1Nang magkagayo'y sumagot si Bildad na Suhita, at nagsabi,
1Þá svaraði Bildad frá Súa og sagði:
2Hanggang kailan manghuhuli kayo ng mga salita? Inyong bulayin, at pagkatapos ay magsasalita kami.
2Hversu lengi ætlið þér að halda áfram þessu orðaskaki? Látið yður segjast, og því næst skulum vér talast við.
3Bakit kami nangabibilang na parang mga hayop, at naging marumi sa iyong paningin?
3Hvers vegna erum vér metnir sem skepnur, orðnir heimskir í yðar augum?
4Ikaw na nagpapakabagbag sa iyong galit, pababayaan ba ang lupa dahil sa iyo? O babaguhin ba ang bato mula sa kinaroroonan?
4Þú, sem tætir sjálfan þig sundur í reiði þinni, _ á jörðin þín vegna að fara í auðn og bjargið að færast úr stað sínum?
5Oo, ang ilaw ng masama ay papatayin, at ang liyab ng kaniyang apoy ay hindi liliwanag.
5Ljós hins óguðlega slokknar, og logi elds hans skín ekki.
6Ang ilaw ay magdidilim sa kaniyang tolda, at ang kaniyang ilawan sa itaas niya ay papatayin.
6Ljósið myrkvast í tjaldi hans, og það slokknar á lampanum yfir honum.
7Ang mga hakbang ng kaniyang kalakasan ay mapipigil, at ang kaniyang sariling payo ang magbabagsak sa kaniya.
7Hans öflugu skref verða stutt, og ráðagjörð sjálfs hans steypir honum,
8Sapagka't siya'y inihagis sa lambat ng kaniyang sariling mga paa, at siya'y lumalakad sa mga silo.
8því að hann rekst í netið með fætur sína, og hann gengur í möskvunum.
9Isang panghuli ang huhuli sa kaniya sa mga sakong. At isang silo ay huhuli sa kaniya.
9Möskvi festist um hæl hans, lykkjan herðist að honum.
10Ang panali ay nakakubli ukol sa kaniya sa lupa, at isang patibong na ukol sa kaniya ay nasa daan.
10Snaran liggur falin á jörðinni, og gildran liggur fyrir honum á stígnum.
11Mga kakilabutan ay tatakot sa kaniya sa lahat ng dako, at hahabol sa kaniya sa kaniyang mga sakong.
11Skelfingar hræða hann allt um kring og hrekja hann áfram, hvar sem hann gengur.
12Ang kaniyang kalakasan ay manglalata sa gutom, at ang kapahamakan ay mahahanda sa kaniyang tagiliran.
12Ógæfu hans tekur að svengja, og glötunin bíður búin eftir falli hans.
13Susupukin ang mga sangkap ng kaniyang katawan, Oo, lalamunin ng panganay ng kamatayan ang kaniyang mga sangkap.
13Hún tærir húð hans, og frumburður dauðans etur limu hans.
14Siya'y ilalabas sa kaniyang tolda na kaniyang tinitiwalaan; at siya'y dadalhin sa hari ng mga kakilabutan.
14Hann er hrifinn burt úr tjaldi sínu, er hann treysti á, og það lætur hann ganga til konungs skelfinganna.
15Tatahan sa kaniyang tolda yaong di niya kaanoano: azufre ay makakalat sa kaniyang tahanan.
15Í tjaldi hans býr það, sem eigi er hans, brennisteini er stráð yfir bústað hans.
16Ang kaniyang mga ugat ay mangatutuyo sa ilalim, at sa ibabaw ay puputulin ang kaniyang sanga.
16Að neðan þorna rætur hans, að ofan visna greinar hans.
17Ang alaala sa kaniya ay mawawala sa lupa, at siya'y mawawalan ng pangalan sa lansangan.
17Minning hans hverfur af jörðunni, og nafn hans er ekki nefnt á völlunum.
18Siya'y ihahatid sa kadiliman mula sa liwanag, at itatapon sa labas ng sanglibutan.
18Menn hrinda honum frá ljósinu út í myrkrið og reka hann burt af jarðríki.
19Siya'y hindi magkakaroon kahit anak, ni anak man ng anak sa gitna ng kaniyang bayan, ni anomang nalabi sa kaniyang pinakipamayanan.
19Hann mun hvorki eiga börn né buru meðal þjóðar sinnar, og enginn, sem undan hefir komist, er í híbýlum hans.
20Silang nagsisidating pagkatapos ay mangatitigilan sa kaniyang kaarawan, gaya ng nangauna na nangatakot.
20Yfir skapadægri hans skelfast eftirkomendurnir, og hrylling grípur þá, er fyrr voru uppi.Já, svo fer um bústaði hins rangláta og svo um samastað þess manns, sem eigi þekkir Guð.
21Tunay na ganyan ang mga tahanan ng mga liko, at ito ang kalalagyan niya na hindi nakakakilala sa Dios.
21Já, svo fer um bústaði hins rangláta og svo um samastað þess manns, sem eigi þekkir Guð.