¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

¹Souviens-toi, Eternel, de ce qui nous est arrivé! Regarde, vois notre opprobre!

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

²Notre héritage a passé à des étrangers, Nos maisons à des inconnus.

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

³Nous sommes orphelins, sans père; Nos mères sont comme des veuves.

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁴Nous buvons notre eau à prix d'argent, Nous payons notre bois.

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁵Nous sommes poursuivis, le joug sur le cou; Nous sommes épuisés, nous n'avons point de repos.

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁶Nous avons tendu la main vers l'Egypte, vers l'Assyrie, Pour nous rassasier de pain.

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁷Nos pères ont péché, ils ne sont plus, Et c'est nous qui portons la peine de leurs iniquités.

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁸Des esclaves dominent sur nous, Et personne ne nous délivre de leurs mains.

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

⁹Nous cherchons notre pain au péril de notre vie, Devant l'épée du désert.

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹⁰Notre peau est brûlante comme un four, Par l'ardeur de la faim.

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹¹Ils ont déshonoré les femmes dans Sion, Les vierges dans les villes de Juda.

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹²Des chefs ont été pendus par leurs mains; La personne des vieillards n'a pas été respectée.

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹³Les jeunes hommes ont porté la meule, Les enfants chancelaient sous des fardeaux de bois.

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁴Les vieillards ne vont plus à la porte, Les jeunes hommes ont cessé leurs chants.

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁵La joie a disparu de nos coeurs, Le deuil a remplacé nos danses.

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁶La couronne de notre tête est tombée! Malheur à nous, parce que nous avons péché!

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁷Si notre coeur est souffrant, Si nos yeux sont obscurcis,

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁸C'est que la montagne de Sion est ravagée, C'est que les renards s'y promènent.

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

¹⁹Toi, l'Eternel, tu règnes à jamais; Ton trône subsiste de génération en génération.

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²⁰Pourquoi nous oublierais-tu pour toujours, Nous abandonnerais-tu pour de longues années?

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²¹Fais-nous revenir vers toi, ô Eternel, et nous reviendrons! Donne-nous encore des jours comme ceux d'autrefois!

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.

²²Nous aurais-tu entièrement rejetés, Et t'irriterais-tu contre nous jusqu'à l'excès!