¹Tumawag ka ngayon; may sasagot ba sa iyo? At sa kanino sa mga banal babalik ka?

¹Crie maintenant! Qui te répondra? Auquel des saints t'adresseras-tu?

²Sapagka't ang bigat ng loob ay pumapatay sa taong hangal, at ang paninibugho ay pumapatay sa mangmang.

²L'insensé périt dans sa colère, Le fou meurt dans ses emportements.

³Aking nakita ang hangal na umuunlad: nguni't agad kong sinumpa ang kaniyang tahanan.

³J'ai vu l'insensé prendre racine; Puis soudain j'ai maudit sa demeure.

⁴Ang kaniyang mga anak ay malayo sa katiwasayan, at sila'y mangapipisa sa pintuang-bayan, na wala mang magligtas sa kanila.

⁴Plus de prospérité pour ses fils; Ils sont foulés à la porte, et personne qui les délivre!

⁵Na ang kaniyang ani ay kinakain ng gutom, at kinukuha na mula sa mga tinik, at ang silo ay nakabuka sa kanilang pag-aari.

⁵Sa moisson est dévorée par des affamés, Qui viennent l'enlever jusque dans les épines, Et ses biens sont engloutis par des hommes altérés.

⁶Sapagka't ang kadalamhatian ay hindi lumalabas sa alabok, ni bumubukal man sa lupa ang kabagabagan;

⁶Le malheur ne sort pas de la poussière, Et la souffrance ne germe pas du sol;

⁷Kundi ang tao ay ipinanganak sa kabagabagan. Gaya ng alipato na umiilanglang sa itaas.

⁷L'homme naît pour souffrir, Comme l'étincelle pour voler.

⁸Nguni't sa ganang akin, ay hahanapin ko ang Dios, at sa Dios ay aking ihahabilin ang aking usap:

⁸Pour moi, j'aurais recours à Dieu, Et c'est à Dieu que j'exposerais ma cause.

⁹Na siyang gumagawa ng mga dakilang bagay at ng mga hindi magunita; ng mga kamanghamanghang bagay na walang bilang:

⁹Il fait des choses grandes et insondables, Des merveilles sans nombre;

¹⁰Na siyang nagbibigay ng ulan sa lupa, at nagpapahatid ng tubig sa mga bukid;

¹⁰Il répand la pluie sur la terre, Et envoie l'eau sur les campagnes;

¹¹Na anopa't kaniyang iniuupo sa mataas yaong nangasa mababa; at yaong nagsisitangis ay itinataas sa katiwasayan.

¹¹Il relève les humbles, Et délivre les affligés;

¹²Kaniyang sinasayang ang mga katha-katha ng mapagkatha, na anopa't hindi maisagawa ng kanilang mga kamay ang kanilang panukala.

¹²Il anéantit les projets des hommes rusés, Et leurs mains ne peuvent les accomplir;

¹³Kaniyang hinuhuli ang pantas sa kanilang sariling katha: at ang payo ng suwail ay napapariwara.

¹³Il prend les sages dans leur propre ruse, Et les desseins des hommes artificieux sont renversés:

¹⁴Kanilang nasasalunuan ang kadiliman sa araw, at nagsisikapa sa katanghaliang tapat na gaya sa gabi.

¹⁴Ils rencontrent les ténèbres au milieu du jour, Ils tâtonnent en plein midi comme dans la nuit.

¹⁵Nguni't kaniyang inililigtas sa tabak ng kanilang bibig, sa makatuwid baga'y ang maralita sa kamay ng malakas.

¹⁵Ainsi Dieu protège le faible contre leurs menaces, Et le sauve de la main des puissants;

¹⁶Na anopa't ang dukha ay may pagasa, at ang kasamaan ay nagtitikom ng kaniyang bibig.

¹⁶Et l'espérance soutient le malheureux, Mais l'iniquité ferme la bouche.

¹⁷Narito, maginhawa ang tao na sinasaway ng Dios: kaya't huwag mong waling kabuluhan ang pagsaway ng Makapangyarihan sa lahat.

¹⁷Heureux l'homme que Dieu châtie! Ne méprise pas la correction du Tout-Puissant.

¹⁸Sapagka't siya'y sumusugat, at nagtatapal; siya'y sumusugat, at pinagagaling ng kaniyang mga kamay.

¹⁸Il fait la plaie, et il la bande; Il blesse, et sa main guérit.

¹⁹Kaniyang ililigtas ka sa anim na kabagabagan. Oo, sa pito, ay walang kasamaang kikilos sa iyo.

¹⁹Six fois il te délivrera de l'angoisse, Et sept fois le mal ne t'atteindra pas.

²⁰Sa kagutom ay tutubusin ka niya sa kamatayan; at sa pagdidigma ay sa kapangyarihan ng tabak.

²⁰Il te sauvera de la mort pendant la famine, Et des coups du glaive pendant la guerre.

²¹Ikaw ay makukubli sa talas ng dila; na hindi ka man matatakot sa paggiba pagka dumarating.

²¹Tu seras à l'abri du fléau de la langue, Tu seras sans crainte quand viendra la dévastation.

²²Sa kagibaan at sa kasalatan ay tatawa ka; ni hindi ka matatakot sa mga ganid sa lupa.

²²Tu te riras de la dévastation comme de la famine, Et tu n'auras pas à redouter les bêtes de la terre;

²³Sapagka't ikaw ay makakasundo ng mga bato sa parang; at ang mga ganid sa parang ay makikipagpayapaan sa iyo.

²³Car tu feras alliance avec les pierres des champs, Et les bêtes de la terre seront en paix avec toi.

²⁴At iyong makikilala na ang iyong tolda ay nasa kapayapaan; at iyong dadalawin ang iyong kulungan, at walang mawawala na anoman.

²⁴Tu jouiras du bonheur sous ta tente, Tu retrouveras tes troupeaux au complet,

²⁵Iyo rin namang makikilala na ang iyong binhi ay magiging dakila, at ang iyong lahi ay gaya ng damo sa lupa.

²⁵Tu verras ta postérité s'accroître, Et tes rejetons se multiplier comme l'herbe des champs.

²⁶Ikaw ay darating sa iyong libingan sa lubos na katandaan. Gaya ng bigkis ng trigo na dumarating sa kaniyang kapanahunan.

²⁶Tu entreras au sépulcre dans la vieillesse, Comme on emporte une gerbe en son temps.

²⁷Narito, aming siniyasat, at gayon nga; dinggin mo, at talastasin mo sa iyong ikabubuti.

²⁷Voilà ce que nous avons reconnu, voilà ce qui est; A toi d'entendre et de mettre à profit.