¹Ako ang tao na nakakita ng pagdadalamhati sa pamalo ng iyong poot.

¹わたしは彼の怒りのむちによって、悩みにあった人である。

²Ako'y kaniyang pinatnubayan at pinalakad sa kadiliman, at hindi sa liwanag.

²彼はわたしをかり立てて、光のない暗い中を歩かせ、

³Tunay na laban sa akin ay kaniyang iginagalaw ang kaniyang kamay na muli't muli buong araw.

³まことにその手をしばしばかえて、ひねもすわたしを攻められた。

⁴Ang aking laman at aking balat ay pinatanda niya; kaniyang binali ang aking mga buto.

⁴彼はわが肉と皮を衰えさせ、わが骨を砕き、

⁵Ako'y kinalaban niya, at kinulong ako ng hirap at pagdaramdam.

⁵苦しみと悩みをもって、わたしを囲み、わたしを閉じこめ、

⁶Kaniyang pinatahan ako sa mga madilim na dako, gaya ng nangamatay nang malaon.

⁶遠い昔に死んだ者のように、暗い所に住まわせられた。

⁷Kaniyang binakuran ako na anopa't ako'y hindi makalabas; kaniyang pinabigat ang aking tanikala.

⁷彼はわたしのまわりに、かきをめぐらして、出ることのできないようにし、重い鎖でわたしをつながれた。

⁸Oo, pagka ako'y dumadaing, at humihinging tulong, kaniyang pinagsasarhan ang aking daing.

⁸わたしは叫んで助けを求めたが、彼はわたしの祈をしりぞけ、

⁹Kaniyang binakuran ang aking mga daan ng tinabas na bato, kaniyang iniliko ang aking mga landas.

⁹切り石をもって、わたしの行く道をふさぎ、わたしの道筋を曲げられた。

¹⁰Siya'y parang oso na nagaabang sa akin, parang leon sa mga kubling dako.

¹⁰彼はわたしに対して待ち伏せするくまのように、潜み隠れるししのように、

¹¹Kaniyang iniligaw ang aking mga lakad, at ako'y pinagwaraywaray niya; kaniyang ipinahamak ako;

¹¹わが道を離れさせ、わたしを引き裂いて、見るかげもないみじめな者とし、

¹²Kaniyang iniakma ang kaniyang busog, at ginawa akong pinaka tanda sa pana.

¹²その弓を張って、わたしを矢の的のようにされた。

¹³Ang mga pana ng kaniyang lalagyan ng pana ay kaniyang isinasaksak sa aking mga bato ng katawan.

¹³彼はその箙の矢をわたしの心臓に打ち込まれた。

¹⁴Ako'y naging kakutyaan sa aking buong bayan, at kanilang awit buong araw.

¹⁴わたしはすべての民の物笑いとなり、ひねもす彼らの歌となった。

¹⁵Kaniyang pinuspos ako ng kapanglawan, kaniyang sinuya ako ng ajenjo.

¹⁵彼はわたしを苦い物で飽かせ、にがよもぎをわたしに飲ませられた。

¹⁶Kaniya namang biningot ang aking mga ngipin ng mga maliliit na grava; kaniyang tinabunan ako ng mga abo.

¹⁶彼は小石をもって、わたしの歯を砕き、灰の中にわたしをころがされた。

¹⁷At iyong inilayo ang aking kaluluwa sa kapayapaan; ako'y nakalimot ng kaginhawahan.

¹⁷わが魂は平和を失い、わたしは幸福を忘れた。

¹⁸At aking sinabi, Ang lakas ko'y nawala, at ang aking pagasa sa Panginoon.

¹⁸そこでわたしは言った、「わが栄えはうせ去り、わたしが主に望むところのものもうせ去った」と。

¹⁹Alalahanin mo ang aking pagdadalamhati at ang aking karalitaan, ang ajenjo at ng apdo.

¹⁹どうか、わが悩みと苦しみ、にがよもぎと胆汁とを心に留めてください。

²⁰Ang kaluluwa ko'y naaalaala pa nila, at napangumbaba sa loob ko.

²⁰わが魂は絶えずこれを思って、わがうちにうなだれる。

²¹Ito ang ginugunita ko sa aking pagiisip; kaya't may pagasa ako.

²¹しかし、わたしはこの事を心に思い起す。それゆえ、わたしは望みをいだく。

²²Sa mga kaawaan nga ng Panginoon ay hindi tayo nalipol, sapagka't ang kaniyang mga habag ay hindi nauubos.

²²主のいつくしみは絶えることがなく、そのあわれみは尽きることがない。

²³Ang mga yao'y bago tuwing umaga, dakila ang inyong pagtatapat.

²³これは朝ごとに新しく、あなたの真実は大きい。

²⁴Ang Panginoon ay aking bahagi, sabi ng aking kaluluwa; kaya't ako'y aasa sa kaniya.

²⁴わが魂は言う、「主はわたしの受くべき分である、それゆえ、わたしは彼を待ち望む」と。

²⁵Ang Panginoon ay mabuti sa kanila na nangaghihintay sa kaniya, sa kaluluwa na humahanap sa kaniya.

²⁵主はおのれを待ち望む者と、おのれを尋ね求める者にむかって恵みふかい。

²⁶Mabuti nga na ang tao ay umasa at maghintay na tahimik sa pagliligtas ng Panginoon.

²⁶主の救を静かに待ち望むことは、良いことである。

²⁷Mabuti nga sa tao na magpasan ng pamatok sa kaniyang kabataan.

²⁷人が若い時にくびきを負うことは、良いことである。

²⁸Maupo siyang magisa at tumahimik, sapagka't kaniyang iniatang sa kaniya.

²⁸主がこれを負わせられるとき、ひとりすわって黙しているがよい。

²⁹Sumubsob siya sa alabok, kung gayo'y magkakaroon siya ng pagasa.

²⁹口をちりにつけよ、あるいはなお望みがあるであろう。

³⁰Ibigay niya ang kaniyang pisngi sa sumasakit sa kaniya; mapuspos siya ng kadustaan.

³⁰おのれを撃つ者にほおを向け、満ち足りるまでに、はずかしめを受けよ。

³¹Sapagka't ang Panginoon ay hindi magtatakuwil magpakailan man.

³¹主はとこしえにこのような人を捨てられないからである。

³²Sapagka't bagaman siya'y nagpapapanglaw, gayon ma'y magpapakita siya ng habag ayon sa kasaganaan ng kaniyang mga kaawaan.

³²彼は悩みを与えられるが、そのいつくしみが豊かなので、またあわれみをたれられる。

³³Sapagka't siya'y hindi kusang dumadalamhati, o nagpapapanglaw man sa mga anak ng mga tao.

³³彼は心から人の子を苦しめ悩ますことをされないからである。

³⁴Na yapakan sa ilalim ng paa ang lahat ng bihag sa lupa.

³⁴地のすべての捕われ人を足の下に踏みにじり、

³⁵Na iliko ang matuwid ng tao sa harap ng mukha ng Kataastaasan,

³⁵いと高き者の前に人の公義をまげ、

³⁶Na iligaw ang tao sa kaniyang usap, hindi kinalulugdan ng Panginoon.

³⁶人の訴えをくつがえすことは、主のよみせられないことである。

³⁷Sino siya na nagsasabi, at nangyayari, kung hindi iniuutos ng Panginoon?

³⁷主が命じられたのでなければ、だれが命じて、その事の成ったことがあるか。

³⁸Hindi baga sa bibig ng Kataastaasan nanggagaling ang masama't mabuti?

³⁸災もさいわいも、いと高き者の口から出るではないか。

³⁹Bakit dumadaing ang taong may buhay, ang tao dahil sa parusa sa kaniyang mga kasalanan?

³⁹生ける人はどうしてつぶやかねばならないのか、人は自分の罪の罰せられるのを、つぶやくことができようか。

⁴⁰Ating usisain at suriin ang ating mga lakad, at manumbalik sa Panginoon.

⁴⁰われわれは、自分の行いを調べ、かつ省みて、主に帰ろう。

⁴¹Igawad natin ang ating puso sangpu ng ating mga kamay sa Dios sa langit.

⁴¹われわれは天にいます神にむかって、手と共に心をもあげよう。

⁴²Kami ay sumalangsang at nanghimagsik; ikaw ay hindi nagpatawad.

⁴²「わたしたちは罪を犯し、そむきました、あなたはおゆるしになりませんでした。

⁴³Tinakpan mo ang iyong sarili ng galit at hinabol mo kami; ikaw ay pumatay, ikaw ay hindi naawa.

⁴³あなたは怒りをもってご自分をおおい、わたしたちを追い攻め、殺して、あわれまず、

⁴⁴Tinakpan mo ang iyong sarili ng alapaap, na anopa't hindi makadaan ang anomang panalangin.

⁴⁴また雲をもってご自分をおおい、祈を通じないようにし、

⁴⁵Iyong ginawa kaming parang tapon at dumi sa gitna ng mga bayan.

⁴⁵もろもろの民の中に、わたしたちをちりあくたとなさいました。

⁴⁶Ibinukang maluwang ng lahat naming kaaway ang kanilang bibig laban sa amin.

⁴⁶敵はみなわたしたちをののしり、

⁴⁷Takot at ang hukay ay dumating sa amin, ang pagkasira at pagkagiba.

⁴⁷恐れと落し穴と、荒廃と滅亡とが、わたしたちに臨みました。

⁴⁸Ang mata ko'y dumadaloy ng mga ilog ng tubig, dahil sa pagkapahamak ng anak na babae ng aking bayan.

⁴⁸わが民の娘の滅びによって、わたしの目には涙の川が流れています。

⁴⁹Ang mata ko'y dinadaluyan at hindi naglilikat, na walang pagitan.

⁴⁹わが目は絶えず涙を注ぎ出して、やむことなく、

⁵⁰Hanggang sa ang Panginoon ay tumungo, at tumingin mula sa langit.

⁵⁰主が天から見おろして、顧みられる時にまで及ぶでしょう。

⁵¹Kinikilos ng aking mata ang aking kaluluwa, dahil sa lahat na anak na babae ng aking bayan.

⁵¹わが目はわが町のすべての娘の最期のゆえに、わたしを痛ませます。

⁵²Lubha nila akong hinahabol na parang ibon, na mga kaaway kong walang kadahilanan.

⁵²ゆえなくわたしに敵する者どもによって、わたしは鳥のように追われました。

⁵³Kanilang pinaikli ang aking buhay sa bilangguan at hinagis ako ng bato.

⁵³彼らは生きているわたしを穴の中に投げ入れ、わたしの上に石を投げつけました。

⁵⁴Tubig ay nagsisihuho sa aking ulo; aking sinabi, Ako'y nahiwalay.

⁵⁴水はわたしの頭の上にあふれ、わたしは『断ち滅ぼされた』と言いました。

⁵⁵Ako'y tumawag sa iyong pangalan, Oh Panginoon, mula sa kababababaang hukay.

⁵⁵主よ、わたしは深い穴からみ名を呼びました。

⁵⁶Iyong dininig ang aking tinig; huwag mong ikubli ang iyong pakinig sa aking hingal, sa aking daing.

⁵⁶あなたはわが声を聞かれました、『わが嘆きと叫びに耳をふさがないでください』。

⁵⁷Ikaw ay lumapit sa araw na ako'y tumawag sa iyo; iyong sinabi, Huwag kang matakot.

⁵⁷わたしがあなたに呼ばわったとき、あなたは近寄って、『恐れるな』と言われました。

⁵⁸Oh Panginoon, iyong ipinagsanggalang ang mga usap ng aking kaluluwa; iyong tinubos ang aking buhay.

⁵⁸主よ、あなたはわが訴えを取りあげて、わたしの命をあがなわれました。

⁵⁹Oh Panginoon, iyong nakita ang aking pagkakamali; hatulan mo ang aking usap.

⁵⁹主よ、あなたはわたしがこうむった不義をごらんになりました。わたしの訴えをおさばきください。

⁶⁰Iyong nakita ang lahat nilang panghihiganti, at ang lahat nilang pasiya laban sa akin.

⁶⁰あなたはわたしに対する彼らの報復と、陰謀とを、ことごとくごらんになりました。

⁶¹Iyong narinig ang kanilang pagduwahagi, Oh Panginoon, at lahat nilang pasiya laban sa akin,

⁶¹主よ、あなたはわたしに対する彼らのそしりと、陰謀とを、ことごとく聞かれました。

⁶²Ang mga labi ng nagsisibangon laban sa akin, at ang kanilang pasiya laban sa akin buong araw.

⁶²立ってわたしに逆らう者どものくちびると、その思いは、ひねもすわたしを攻めています。

⁶³Masdan mo ang kanilang pagupo, at ang kanilang pagtayo; ako ang kanilang awit.

⁶³どうか、彼らのすわるをも、立つをも、みそなわしてください。わたしは彼らの歌となっています。

⁶⁴Ikaw ay magbibigay sa kanila ng kagantihan, Oh Panginoon, ayon sa gawa ng kanilang mga kamay.

⁶⁴主よ、彼らの手のわざにしたがって、彼らに報い、

⁶⁵Iyong papagmamatigasin ang kanilang puso, ang iyong sumpa sa kanila.

⁶⁵彼らの心をかたくなにし、あなたののろいを彼らに注いでください。主よ、怒りをもって彼らを追い、天が下から彼らを滅ぼしてください」。

⁶⁶Iyong hahabulin sila sa galit, at iyong lilipulin sila mula sa silong ng langit ng Panginoon.

⁶⁶主よ、怒りをもって彼らを追い、天が下から彼らを滅ぼしてください」。