1Siyang tumatahan sa lihim na dako ng Kataastaasan. Ay mananatili sa lilim ng Makapangyarihan sa lahat.
1Den der sidder i den Højestes Skjul og dvæler i den Almægtiges Skygge,
2Aking sasabihin tungkol sa Panginoon, siya'y aking kanlungan at aking katibayan, ang Dios ko na siyang aking tinitiwalaan.
2siger til HERREN: Min Tilflugt, min Klippeborg, min Gud, på hvem jeg stoler.
3Sapagka't kaniyang ililigtas ka sa silo ng paninilo, at sa mapamuksang salot.
3Thi han frier dig fra Fuglefængerens Snare, fra ødelæggende Pest;
4Kaniyang tatakpan ka ng kaniyang mga bagwis, at sa ilalim ng kaniyang mga pakpak ay manganganlong ka: ang kaniyang katotohanan ay kalasag at baluti.
4han dækker dig med sine Fjedre, under hans Vinger finder du Ly, hans Trofasthed er Skjold og Værge.
5Ikaw ay hindi matatakot sa kakilabutan sa gabi, ni sa pana man na humihilagpos kung araw;
5Du frygter ej Nattens Rædsler, ej Pilen der flyver om Dagen
6Dahil sa salot na dumarating sa kadiliman, ni dahil sa paggiba man na sumisira sa katanghaliang tapat.
6ej Pesten, der sniger i Mørke, ej Middagens hærgende Sot.
7Isang libo ay mabubuwal sa iyong siping, at sangpung libo sa iyong kanan; nguni't hindi lalapit sa iyo.
7Falder end tusinde ved din Side, ti Tusinde ved din højre Hånd, til dig når det ikke hen;
8Iyong mamamasdan lamang ng iyong mga mata, at iyong makikita ang ganti sa masama.
8du ser det kun med dit Øje, er kun Tilskuer ved de gudløses Straf;
9Sapagka't ikaw, Oh Panginoon, ay aking kanlungan! Iyong ginawa ang Kataastaasan na iyong tahanan;
9(thi du, HERRE, er min Tilflugt) den Højeste tog du til Bolig.
10Walang kasamaang mangyayari sa iyo, ni anomang salot ay lalapit sa iyong tolda.
10Der times dig intet ondt, dit Telt kommer Plage ej nær;
11Sapagka't siya'y magbibilin sa kaniyang mga anghel tungkol sa iyo, upang ingatan ka sa lahat ng iyong mga lakad.
11thi han byder sine Engle at vogte dig på alle dine Veje;
12Kanilang dadalhin ka sa kanilang mga kamay, baka matisod ka ng iyong paa sa isang bato.
12de skal bære dig på deres Hænder, at du ikke skal støde din Fod på nogen Sten;
13Iyong yayapakan ang leon at ang ulupong: ang batang leon at ang ahas ay yuyurakan mo ng iyong mga paa.
13du skal træde på Slanger og Øgler, trampe på Løver og Drager.
14Sapagka't kaniyang inilagak ang kaniyang pagibig sa akin, kaya't iniligtas ko siya: aking ilalagay siya sa mataas, sapagka't kaniyang naalaman ang pangalan ko.
14"Da han klynger sig til mig, frier jeg ham ud, jeg bjærger ham, thi han kender mit Navn;
15Siya'y tatawag sa akin, at sasagutin ko siya; ako'y sasa kaniya sa kabagabagan: aking ililigtas siya, at pararangalan siya.
15kalder han på mig, svarer jeg ham, i Trængsel er jeg hos ham, jeg frier ham og giver ham Ære:
16Aking bubusugin siya ng mahabang buhay, at ipakikita ko sa kaniya ang aking pagliligtas.
16med et langt Liv mætter jeg ham og lader ham skue min Frelse!"