Tagalog 1905

French 1910

Lamentations

3

1Ako ang tao na nakakita ng pagdadalamhati sa pamalo ng iyong poot.
1Je suis l'homme qui a vu la misère Sous la verge de sa fureur.
2Ako'y kaniyang pinatnubayan at pinalakad sa kadiliman, at hindi sa liwanag.
2Il m'a conduit, mené dans les ténèbres, Et non dans la lumière.
3Tunay na laban sa akin ay kaniyang iginagalaw ang kaniyang kamay na muli't muli buong araw.
3Contre moi il tourne et retourne sa main Tout le jour.
4Ang aking laman at aking balat ay pinatanda niya; kaniyang binali ang aking mga buto.
4Il a fait dépérir ma chair et ma peau, Il a brisé mes os.
5Ako'y kinalaban niya, at kinulong ako ng hirap at pagdaramdam.
5Il a bâti autour de moi, Il m'a environné de poison et de douleur.
6Kaniyang pinatahan ako sa mga madilim na dako, gaya ng nangamatay nang malaon.
6Il me fait habiter dans les ténèbres, Comme ceux qui sont morts dès longtemps.
7Kaniyang binakuran ako na anopa't ako'y hindi makalabas; kaniyang pinabigat ang aking tanikala.
7Il m'a entouré d'un mur, pour que je ne sorte pas; Il m'a donné de pesantes chaînes.
8Oo, pagka ako'y dumadaing, at humihinging tulong, kaniyang pinagsasarhan ang aking daing.
8J'ai beau crier et implorer du secours, Il ne laisse pas accès à ma prière.
9Kaniyang binakuran ang aking mga daan ng tinabas na bato, kaniyang iniliko ang aking mga landas.
9Il a fermé mon chemin avec des pierres de taille, Il a détruit mes sentiers.
10Siya'y parang oso na nagaabang sa akin, parang leon sa mga kubling dako.
10Il a été pour moi un ours en embuscade, Un lion dans un lieu caché.
11Kaniyang iniligaw ang aking mga lakad, at ako'y pinagwaraywaray niya; kaniyang ipinahamak ako;
11Il a détourné mes voies, il m'a déchiré, Il m'a jeté dans la désolation.
12Kaniyang iniakma ang kaniyang busog, at ginawa akong pinaka tanda sa pana.
12Il a tendu son arc, et il m'a placé Comme un but pour sa flèche.
13Ang mga pana ng kaniyang lalagyan ng pana ay kaniyang isinasaksak sa aking mga bato ng katawan.
13Il a fait entrer dans mes reins Les traits de son carquois.
14Ako'y naging kakutyaan sa aking buong bayan, at kanilang awit buong araw.
14Je suis pour tout mon peuple un objet de raillerie, Chaque jour l'objet de leurs chansons.
15Kaniyang pinuspos ako ng kapanglawan, kaniyang sinuya ako ng ajenjo.
15Il m'a rassasié d'amertume, Il m'a enivré d'absinthe.
16Kaniya namang biningot ang aking mga ngipin ng mga maliliit na grava; kaniyang tinabunan ako ng mga abo.
16Il a brisé mes dents avec des cailloux, Il m'a couvert de cendre.
17At iyong inilayo ang aking kaluluwa sa kapayapaan; ako'y nakalimot ng kaginhawahan.
17Tu m'as enlevé la paix; Je ne connais plus le bonheur.
18At aking sinabi, Ang lakas ko'y nawala, at ang aking pagasa sa Panginoon.
18Et j'ai dit: Ma force est perdue, Je n'ai plus d'espérance en l'Eternel!
19Alalahanin mo ang aking pagdadalamhati at ang aking karalitaan, ang ajenjo at ng apdo.
19Quand je pense à ma détresse et à ma misère, A l'absinthe et au poison;
20Ang kaluluwa ko'y naaalaala pa nila, at napangumbaba sa loob ko.
20Quand mon âme s'en souvient, Elle est abattue au dedans de moi.
21Ito ang ginugunita ko sa aking pagiisip; kaya't may pagasa ako.
21Voici ce que je veux repasser en mon coeur, Ce qui me donnera de l'espérance.
22Sa mga kaawaan nga ng Panginoon ay hindi tayo nalipol, sapagka't ang kaniyang mga habag ay hindi nauubos.
22Les bontés de l'Eternel ne sont pas épuisées, Ses compassions ne sont pas à leur terme;
23Ang mga yao'y bago tuwing umaga, dakila ang inyong pagtatapat.
23Elles se renouvellent chaque matin. Oh! que ta fidélité est grande!
24Ang Panginoon ay aking bahagi, sabi ng aking kaluluwa; kaya't ako'y aasa sa kaniya.
24L'Eternel est mon partage, dit mon âme; C'est pourquoi je veux espérer en lui.
25Ang Panginoon ay mabuti sa kanila na nangaghihintay sa kaniya, sa kaluluwa na humahanap sa kaniya.
25L'Eternel a de la bonté pour qui espère en lui, Pour l'âme qui le cherche.
26Mabuti nga na ang tao ay umasa at maghintay na tahimik sa pagliligtas ng Panginoon.
26Il est bon d'attendre en silence Le secours de l'Eternel.
27Mabuti nga sa tao na magpasan ng pamatok sa kaniyang kabataan.
27Il est bon pour l'homme De porter le joug dans sa jeunesse.
28Maupo siyang magisa at tumahimik, sapagka't kaniyang iniatang sa kaniya.
28Il se tiendra solitaire et silencieux, Parce que l'Eternel le lui impose;
29Sumubsob siya sa alabok, kung gayo'y magkakaroon siya ng pagasa.
29Il mettra sa bouche dans la poussière, Sans perdre toute espérance;
30Ibigay niya ang kaniyang pisngi sa sumasakit sa kaniya; mapuspos siya ng kadustaan.
30Il présentera la joue à celui qui le frappe, Il se rassasiera d'opprobres.
31Sapagka't ang Panginoon ay hindi magtatakuwil magpakailan man.
31Car le Seigneur Ne rejette pas à toujours.
32Sapagka't bagaman siya'y nagpapapanglaw, gayon ma'y magpapakita siya ng habag ayon sa kasaganaan ng kaniyang mga kaawaan.
32Mais, lorsqu'il afflige, Il a compassion selon sa grande miséricorde;
33Sapagka't siya'y hindi kusang dumadalamhati, o nagpapapanglaw man sa mga anak ng mga tao.
33Car ce n'est pas volontiers qu'il humilie Et qu'il afflige les enfants des hommes.
34Na yapakan sa ilalim ng paa ang lahat ng bihag sa lupa.
34Quand on foule aux pieds Tous les captifs du pays,
35Na iliko ang matuwid ng tao sa harap ng mukha ng Kataastaasan,
35Quand on viole la justice humaine A la face du Très-Haut,
36Na iligaw ang tao sa kaniyang usap, hindi kinalulugdan ng Panginoon.
36Quand on fait tort à autrui dans sa cause, Le Seigneur ne le voit-il pas?
37Sino siya na nagsasabi, at nangyayari, kung hindi iniuutos ng Panginoon?
37Qui dira qu'une chose arrive, Sans que le Seigneur l'ait ordonnée?
38Hindi baga sa bibig ng Kataastaasan nanggagaling ang masama't mabuti?
38N'est-ce pas de la volonté du Très-Haut que viennent Les maux et les biens?
39Bakit dumadaing ang taong may buhay, ang tao dahil sa parusa sa kaniyang mga kasalanan?
39Pourquoi l'homme vivant se plaindrait-il? Que chacun se plaigne de ses propres péchés.
40Ating usisain at suriin ang ating mga lakad, at manumbalik sa Panginoon.
40Recherchons nos voies et sondons, Et retournons à l'Eternel;
41Igawad natin ang ating puso sangpu ng ating mga kamay sa Dios sa langit.
41Elevons nos coeurs et nos mains Vers Dieu qui est au ciel:
42Kami ay sumalangsang at nanghimagsik; ikaw ay hindi nagpatawad.
42Nous avons péché, nous avons été rebelles! Tu n'as point pardonné!
43Tinakpan mo ang iyong sarili ng galit at hinabol mo kami; ikaw ay pumatay, ikaw ay hindi naawa.
43Tu t'es caché dans ta colère, et tu nous as poursuivis; Tu as tué sans miséricorde;
44Tinakpan mo ang iyong sarili ng alapaap, na anopa't hindi makadaan ang anomang panalangin.
44Tu t'es enveloppé d'un nuage, Pour fermer accès à la prière.
45Iyong ginawa kaming parang tapon at dumi sa gitna ng mga bayan.
45Tu nous as rendus un objet de mépris et de dédain Au milieu des peuples.
46Ibinukang maluwang ng lahat naming kaaway ang kanilang bibig laban sa amin.
46Ils ouvrent la bouche contre nous, Tous ceux qui sont nos ennemis.
47Takot at ang hukay ay dumating sa amin, ang pagkasira at pagkagiba.
47Notre partage a été la terreur et la fosse, Le ravage et la ruine.
48Ang mata ko'y dumadaloy ng mga ilog ng tubig, dahil sa pagkapahamak ng anak na babae ng aking bayan.
48Des torrents d'eau coulent de mes yeux, A cause de la ruine de la fille de mon peuple.
49Ang mata ko'y dinadaluyan at hindi naglilikat, na walang pagitan.
49Mon oeil fond en larmes, sans repos, Sans relâche,
50Hanggang sa ang Panginoon ay tumungo, at tumingin mula sa langit.
50Jusqu'à ce que l'Eternel regarde et voie Du haut des cieux;
51Kinikilos ng aking mata ang aking kaluluwa, dahil sa lahat na anak na babae ng aking bayan.
51Mon oeil me fait souffrir, A cause de toutes les filles de ma ville.
52Lubha nila akong hinahabol na parang ibon, na mga kaaway kong walang kadahilanan.
52Ils m'ont donné la chasse comme à un oiseau, Ceux qui sont à tort mes ennemis.
53Kanilang pinaikli ang aking buhay sa bilangguan at hinagis ako ng bato.
53Ils ont voulu anéantir ma vie dans une fosse, Et ils ont jeté des pierres sur moi.
54Tubig ay nagsisihuho sa aking ulo; aking sinabi, Ako'y nahiwalay.
54Les eaux ont inondé ma tête; Je disais: Je suis perdu!
55Ako'y tumawag sa iyong pangalan, Oh Panginoon, mula sa kababababaang hukay.
55J'ai invoqué ton nom, ô Eternel, Du fond de la fosse.
56Iyong dininig ang aking tinig; huwag mong ikubli ang iyong pakinig sa aking hingal, sa aking daing.
56Tu as entendu ma voix: Ne ferme pas l'oreille à mes soupirs, à mes cris!
57Ikaw ay lumapit sa araw na ako'y tumawag sa iyo; iyong sinabi, Huwag kang matakot.
57Au jour où je t'ai invoqué, tu t'es approché, Tu as dit: Ne crains pas!
58Oh Panginoon, iyong ipinagsanggalang ang mga usap ng aking kaluluwa; iyong tinubos ang aking buhay.
58Seigneur, tu as défendu la cause de mon âme, Tu as racheté ma vie.
59Oh Panginoon, iyong nakita ang aking pagkakamali; hatulan mo ang aking usap.
59Eternel, tu as vu ce qu'on m'a fait souffrir: Rends-moi justice!
60Iyong nakita ang lahat nilang panghihiganti, at ang lahat nilang pasiya laban sa akin.
60Tu as vu toutes leurs vengeances, Tous leurs complots contre moi.
61Iyong narinig ang kanilang pagduwahagi, Oh Panginoon, at lahat nilang pasiya laban sa akin,
61Eternel, tu as entendu leurs outrages, Tous leurs complots contre moi,
62Ang mga labi ng nagsisibangon laban sa akin, at ang kanilang pasiya laban sa akin buong araw.
62Les discours de mes adversaires, et les projets Qu'ils formaient chaque jour contre moi.
63Masdan mo ang kanilang pagupo, at ang kanilang pagtayo; ako ang kanilang awit.
63Regarde quand ils sont assis et quand ils se lèvent: Je suis l'objet de leurs chansons.
64Ikaw ay magbibigay sa kanila ng kagantihan, Oh Panginoon, ayon sa gawa ng kanilang mga kamay.
64Tu leur donneras un salaire, ô Eternel, Selon l'oeuvre de leurs mains;
65Iyong papagmamatigasin ang kanilang puso, ang iyong sumpa sa kanila.
65Tu les livreras à l'endurcissement de leur coeur, A ta malédiction contre eux;
66Iyong hahabulin sila sa galit, at iyong lilipulin sila mula sa silong ng langit ng Panginoon.
66Tu les poursuivras dans ta colère, et tu les extermineras De dessous les cieux, ô Eternel!