1Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.
1Minnstu þess, Drottinn, hvað yfir oss hefir gengið, lít þú á og sjá háðung vora.
2Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.
2Arfleifð vor er komin í hendur annarra, hús vor í hendur útlendinga.
3Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.
3Vér erum orðnir munaðarleysingjar, föðurlausir, mæður vorar orðnar sem ekkjur.
4Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.
4Vatnið sem vér drekkum, verðum vér að kaupa, viðinn fáum vér aðeins gegn borgun.
5Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.
5Ofsækjendur vorir sitja á hálsi vorum, þótt vér séum þreyttir, fáum vér enga hvíld.
6Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.
6Til Egyptalands réttum vér út höndina, til Assýríu, til þess að seðjast af mat.
7Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.
7Feður vorir syndguðu, þeir eru eigi framar til, og vér berum misgjörð þeirra.
8Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.
8Þrælar drottna yfir oss, enginn hrífur oss úr höndum þeirra.
9Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.
9Með lífsháska sækjum vér matbjörg vora í eyðimörkinni, þar sem sverðið vofir yfir oss.
10Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.
10Hörund vort er orðið svart eins og ofn af hungurbruna.
11Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.
11Konur hafa þeir svívirt í Síon, meyjar í Júda-borgum.
12Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.
12Höfðingja hengdu þeir, öldungnum sýndu þeir enga virðingu.
13Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.
13Æskumennirnir urðu að þræla við kvörnina, og sveinarnir duttu undir viðarbyrðunum.
14Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.
14Öldungarnir eru horfnir úr borgarhliðunum, æskumennirnir frá strengleikum.
15Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.
15Fögnuður hjarta vors er þrotinn, gleðidans vor snúinn í sorg.
16Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.
16Kórónan er fallin af höfði voru, vei oss, því að vér höfum syndgað.
17Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;
17Af því er hjarta vort sjúkt orðið, vegna þess eru augu vor döpur,
18Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.
18vegna Síonarfjalls, sem er í eyði og refir nú hlaupa um.
19Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.
19Þú, Drottinn, ríkir að eilífu, þitt hásæti stendur frá kyni til kyns.
20Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?
20Hví vilt þú gleyma oss eilíflega, yfirgefa oss um langan aldur?Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
21Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.
21Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
22Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.