¹Nguni't ngayo'y silang bata kay sa akin ay nagsisitawa sa akin, na ang mga magulang ay di ko ibig na malagay na kasama ng mga aso ng aking kawan.

¹E ora servo di zimbello a dei più giovani di me, i cui padri non mi sarei degnato di mettere fra i cani del mio gregge!

²Oo, ang kalakasan ng kanilang kamay, sa ano ko mapapakinabangan? Mga taong ang kalusugan ng gulang ay lumipas na.

²E a che m’avrebbe servito la forza delle lor mani? Gente incapace a raggiungere l’età matura,

³Sila'y lata sa pangangailangan at sa kagutom; kanilang nginangata ang tuyong lupa, sa kadiliman ng kasalatan at kapahamakan.

³smunta dalla miseria e dalla fame, ridotta a brucare il deserto, la terra da tempo nuda e desolata,

⁴Sila'y nagsisibunot ng mga malvas sa tabi ng mabababang punong kahoy; at ang mga ugat ng enebro ay siyang kanilang pinakapagkain.

⁴strappando erba salsa presso ai cespugli, ed avendo per pane radici di ginestra.

⁵Sila'y pinalayas mula sa gitna ng mga tao; sila'y sumisigaw sa likuran nila, na gaya ng sa likuran ng isang magnanakaw.

⁵Sono scacciati di mezzo agli uomini, grida lor dietro la gente come dietro al ladro,

⁶Upang sila'y magsitahan sa nakatatakot na mga libis, sa mga puwang ng lupa, at ng mga bato.

⁶abitano in burroni orrendi, nelle caverne della terra e fra le rocce;

⁷Sa gitna ng mabababang punong kahoy ay nagsisiangal; sa ilalim ng mga tinikan ay nangapipisan.

⁷ragliano fra i cespugli, si sdraiano alla rinfusa sotto i rovi;

⁸Mga anak ng mga mangmang, oo, mga anak ng mga walang puring tao; sila'y mga itinapon mula sa lupain.

⁸gente da nulla, razza senza nome, cacciata via dal paese a bastonate.

⁹At ngayon ay naging kantahin nila ako, Oo, ako'y kasabihan sa kanila.

⁹E ora io sono il tema delle loro canzoni, il soggetto dei loro discorsi.

¹⁰Kanilang kinayayamutan ako, nilalayuan nila ako, at hindi sila nagpipigil ng paglura sa aking mukha.

¹⁰Mi aborrono, mi fuggono, non si trattengono dallo sputarmi in faccia.

¹¹Sapagka't kinalag niya ang kaniyang panali, at pinighati ako, at kanilang inalis ang paningkaw sa harap ko.

¹¹Non han più ritegno, m’umiliano, rompono ogni freno in mia presenza.

¹²Sa aking kanan ay tumatayo ang tanga; itinutulak nila ang aking mga paa, at kanilang pinapatag laban sa akin ang kanilang mga paraan ng paghamak.

¹²Questa genia si leva alla mia destra, m’incalzano, e si appianano le vie contro di me per distruggermi.

¹³Kanilang sinisira ang aking landas, kanilang isinusulong ang aking kapahamakan, mga taong walang tumulong.

¹³Hanno sovvertito il mio cammino, lavorano alla mia ruina, essi che nessuno vorrebbe soccorrere!

¹⁴Tila dumarating sila sa isang maluwang na pasukan: sa gitna ng kasiraan ay nagsisigulong sila.

¹⁴S’avanzano come per un’ampia breccia, si precipitano innanzi in mezzo alle ruine.

¹⁵Mga kakilabutan ay dumadagan sa akin, kanilang tinatangay ang aking karangalan na gaya ng hangin; at ang aking kaginhawahan ay napaparam na parang alapaap.

¹⁵Terrori mi si rovesciano addosso; l’onor mio è portato via come dal vento, è passata come una nube la mia felicità.

¹⁶At ngayo'y nanglulupaypay ang aking kaluluwa sa loob ko; mga kaarawan ng pagkapighati ay humawak sa akin.

¹⁶E ora l’anima mia si strugge in me, m’hanno còlto i giorni dell’afflizione.

¹⁷Sa gabi ay nagaantakan ang aking mga buto, at ang mga antak na nagpapahirap sa akin ay hindi nagpapahinga.

¹⁷La notte mi trafigge, mi stacca l’ossa, e i dolori che mi rodono non hanno posa.

¹⁸Sa matinding karahasan ng aking sakit ay nagiging katuwa ang aking suot: tumatali sa akin sa palibot na gaya ng leeg ng aking baro.

¹⁸Per la gran violenza del mio male la mia veste si sforma, mi si serra addosso come la tunica.

¹⁹Inihahagis niya ako sa banlik, at ako'y naging parang alabok at mga abo.

¹⁹Iddio m’ha gettato nel fango, e rassomiglio alla polvere e alla cenere.

²⁰Ako'y dumadaing sa iyo, at hindi mo ako sinasagot: ako'y tumatayo, at minamasdan mo ako.

²⁰Io grido a te, e tu non mi rispondi; ti sto dinanzi, e tu mi stai a considerare!

²¹Ikaw ay naging mabagsik sa akin: sa pamamagitan ng kapangyarihan ng iyong kamay ay hinahabol mo ako.

²¹Ti sei mutato in nemico crudele verso di me; mi perseguiti con la potenza della tua mano.

²²Itinataas mo ako sa hangin, pinasasakay mo ako roon; at tinutunaw mo ako sa bagyo.

²²Mi levi per aria, mi fai portar via dal vento, e mi annienti nella tempesta.

²³Sapagka't talastas ko na iyong dadalhin ako sa kamatayan, at sa bahay na takda sa lahat na may buhay.

²³Giacché, lo so, tu mi meni alla morte, alla casa di convegno di tutti i viventi.

²⁴Gayon man ang isa ay di ba naguunat ng kamay sa kaniyang pagkahulog? O sa kaniyang kasakunaan kung kaya sisigaw ng tulong?

²⁴Ma chi sta per perire non protende la mano? e nell’angoscia sua non grida al soccorso?

²⁵Hindi ko ba iniyakan yaong nasa kabagabagan? Hindi ba ang aking kaluluwa ay nakikidamay sa mapagkailangan?

²⁵Non piangevo io forse per chi era nell’avversità? l’anima mia non era ella angustiata per il povero?

²⁶Pagka ako'y humahanap ng mabuti, ang kasamaan nga ang dumarating: at pagka ako'y naghihintay ng liwanag ay kadiliman ang dumarating.

²⁶Speravo il bene, ed è venuto il male; aspettavo la luce, ed è venuta l’oscurità!

²⁷Ang aking puso'y nababagabag at walang pahinga; mga araw ng kapighatian ay dumating sa akin.

²⁷Le mie viscere bollono e non hanno requie, son venuti per me giorni d’afflizione.

²⁸Ako'y yumayaong tumatangis na walang araw; ako'y tumatayo sa kapulungan at humihinging tulong.

²⁸Me ne vo tutto annerito, ma non dal sole; mi levo in mezzo alla raunanza, e grido aiuto;

²⁹Ako'y kapatid ng mga chakal, at mga kasama ng mga avestruz.

²⁹son diventato fratello degli sciacalli, compagno degli struzzi.

³⁰Ang aking balat ay maitim, at natutuklap, at ang aking mga buto ay nagpapaltos.

³⁰La mia pelle è nera, e cade a pezzi; le mie ossa son calcinate dall’arsura.

³¹Kaya't ang aking alpa ay naging panangis, at ang aking flauta ay naging tinig ng umiiyak.

³¹La mia cetra non dà più che accenti di lutto, e la mia zampogna voce di pianto.