¹Aking aawitin ang kagandahang-loob ng Panginoon magpakailan man: aking ipababatid ng aking bibig ang iyong pagtatapat sa lahat ng sali't saling lahi.

¹(En Maskil af Ezraitten Etan.) Om HERRENs, Nåde vil jeg evigt synge, fra Slægt til Slægt med min Mund forkynde din Trofasthed.

²Sapagka't aking sinabi, Kaawaan ay matatayo magpakailan man: ang pagtatapat mo'y iyong itatatag sa mga kalangitlangitan.

²Thi du har sagt: "En evig Bygning er Nåden!" I Himlen har du grundfæstet din Trofasthed.

³Ako'y nakipagtipan sa aking hirang, aking isinumpa kay David na aking lingkod;

³Jeg sluttede en Pagt med min udvalgte, tilsvor David, min Tjener:

⁴Ang binhi mo'y itatatag ko magpakailan man, at aking itatayo ang luklukan mo sa lahat ng sali't saling lahi. (Selah)

⁴"Jeg lader din Sæd bestå for evigt, jeg bygger din Trone fra Slægt til Slægt!" - Sela.

⁵At pupurihin ng langit ang iyong mga kababalaghan, Oh Panginoon; ang pagtatapat mo naman sa kapulungan ng mga banal.

⁵Og Himlen priser dit Under, HERRE, din Trofasthed i de Helliges Forsamling.

⁶Sapagka't sino sa langit ang maitutulad sa Panginoon? Sino sa gitna ng mga anak ng makapangyarihan ang gaya ng Panginoon,

⁶Thi hvem i Sky er HERRENs Lige, hvo er som HERREN iblandt Guds Sønner?

⁷Isang Dios na kakilakilabot sa kapulungan ng mga banal, at kinatatakutan ng higit sa lahat na nangasa palibot niya?

⁷En forfærdelig Gud i de Helliges Kreds, stor og frygtelig over alle omkring ham.

⁸Oh Panginoong Dios ng mga hukbo, sino ang makapangyarihang gaya mo, Oh JAH? At ang pagtatapat mo'y nasa palibot mo.

⁸HERRE, Hærskarers Gud, hvo er som du? HERRE, din Nåde og Trofasthed omgiver dig.

⁹Iyong pinagpupunuan ang kapalaluan sa dagat: pagka nagsisibangon ang mga alon niyaon ay pinatatahimik mo.

⁹Du mestrer Havets Overmod; når Bølgerne bruser, stiller du dem.

¹⁰Iyong pinagwaraywaray ang Rahab na parang napatay; iyong pinangalat ang iyong mga kaaway ng bisig ng iyong kalakasan.

¹⁰Du knuste Rahab som en fældet Kriger, splitted dine Fjender med vældig Arm.

¹¹Ang langit ay iyo, ang lupa ay iyo rin: ang sanglibutan at ang buong narito ay iyong itinatag,

¹¹Din er Himlen, og din er Jorden, du grundede Jorderig med dets Fylde.

¹²Ang hilagaan at ang timugan ay iyong nilikha; ang Tabor at ang Hermon ay nangagagalak sa iyong pangalan.

¹²Norden og Sønden skabte du, Tabor og Hermon jubler over dit Navn.

¹³Ikaw ay may makapangyarihang bisig: malakas ang iyong kamay, at mataas ang iyong kanang kamay.

¹³Du har en Arm med Vælde, din Hånd er stærk, din højre løftet.

¹⁴Katuwiran at kahatulan ay patibayan ng iyong luklukan: kagandahang-loob at katotohanan ay nagpapauna sa iyong mukha.

¹⁴Retfærd og Ret er din Trones Grundvold, Nåde og Sandhed står for dit Åsyn.

¹⁵Mapalad ang bayan na nakakaalam ng masayang tunog: sila'y nagsisilakad, Oh Panginoon, sa liwanag ng iyong mukha.

¹⁵Saligt det Folk, der kender til Frydesang, vandrer, HERRE, i dit Åsyns Lys!

¹⁶Sa iyong pangalan ay nangagagalak sila buong araw: at sa iyong katuwiran ay nangatataas sila.

¹⁶De lovsynger Dagen igennem dit Navn, ophøjes ved din Retfærdighed.

¹⁷Sapagka't ikaw ang kaluwalhatian ng kanilang kalakasan: at sa iyong lingap ay matataas ang aming sungay.

¹⁷Thi du er vor Styrkes Stolthed, du løfter vort Horn ved din Yndest;

¹⁸Sapagka't ang aming kalasag ay ukol sa Panginoon; at ang aming hari ay sa banal ng Israel.

¹⁸thi vort Skjold er hos HERREN, vor Konge er Israels Hellige!

¹⁹Nang magkagayo'y nagsalita ka sa pangitain sa iyong mga banal, at iyong sinabi, Aking ipinagkatiwala ang saklolo sa isang makapangyarihan; Aking itinaas ang isang hirang mula sa bayan.

¹⁹Du taled engang i et Syn til dine fromme : "Krone satte jeg på en Helt, ophøjed en Yngling af Folket;

²⁰Aking nasumpungan si David na aking lingkod; Aking pinahiran siya ng aking banal na langis:

²⁰jeg har fundet David, min Tjener, salvet ham med min hellige Olie;

²¹Na siyang itatatag ng aking kamay; palakasin naman siya ng aking bisig.

²¹thi min Hånd skal holde ham fast, og min Arm skal give ham Styrke.

²²Hindi dadahas sa kaniya ang kaaway; ni dadalamhatiin man siya ng anak ng kasamaan.

²²Ingen Fjende skal overvælde ham, ingen Nidding trykke ham ned;

²³At ibubuwal ko ang kaniyang mga kaaway sa harap niya, at sasaktan ko ang nangagtatanim sa kaniya.

²³jeg knuser hans Fjender foran ham og nedstøder dem, der bader ham;

²⁴Nguni't ang pagtatapat ko at ang kagandahang-loob ko ay sasa kaniya; at sa pangalan ko'y matataas ang kaniyang sungay.

²⁴med ham skal min Trofasthed og Miskundhed være, hans Horn skal løfte sig ved mit Navn;

²⁵Akin namang ilalapag ang kaniyang kamay sa dagat, at ang kaniyang kanan ay sa mga ilog.

²⁵jeg lægger Havet under hans Hånd og Strømmene under hans højre;

²⁶Siya'y dadaing sa akin, Ikaw ay Ama ko, Dios ko, at malaking bato ng aking kaligtasan.

²⁶mig skal han kalde: min Fader, min Gud og min Frelses Klippe.

²⁷Akin namang gagawin siyang panganay ko, na pinakamataas sa mga hari sa lupa.

²⁷Jeg gør ham til førstefødt, den største blandt Jordens Konger;

²⁸Ang kagandahang-loob ko'y aking iingatan sa kaniya magpakailan man, at ang tipan ko'y mananayong matibay sa kaniya.

²⁸jeg bevarer for evigt min Miskundhed mod ham, min Pagt skal holdes ham troligt;

²⁹Ang kaniya namang binhi ay pananatilihin ko magpakailan man, at ang luklukan niya'y parang mga araw ng langit.

²⁹jeg lader hans Æt bestå for evigt, hans Trone, så længe Himlen er til.

³⁰Kung pabayaan ng kaniyang mga anak ang kautusan ko, at hindi magsilakad sa aking mga kahatulan;

³⁰Hvis hans Sønner svigter min Lov og ikke følger mine Lovbud,

³¹Kung kanilang salangsangin ang mga palatuntunan ko, at hindi ingatan ang mga utos ko;

³¹hvis de bryder min Vedtægt og ikke holder mit Bud,

³²Kung magkagayo'y aking dadalawin ng pamalo ang kanilang mga pagsalangsang, at ng mga hampas ang kanilang kasamaan.

³²da hjemsøger jeg deres Synd med Ris, deres Brøde med hårde Slag;

³³Nguni't ang aking kagandahang-loob ay hindi ko lubos na aalisin sa kaniya, ni akin mang titiisin na ang pagtatapat ko'y magkulang.

³³men min Nåde tager jeg ikke fra ham, min Trofasthed svigter jeg ikke;

³⁴Ang tipan ko'y hindi ko sisirain, ni akin mang babaguhin ang bagay na lumabas sa aking mga labi.

³⁴jeg bryder ikke min Pagt og ændrer ej mine Læbers Udsagn.

³⁵Minsan ay sumampa ako sa pamamagitan ng aking kabanalan. Hindi ako magbubulaan kay David;

³⁵Ved min Hellighed svor jeg een Gang for alle - David sviger jeg ikke:

³⁶Ang kaniyang binhi ay mananatili magpakailan man; at ang kaniyang luklukan ay parang araw sa harap ko.

³⁶Hans Æt skal blive for evigt, hans Trone for mig som Solen,

³⁷Matatatag magpakailan man na parang buwan, at tapat na saksi sa langit. (Selah)

³⁷stå fast som Månen for evigt, og Vidnet på Himlen er sanddru, - Sela.

³⁸Nguni't iyong itinakuwil at tinanggihan, ikaw ay napoot sa iyong pinahiran ng langis.

³⁸Men du har forstødt og forkastet din Salvede og handlet i Vrede imod ham;

³⁹Iyong kinayamutan ang tipan ng iyong lingkod: iyong nilapastangan ang kaniyang putong sa pagtatapon sa lupa.

³⁹Pagten med din Tjener har du brudt, vanæret hans Krone og trådt den i Støvet;

⁴⁰Iyong ibinuwal ang lahat niyang mga bakod: iyong dinala sa pagkaguho ang kaniyang mga katibayan.

⁴⁰du har nedbrudt alle hans Mure, i Grus har du lagt hans Fæstninger;

⁴¹Lahat na nagsisidaan sa lansangan ay nagsisisamsam sa kaniya. Siya'y naging kadustaan sa kaniyang mga kalapit.

⁴¹alle vejfarende plyndrer ham, sine Naboer blev han til Spot.

⁴²Iyong itinaas ang kanan ng kaniyang mga kaaway; iyong pinagalak ang lahat niyang mga kaaway.

⁴²Du har løftet hans Uvenners højre og glædet alle hans Fjender;

⁴³Oo, iyong ibinaligtad ang talim ng kaniyang tabak, at hindi mo itinayo siya sa pakikibaka.

⁴³hans Sværd lod du vige for Fjenden, du holdt ham ej oppe i Kampen;

⁴⁴Iyong pinapaglikat ang kaniyang kakinangan. At iyong ibinagsak ang kaniyang luklukan sa lupa.

⁴⁴du vristed ham Staven af Hænde og styrted hans Trone til Jorden,

⁴⁵Iyong pinaikli ang mga kaarawan ng kaniyang kabinataan: iyong tinakpan siya ng kahihiyan. (Selah)

⁴⁵afkorted hans Ungdoms Dage og hylled ham ind i Skam. - Sela.

⁴⁶Hanggang kailan, Oh Panginoon, magkukubli ka magpakailan man? Hanggang kailan magniningas ang iyong poot na parang apoy?

⁴⁶Hvor længe vil du skjule dig, HERRE, for evigt, hvor længe skal din Vrede lue som Ild?

⁴⁷Oh alalahanin mo kung gaano kaikli ang aking panahon: sa anong pagkawalang kabuluhan nilalang mo ang lahat ng mga anak ng mga tao.

⁴⁷Herre, kom i Hu, hvad Livet er, til hvilken Tomhed du skabte hvert Menneskebarn!

⁴⁸Sinong tao ang mabubuhay at hindi makakakita ng kamatayan, na magliligtas ng kaniyang kaluluwa sa kapangyarihan ng Sheol? (Selah)

⁴⁸Hvo bliver i Live og skuer ej Død, hvo frelser sin sjæl fra Dødsrigets Hånd? - Sela.

⁴⁹Panginoon, saan nandoon ang iyong dating mga kagandahang-loob, na iyong isinumpa kay David sa iyong pagtatapat?

⁴⁹Hvor er din fordums Nåde, Herre, som du i Trofasthed tilsvor David?

⁵⁰Alalahanin mo Panginoon, ang kadustaan ng iyong mga lingkod; kung paanong taglay ko sa aking sinapupunan ang pagdusta ng lahat na makapangyarihang bayan;

⁵⁰Kom, Herre, din Tjeners Skændsel i Hu, at jeg bærer Folkenes Spot i min Favn,

⁵¹Na idinusta ng iyong mga kaaway, Oh Panginoon, na kanilang idinusta sa mga bakas ng iyong pinahiran ng langis.

⁵¹hvorledes dine Fjender håner, HERRE, hvorledes de håner din Salvedes Fodspor.

⁵²Purihin ang Panginoon, magpakailan man. Siya nawa, at Siya nawa.

⁵²Lovet være HERREN i Evighed, Amen, Amen!