1Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.
1Ein Psalm Asaphs. Nur gut ist Gott gegen Israel, gegen die, welche reinen Herzens sind.
2Nguni't tungkol sa akin, ang mga paa ko'y halos nahiwalay: ang mga hakbang ko'y kamunti nang nangadulas.
2Ich aber hätte schier gestrauchelt mit meinen Füßen, wie leicht hätte ich einen Mißtritt getan!
3Sapagka't ako'y nanaghili sa hambog, nang aking makita ang kaginhawahan ng masama.
3Denn ich beneidete die Übermütigen, als ich den Frieden der Gottlosen sah.
4Sapagka't walang mga tali sa kanilang kamatayan: kundi ang kanilang kalakasan ay matatag.
4Denn sie leiden keine Qual bis zu ihrem Tod, und ihr Leib ist wohlgenährt.
5Sila'y wala sa kabagabagan na gaya ng ibang mga tao; na hindi man sila nangasasalot na gaya ng ibang mga tao.
5Sie werden nicht bemüht wie andere Leute und nicht geschlagen wie andere Menschen.
6Kaya't kapalalua'y gaya ng kuwintas sa kanilang leeg: tinatakpan sila ng karahasan na gaya ng bihisan.
6Darum schmücken sie sich stolz und kleiden sich frech.
7Ang kanilang mga mata ay lumuluwa sa katabaan: sila'y mayroong higit kay sa mananasa ng puso.
7Ihr Gesicht strotzt von Fett, sie bilden sich sehr viel ein.
8Sila'y manganunuya, at sa kasamaan ay nanunungayaw ng pagpighati: sila'y nangagsasalitang may kataasan.
8Sie reden höhnisch und boshaft, drohen mit höherer Gewalt.
9Kanilang inilagay ang kanilang bibig sa mga langit, at ang kanilang dila ay lumalakad sa lupa.
9Sie reden, als käme es vom Himmel; ihre Worte haben Geltung auf Erden.
10Kaya't ibinabalik dito ang kaniyang bayan: at tubig ng punong saro ay nilalagok nila.
10Darum wendet sich auch das Volk ihnen zu, und es wird von ihnen viel Wasser aufgesogen.
11At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?
11Und sie sagen: «Was merkt Gott? Weiß der Höchste überhaupt etwas?»
12Narito, ang mga ito ang masama; at palibhasa'y laging tiwasay nagsisilago sa mga kayamanan,
12Siehe, das sind die Gottlosen; denen geht es immer gut, und sie werden reich!
13Tunay na sa walang kabuluhan ay nilinis ko ang aking puso, at hinugasan ko ang aking mga kamay sa kawalaang sala;
13Ganz umsonst habe ich mein Herz rein erhalten und meine Hände in Unschuld gewaschen;
14Sapagka't buong araw ay nasalot ako, at naparusahan tuwing umaga.
14denn ich bin doch täglich geschlagen worden, und meine Strafe ist alle Morgen da!
15Kung aking sinabi, Ako'y magsasalita ng ganito; narito, ako'y gagawang may karayaan sa lahi ng iyong mga anak.
15Wollte ich auch so rechnen, siehe, so würde ich das Geschlecht deiner Kinder verraten.
16Nang aking isipin kung paanong aking malalaman ito, ay napakahirap sa ganang akin;
16So sann ich denn nach, um dies zu verstehen; aber es schien mir vergebliche Mühe zu sein,
17Hanggang sa ako'y pumasok sa santuario ng Dios, at aking nagunita ang kanilang huling wakas,
17bis ich in das Heiligtum Gottes ging und auf ihr Ende merkte.
18Tunay na iyong inilagay sila sa mga madulas na dako: iyong inilugmok sila sa kapahamakan.
18Nur auf schlüpfrigen Boden setzest du sie; du lässest sie fallen, daß sie in Trümmer sinken.
19Kung paanong naging kapahamakan sila sa isang sandali! Sila'y nilipol na lubos ng mga kakilabutan.
19Wie geschah das so plötzlich und entsetzlich! Sie gingen unter und nahmen ein Ende mit Schrecken.
20Ang panaginip sa pagkagising: sa gayon, Oh Panginoon, pag gumising ka, iyong hahamakin ang kanilang larawan.
20Wie einen Traum nach dem Erwachen, so wirst du, o Herr, wenn du dich aufmachst, ihr Bild verächtlich machen.
21Sapagka't ang puso ko'y namanglaw, at sa aking kalooban ay nasaktan ako:
21Als mein Herz verbittert war und es mir in den Nieren wehe tat,
22Sa gayo'y naging walang muwang ako, at musmos; ako'y naging gaya ng hayop sa harap mo.
22da war ich dumm und verstand nichts; ich benahm mich wie ein Vieh gegen dich.
23Gayon ma'y laging sumasaiyo ako: iyong inalalayan ang aking kanan.
23Und doch bleibe ich stets bei dir; du hältst mich bei meiner rechten Hand.
24Iyong papatnubayan ako ng iyong payo, at pagkatapos ay tatanggapin mo ako sa kaluwalhatian.
24Leite mich auch ferner nach deinem Rat und nimm mich hernach mit Ehren auf!
25Sinong kumakasi sa akin sa langit kundi ikaw? At walang ninanasa ako sa lupa liban sa iyo.
25Wen habe ich im Himmel? Und dir ziehe ich gar nichts auf Erden vor!
26Ang aking laman at ang aking puso ay nanglulupaypay: nguni't ang Dios ay kalakasan ng aking puso, at bahagi ko magpakailan man.
26Schwinden auch mein Fleisch und mein Herz dahin, so bleibt doch Gott ewiglich meines Herzens Fels und mein Teil.
27Sapagka't narito, silang malayo sa iyo ay mangalilipol: iyong ibinuwal silang lahat, na nangakikiapid, na nagsisihiwalay sa iyo.
27Denn siehe, die fern von dir sind, kommen um; du vertilgst alle, die dir untreu werden.
28Nguni't mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.
28Mir aber ist die Nähe Gottes köstlich; ich habe Gott, den HERRN, zu meiner Zuflucht gemacht, um zu erzählen alle deine Werke.