1Nang magkagayo'y sumagot si Bildad na Suhita, at nagsabi,
1Allora Bildad di Suach rispose e disse:
2Hanggang kailan magsasalita ka ng mga bagay na ito? At hanggang kailan magiging gaya ng makapangyarihang hangin ang mga salita ng iyong bibig?
2"Fino a quando terrai tu questi discorsi e saran le parole della tua bocca come un vento impetuoso?
3Nagliliko ba ng kahatulan ang Dios? O nagliliko ba ang Makapangyarihan sa lahat ng kaganapan?
3Iddio perverte egli il giudizio? L’Onnipotente perverte egli la giustizia?
4Kung ang iyong mga anak ay nangagkasala laban sa kaniya, at kaniyang ibinigay sila sa kamay ng kanilang pagkasalangsang:
4Se i tuoi figliuoli han peccato contro lui, egli li ha dati in balìa del loro misfatto;
5Kung hanapin mong mainam ang Dios, at iyong pamanhikan ang Makapangyarihan sa lahat;
5ma tu, se ricorri a Dio e implori grazia dall’Onnipotente,
6Kung ikaw ay malinis at matuwid; walang pagsalang ngayo'y gigising siya dahil sa iyo. At pasasaganain ang tahanan ng iyong katuwiran.
6se proprio sei puro e integro, certo egli sorgerà in tuo favore, e restaurerà la dimora della tua giustizia.
7At bagaman ang iyong pasimula ay maliit, gayon ma'y ang iyong huling wakas ay lalaking mainam.
7Così sarà stato piccolo il tuo principio, ma la tua fine sarà grande oltre modo.
8Sapagka't ikaw ay magsisiyasat, isinasamo ko sa iyo, sa unang panahon, at pasiyahan mo ang sinaliksik ng kanilang mga magulang:
8Interroga le passate generazioni, rifletti sull’esperienza de’ padri;
9(Sapagka't tayo'y kahapon lamang, at walang nalalaman, sapagka't ang ating mga kaarawan sa lupa ay anino:)
9giacché noi siam d’ieri e non sappiamo nulla; i nostri giorni sulla terra non son che un’ombra;
10Hindi ka ba nila tuturuan, at sasaysayin sa iyo, at mangagsasalita ng mga salita mula sa kanilang puso?
10ma quelli certo t’insegneranno, ti parleranno, e dal loro cuore trarranno discorsi.
11Makatataas ba ang yantok ng walang putik? Tutubo ba ang tambo ng walang tubig?
11Può il papiro crescere ove non c’è limo? Il giunco viene egli su senz’acqua?
12Samantalang nasa kasariwaan, at hindi pinuputol, natutuyong una kay sa alin mang damo.
12Mentre son verdi ancora, e senza che li si tagli, prima di tutte l’erbe, seccano.
13Gayon ang mga landas ng lahat na nagsisilimot sa Dios; at ang pagasa ng di banal ay mawawala:
13Tale la sorte di tutti quei che dimenticano Dio, e la speranza dell’empio perirà.
14Na ang kaniyang pagtitiwala ay mapaparam, at ang kaniyang tiwala ay isang bahay gagamba.
14La sua baldanza è troncata, la sua fiducia e come una tela di ragno.
15Siya'y sasandal sa kaniyang bahay, nguni't hindi tatayo; siya'y pipigil na mahigpit dito, nguni't hindi makapagmamatigas.
15Egli s’appoggia alla sua casa, ma essa non regge; vi s’aggrappa, ma quella non sta salda.
16Siya'y sariwa sa harap ng araw, at ang kaniyang mga suwi ay sumisibol sa kaniyang halamanan.
16Egli verdeggia al sole, e i suoi rami si protendono sul suo giardino;
17Ang kaniyang mga ugat ay nagkakapitan sa palibot ng bunton, kaniyang minamasdan ang dako ng mga bato.
17le sue radici s’intrecciano sul mucchio delle macerie, penetra fra le pietre della casa.
18Kung siya'y magiba sa kaniyang dako, kung magkagayo'y itatakuwil niya siya, na sinasabi: Hindi kita nakita.
18Ma divelto che sia dal suo luogo, questo lo rinnega e gli dice: "Non ti ho mai veduto!"
19Narito, ito ang kagalakan ng kaniyang lakad, at mula sa lupa ay sisibol ang mga iba.
19Ecco il gaudio che gli procura la sua condotta! E dalla polvere altri dopo lui germoglieranno.
20Narito, hindi itatakuwil ng Dios ang sakdal na tao, ni aalalayan man niya ang mga manggagawa ng kasamaan.
20No, Iddio non rigetta l’uomo integro, ne porge aiuto a quelli che fanno il male.
21Kaniya namang pupunuin ang iyong bibig ng pagtawa, at ang iyong mga labi ng paghiyaw.
21Egli renderà ancora il sorriso alla tua bocca, e sulle tue labbra metterà canti d’esultanza.
22Silang nangapopoot sa iyo ay mabibihisan ng pagkahiya; at ang tolda ng masama ay mawawala.
22Quelli che t’odiano saran coperti di vergogna, e la tenda degli empi sparirà".