¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

¹主よ、われわれに臨んだ事を覚えてください。われわれのはずかしめを顧みてください。

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

²われわれの嗣業は他国の人に移り、家は異邦人のものとなった。

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

³われわれはみなしごとなって父はなく、母はやもめにひとしい。

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁴われわれは金を出して水を飲み、価を払って、たきぎを獲なければならない。

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁵われわれは首にくびきをかけられて追い使われ、疲れても休むことができない。

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁶われわれは足りるだけの食物を獲るために、エジプトおよびアッスリヤに手をさし伸べた。

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁷われわれの先祖は罪を犯して、すでに世になく、われわれはその不義の責めを負っている。

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁸奴隷であった者がわれわれを治めるが、われわれをその手から救い出す者がない。

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

⁹われわれは荒野のつるぎのゆえに、おのが命をかけて食物を獲る。

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹⁰われわれの皮膚は飢餓の激しい熱のために、炉のように熱い。

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹¹女たちはシオンで犯され、おとめたちはユダの町々で汚された。

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹²君たる者も彼らの手でつるされ、長老たちも尊ばれず、

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹³若者たちは、ひきうすをになわせられ、わらべたちは、たきぎを負って、よろめき、

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁴長老たちは門に集まることをやめ、若者たちはその音楽を廃した。

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁵われわれの心の喜びはやみ、踊りは悲しみに変り、

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁶われわれの冠はこうべから落ちた。わざわいなるかな、われわれは罪を犯したからである。

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁷このために、われわれの心は衰え、これらの事のために、われわれの目はくらくなった。

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁸シオンの山は荒れはて、山犬がその上を歩いているからである。

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

¹⁹しかし主よ、あなたはとこしえに統べ治められる。あなたの、み位は世々絶えることがない。

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²⁰なぜ、あなたはわれわれをながく忘れ、われわれを久しく捨ておかれるのですか。

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²¹主よ、あなたに帰らせてください、われわれは帰ります。われわれの日を新たにして、いにしえの日のようにしてください。あなたは全くわれわれを捨てられたのですか、はなはだしく怒っていられるのですか。

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.

²²あなたは全くわれわれを捨てられたのですか、はなはだしく怒っていられるのですか。