¹Ang madalas na masaway na nagpapatigas ng kaniyang leeg, biglang mababali, at walang kagamutan.

¹Kes noomimisest hoolimata jääb kangekaelseks, murtakse äkitselt ja paranemist ei ole.

²Pagka ang matuwid ay dumadami, ang bayan ay nagagalak: nguni't pagka ang masama ay nagpupuno, ang bayan ay nagbubuntong-hininga.

²Õigete rohkusest rahvas rõõmustab, aga õela valitsedes rahvas ägab.

³Ang umiibig ng karunungan ay nagpapagalak sa kaniyang ama: nguni't ang nakikisama sa mga patutot ay sumisira ng kaniyang tinatangkilik.

³Tarkuse armastaja rõõmustab oma isa, aga kes hooradega seltsib, raiskab varanduse.

⁴Ang hari ay nagtatatag ng lupain sa pamamagitan ng kahatulan: nguni't ang humihingi ng suhol ay gumigiba.

⁴Kuningas kindlustab maad õiguse abil, aga pistisevõtja laostab selle.

⁵Ang tao na kunwang pumupuri sa kaniyang kapuwa naglalagay ng bitag sa kaniyang mga hakbang.

⁵Mees, kes oma ligimese vastu on libekeelne, laotab tema jalgadele võrgu.

⁶Sa pagsalangsang ng masamang tao ay may silo: nguni't ang matuwid ay umaawit at nagagalak.

⁶Kurja inimese üleastumised on talle püüniseks, aga õige hõiskab ja rõõmustab.

⁷Ang matuwid ay kumukuhang alam sa bagay ng dukha: ang masama ay walang unawang makaalam.

⁷Õiglane tunneb viletsate kohtuasja, aga õel ei taha sellest aru saada.

⁸Ang mga mangduduwahaging tao ay naglalagay ng bayan sa liyab: nguni't ang mga pantas na tao ay nagaalis ng poot.

⁸Pilkajad kihutavad linna mässama, aga targad vaigistavad viha.

⁹Kung ang pantas ay magkaroon ng pakikipagtalo sa isang mangmang, magalit man o tumawa, ang mangmang ay hindi magkakaroon ng kapahingahan.

⁹Kui tark mees rumalaga kohut käib, siis too kas vihastab või naerab, aga rahu ei saa.

¹⁰Ang mangbububo ng dugo ay nagtatanim sa sakdal: at tungkol sa matuwid, hinahanap nila ang kaniyang buhay.

¹⁰Verejanulised vihkavad vaga, aga ausameelsed püüavad hoida tema hinge.

¹¹Inihihinga ng mangmang ang buong galit niya: nguni't ang pantas ay nagpipigil at tumitiwasay.

¹¹Alp paiskab välja kogu oma viha, aga tark mees vaigistab teda lõpuks.

¹²Kung ang puno ay nakikinig sa kabulaanan, lahat niyang mga lingkod ay masasama.

¹²Kui valitseja paneb tähele valekõnesid, siis on kõik ta teenrid õelad.

¹³Ang dukha at ang mamimighati ay nagsasalubong; pinapagniningas ng Panginoon ang mga mata nila kapuwa.

¹³Vaene ja rõhuja kohtavad teineteist, Issand valgustab nende mõlema silmi.

¹⁴Ang hari na humahatol na tapat sa dukha, ang kaniyang luklukan ay matatatag magpakailan man.

¹⁴Kuningal, kes viletsaile ausasti kohut mõistab, on aujärg igavesti kindel.

¹⁵Ang pamalo at saway ay nagbibigay karunungan: nguni't ang batang binabayaan ay humihiya sa kaniyang ina.

¹⁵Vits ja noomimine annavad tarkust, aga omapead jäetud poiss teeb häbi oma emale.

¹⁶Pagka ang masama ay dumadami, pagsalangsang ay dumadami: nguni't mamamasdan ng matuwid ang kanilang pagkabuwal.

¹⁶Kui õelaid saab palju, siis on ka üleastumisi palju, aga õiged saavad näha nende hukkumist.

¹⁷Sawayin mo ang iyong anak, at bibigyan ka niya ng kapahingahan; Oo, bibigyan niya ng kaluguran ang iyong kaluluwa.

¹⁷Karista oma poega, siis on sul temast rahu ja ta rõõmustab su hinge!

¹⁸Kung saan walang pangitain, ang bayan ay sumasama: nguni't siyang nagiingat ng kautusan ay maligaya siya.

¹⁸Kui nägemus puudub, muutub rahvas ohjeldamatuks, aga Seadust pidades on ta õnnis.

¹⁹Ang alipin ay hindi masasaway ng mga salita: sapagka't bagaman nalalaman niya ay hindi siya makikinig.

¹⁹Sõnadega ei saa sulast õpetada, sest kuigi ta mõistab, ei võta ta kuulda.

²⁰Nakikita mo ba ang tao, na nagmamadali sa kaniyang mga salita? May pagasa pa sa mangmang kay sa kaniya.

²⁰Kas näed nobeda kõnega meest? Ennem võib loota albile kui temale.

²¹Siyang maingat na nagpalaki ng kaniyang lingkod mula sa pagkabata, magiging anak niya siya sa kawakasan.

²¹Kui sulast noorelt hellitatakse, siis on ta viimaks tüliks.

²²Ang taong magagalitin ay humihila ng kaalitan, at ang mainiting tao ay nananagana sa pagsalangsang.

²²Viha pidav inimene õhutab riidu ja raevutsejal on palju üleastumisi.

²³Ang kapalaluan ng tao ay magbababa sa kaniya: nguni't ang may mapagpakumbabang diwa ay magtatamo ng karangalan.

²³Inimest alandab ta oma ülbus, aga kes on alandliku vaimuga, saab au.

²⁴Ang nakikisama sa isang magnanakaw ay nagtatanim sa kaniyang sariling kaluluwa: siya'y nakakarinig ng sumpa at hindi umiimik.

²⁴Kes vargaga jagab, vihkab oma hinge: ta kuuleb küll needmist, aga ei avalda midagi.

²⁵Ang pagkatakot sa tao ay nagdadala ng silo: nguni't ang naglalagak ng kaniyang tiwala sa Panginoon ay maliligtas.

²⁵Inimeste kartmine paneb püünise, aga kes loodab Issanda peale, on kaitstud.

²⁶Marami ang nagsisihanap ng lingap ng pinuno: nguni't ang kahatulan ng tao ay nagmumula sa Panginoon.

²⁶Paljud otsivad valitseja poolehoidu, aga Issandalt tuleb igaühele õigus.

²⁷Ang di ganap na tao ay karumaldumal sa matuwid: at ang matuwid sa lakad ay karumaldumal sa masama.

²⁷Õigete meelest on jäle ülekohtune mees, aga õelate meelest on jäle õigel teel käija.