¹Kung paano ang niebe sa taginit, at kung paano ang ulan sa pagaani, gayon ang karangalan ay hindi nababagay sa mangmang.

¹Come la neve non conviene all’estate, né la pioggia al tempo della mèsse, così non conviene la gloria allo stolto.

²Kung paano ang maya sa kaniyang paggagala, kung paano ang langaylangayan sa kaniyang paglipad, gayon ang sumpa na walang kadahilanan ay hindi tumatalab.

²Come il passero vaga qua e là e la rondine vola, così la maledizione senza motivo, non raggiunge l’effetto.

³Ang paghagupit ay sa kabayo, ang paningkaw ay sa asno, at ang pamalo ay sa likod ng mga mangmang.

³La frusta per il cavallo, la briglia per l’asino, e il bastone per il dosso degli stolti.

⁴Huwag mong sagutin ang mangmang ng ayon sa kaniyang kamangmangan, baka ikaw man ay maging gaya rin niya.

⁴Non rispondere allo stolto secondo la sua follia, che tu non gli abbia a somigliare.

⁵Sagutin mo ang mangmang ayon sa kaniyang kamangmangan, baka siya'y maging pantas sa ganang kaniya.

⁵Rispondi allo stolto secondo la sua follia, perché non abbia a credersi savio.

⁶Siyang nagsusugo ng pasugo sa pamamagitan ng kamay ng mangmang naghihiwalay ng kaniyang mga paa, at umiinom sa kasiraan.

⁶Chi affida messaggi a uno stolto si taglia i piedi e s’abbevera di pene.

⁷Ang mga hita ng pilay ay nabibitin: gayon ang talinghaga sa bibig ng mga mangmang.

⁷Come le gambe dello zoppo son senza forza, così è una massima in bocca degli stolti.

⁸Kung paano ang isa'y nagbabalot ng isang bato sa isang lambanog, gayon ang nagbibigay ng karangalan sa mangmang.

⁸Chi onora uno stolto fa come chi getta una gemma in un mucchio di sassi.

⁹Kung paano ang tinik na tumutusok sa kamay ng lango, gayon ang talinghaga sa bibig ng mga mangmang.

⁹Una massima in bocca agli stolti è come un ramo spinoso in mano a un ubriaco.

¹⁰Kung paano ang mamamana sumusugat sa lahat, gayon ang umupa sa mangmang at umuupa sa pagayongayon.

¹⁰Chi impiega lo stolto e il primo che capita, è come un arciere che ferisce tutti.

¹¹Kung paano ang aso na bumabalik sa kaniyang suka, gayon ang mangmang na umuulit ng kaniyang kamangmangan.

¹¹Lo stolto che ricade nella sua follia, è come il cane che torna al suo vomito.

¹²Nakikita mo ba ang taong pantas sa ganang kaniyang sarili. May higit na pagasa sa mangmang kay sa kaniya.

¹²Hai tu visto un uomo che si crede savio? C’è più da sperare da uno stolto che da lui.

¹³Sinabi ng tamad, may leon sa daan; isang leon ay nasa mga lansangan.

¹³Il pigro dice: "C’è un leone nella strada, c’è un leone per le vie!"

¹⁴Kung paano ang pintuan ay pumipihit sa kaniyang bisagra, gayon ang tamad sa kaniyang higaan.

¹⁴Come la porta si volge sui cardini così il pigro sul suo letto.

¹⁵Idinadampot ng tamad ang kaniyang kamay sa pinggan; napapagod siyang dalhin uli sa kaniyang bibig.

¹⁵Il pigro tuffa la mano nel piatto; gli par fatica riportarla alla bocca.

¹⁶Ang tamad ay lalong pantas sa ganang kaniyang sarili kay sa pitong tao na makapagbibigay katuwiran.

¹⁶Il pigro si crede più savio di sette uomini che dànno risposte sensate.

¹⁷Ang nagdaraan, at nakikialam sa pagaaway na hindi ukol sa kaniya, ay gaya ng humahawak ng aso sa mga tainga.

¹⁷Il passante che si riscalda per una contesa che non lo concerne, è come chi afferra un cane per le orecchie.

¹⁸Kung paano ang taong ulol na naghahagis ng mga dupong na apoy, mga pana, at kamatayan;

¹⁸Come un pazzo che avventa tizzoni, frecce e morte,

¹⁹Gayon ang tao na nagdadaya sa kaniyang kapuwa, at nagsasabi, hindi ko ba ginagawa sa paglilibang?

¹⁹così è colui che inganna il prossimo, e dice: "Ho fatto per ridere!"

²⁰Sapagka't sa kakulangan ng gatong ay namamatay ang apoy: at kung saan walang mapaghatid-dumapit ay tumitigil ang pagkakaalit.

²⁰Quando mancan le legna, il fuoco si spegne; e quando non c’è maldicente, cessan le contese.

²¹Kung paano ang mga uling sa mga baga, at ang kahoy sa apoy; gayon ang taong madaldal na nagpapaningas ng pagkakaalit.

²¹Come il carbone da la brace, e le legna dànno la fiamma, così l’uomo rissoso accende le liti.

²²Ang mga salita ng mapaghatid-dumapit ay parang mga masarap na subo, at nagsisibaba sa mga pinakaloob na bahagi ng tiyan.

²²Le parole del maldicente son come ghiottonerie, e penetrano fino nell’intimo delle viscere.

²³Mga mapusok na labi at masamang puso ay parang sisidlang-lupa na nababalot ng dumi ng pilak.

²³Labbra ardenti e un cuor malvagio son come schiuma d’argento spalmata sopra un vaso di terra.

²⁴Ang nagtatanim ay nagpapakunwari ng kaniyang mga labi, nguni't siya'y naglalagay ng pagdaraya sa loob niya:

²⁴Chi odia, parla con dissimulazione; ma, dentro, cova la frode.

²⁵Pagka siya'y nagsasalitang mainam, huwag mo siyang paniwalaan; sapagka't may pitong karumaldumal sa kaniyang puso:

²⁵Quando parla con voce graziosa, non te ne fidare, perché ha sette abominazioni in cuore.

²⁶Bagaman ang kaniyang pagtatanim ay magtakip ng karayaan, at ang kaniyang kasamaan ay lubos na makikilala sa harap ng kapisanan.

²⁶L’odio suo si nasconde sotto la finzione, ma la sua malvagità si rivelerà nell’assemblea.

²⁷Ang humuhukay ng lungaw ay mabubuwal doon: at siyang nagpapagulong ng bato, ay babalikan nito siya.

²⁷Chi scava una fossa vi cadrà, e la pietra torna addosso a chi la rotola.

²⁸Ang sinungaling na dila ay nagtatanim sa mga sinaktan niya; at ang bibig ng kunwang mapagpuri ay gumagawa ng kapahamakan.

²⁸La lingua bugiarda odia quelli che ha ferito, e la bocca lusinghiera produce rovina.