Tagalog 1905

Esperanto

Lamentations

5

1Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.
1Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.
2Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.
3Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.
7Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.
9Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.
10Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.
13La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.
14Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.
14La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.
16Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;
17Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:
18Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.
18Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.
19Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?
20Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.
22Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.
22CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.