mga hukbo: huwag mangalagay sa kasiraang puri dahil sa akin ang nagsisihanap sa iyo, Oh Dios ng Israel.
6Lad mig ej bringe Skam over dem, som bier på dig, o Herre, Hærskarers HERRE, lad mig ej bringe Skændsel over dem der søger dig, Israels Gud!
7Sapagka't dahil sa iyo ay nagdala ako ng kadustaan; kahihiyan ay tumakip sa aking mukha.
7Thi for din Skyld bærer jeg Spot, mit Åsyn dækkes af Skændsel;
8Ako'y naging iba sa aking mga kapatid, at taga ibang lupa sa mga anak ng aking ina.
8fremmed er jeg for mine Brødre en Udlænding for min Moders Sønner.
9Sapagka't napuspos ako ng sikap sa iyong bahay; at ang mga pagduwahagi nila na nagsisiduwahagi sa iyo ay nangahulog sa akin.
9Thi Nidkærhed for dit Hus har fortæret mig, Spotten mod dig er faldet på mig:
10Pag umiiyak ako at pinarurusahan ko ng pagaayuno ang aking kaluluwa, yao'y pagkaduwahagi sa akin.
10jeg spæged min Sjæl med Faste, og det blev mig til Spot;
11Nang magsuot ako ng kayong magaspang, ay naging kawikaan ako sa kanila.
11i Sæk har jeg klædt mig, jeg blev dem et Mundheld.
12Pinag-uusapan ako nilang nangauupo sa pintuang-bayan; at ako ang awit ng mga lango.
12De, der sidder i Porten, taler om mig, ved Drikkelagene synger de om mig.
13Nguni't tungkol sa akin, ang dalangin ko'y sa iyo, Oh Panginoon, sa isang kalugodlugod na panahon: Oh Dios, sa karamihan ng iyong kagandahang-loob,
13Men jeg beder, HERRE, til dig i Nådens Tid, o Gud, i din store Miskundhed svare du mig!
14Iligtas mo ako sa burak, at huwag mo akong ilubog: maligtas ako sa kanila na nangagtatanim sa akin, at sa malalim na tubig.
14Frels mig med din trofaste Hjælp fra Dyndet, at jeg ikke skal synke; red mig fra dem, der hader mig, fra Vandenes Dyb,
15Huwag akong tangayin ng baha, ni lamunin man ako ng kalaliman: at huwag takpan ng hukay ang kaniyang bunganga sa akin.
15lad Strømmen ikke gå over mig; lad Dybet ikke sluge mig eller Brønden lukke sig over mig.
16Sagutin mo ako, Oh Panginoon; sapagka't ang iyong kagandahang-loob ay mabuti: ayon sa karamihan ng iyong mga malumanay na kaawaan ay bumalik ka sa akin.
16Svar mig, HERRE, thi god er din Nåde, vend dig til mig efter din store Barmhjertighed;
17At huwag mong ikubli ang iyong mukha sa iyong lingkod; sapagka't ako'y nasa kahirapan; sagutin mo akong madali.
17dit Åsyn skjule du ej for din Tjener, thi jeg er i Våde, skynd dig og svar mig;
18Lumapit ka sa aking kaluluwa, at tubusin mo: Iligtas mo ako dahil sa aking mga kaaway.
18kom til min Sjæl og løs den, fri mig for mine Fjenders Skyld!
19Talastas mo ang aking kadustaan, at ang aking kahihiyan, at ang aking kasiraang puri: ang aking mga kaaway, ay pawang nangasa harap mo.
19Du ved, hvorledes jeg smædes og bærer Skam og Skændsel; du har Rede på alle mine Fjender.
20Kaduwahagihan ay sumira ng aking puso; at ako'y lipos ng kabigatan ng loob: at ako'y naghintay na may maawa sa akin, nguni't wala; at mga mangaaliw, nguni't wala akong masumpungan.
20Spot har ulægeligt knust mit Hjerte; jeg bied forgæves på Medynk, på Trøstere uden at finde;
21Binigyan naman nila ako ng pagkaing mapait; at sa aking kauhawan ay binigyan nila ako ng suka na mainom.
21de gav mig Malurt at spise og slukked min Tørst med Eddike.
22Maging lalang sa harap nila ang kanilang dulang; at maging isang silo kung sila'y nasa kapayapaan.
22Lad Bordet foran dem blive en Snare, deres Takofre blive en Fælde;
23Manglabo ang kanilang mga mata, na sila'y huwag makakita; at papanginigin mong palagi ang kanilang mga balakang.
23lad Øjnene slukkes, så Synet svigter, lad Lænderne altid vakle!
24Ibugso mo ang iyong galit sa kanila, at datnan sila ng kabangisan ng iyong galit.
24Din Vrede udøse du over dem din glødende Harme nå dem;
25Magiba ang tahanan nila; walang tumahan sa kanilang mga tolda.
25deres Teltlejr blive et Øde, og ingen bo i deres Telte!
26Sapagka't kanilang hinabol siya na iyong sinaktan, at sinaysay nila ang damdam niyaong iyong sinugatan.
26Thi de forfølger den, du slog, og øger Smerten for dem, du såred.
27At dagdagan mo ng kasamaan ang kanilang kasamaan: at huwag silang masok sa iyong katuwiran.
27Tilregn dem hver eneste Brøde lad dem ikke få Del i din Retfærd;
28Mapawi sila sa aklat ng buhay, at huwag masulat na kasama ng matuwid.
28lad dem slettes af Livets Bog, ej optegnes blandt de retfærdige!
29Nguni't ako'y dukha at mapanglaw: sa pamamagitan ng pagliligtas mo, Oh Dios, ay iahon mo nawa ako.
29Men mig, som er arm og lidende, bjærge din Frelse, o Gud!
30Aking pupurihin ng awit ang pangalan ng Dios, at dadakilain ko siya ng pasalamat.
30Jeg vil prise Guds Navn med Sang og ophøje ham med Tak;
31At kalulugdan ng Panginoon na higit kay sa isang baka, o sa toro na may mga sungay at mga paa.
31det er mer for HERREN end Okser end Tyre med Horn og Klove!
32Nakita ng mga maamo, at nangatuwa: mabuhay ang puso, ninyong nagsisihanap sa Dios.
32Når de ydmyge ser det, glæder de sig; I, som søger Gud, eders Hjerte oplives!
33Sapagka't dinidinig ng Panginoon ang mapagkailangan, at hindi hinahamak ang kaniyang mga bilanggo.
33Thi HERREN låner de fattige Øre, han agter ej fangne Venner ringe.
34Purihin siya ng langit at lupa, ng mga dagat, at ng bawa't bagay na gumagalaw roon.
34Himmel og Jord skal prise ham, Havet og alt, hvad der rører sig der;
35Sapagka't ililigtas ng Dios ang Sion, at itatayo ang mga bayan ng Juda; at sila'y magsisitahan doon, at tatangkilikin nila na pinakaari.
35thi Gud vil frelse Zion og opbygge Judas Byer; der skal de bo og tage det i Eje;
36Mamanahin naman ng binhi ng kaniyang mga lingkod; at silang nagsisiibig ng kaniyang pangalan ay magsisitahan doon.
36hans Tjeneres Afkom skal arve det, de, der elsker hans Navn, skal bo deri.