1Ang humihiwalay ay humahanap ng sarili niyang nasa, at nakikipagtalo laban sa lahat na magaling na karunungan.
1人と交わりをしない者は口実を捜し、すべてのよい考えに激しく反対する。
2Ang mangmang ay walang kaluguran sa paguunawa, kundi maihayag lamang ang kaniyang puso.
2愚かな者は悟ることを喜ばず、ただ自分の意見を言い表わすことを喜ぶ。
3Pagka ang masama ay dumarating, dumarating din naman ang paghamak, at kasama ng kutya ang pagkaduwahagi.
3悪しき者が来ると、卑しめもまた来る、不名誉が来ると、はずかしめも共にくる。
4Ang mga salita ng bibig ng tao ay parang malalim na tubig; ang bukal ng karunungan ay parang umaagos na batis.
4人の口の言葉は深い水のようだ、知恵の泉は、わいて流れる川である。
5Igalang ang pagkatao ng masama ay hindi mabuti, ni iligaw man ang matuwid sa kahatulan.
5悪しき者をえこひいきすることは良くない、正しい者をさばいて、悪しき者とすることも良くない。
6Ang mga labi ng mangmang ay nanasok sa pagkakaalit, at tinatawag ng kaniyang bibig ang mga hampas.
6愚かな者のくちびるは争いを起し、その口はむち打たれることを招く。
7Ang bibig ng mangmang ay kaniyang kapahamakan, at ang kaniyang mga labi ay silo ng kaniyang kaluluwa.
7愚かな者の口は自分の滅びとなり、そのくちびるは自分を捕えるわなとなる。
8Ang mga salita ng mga mapaghatid-dumapit ay parang mga masarap na subo, at nagsisibaba sa pinakaloob ng tiyan.
8人のよしあしをいう者の言葉はおいしい食物のようで、腹の奥にしみこむ。
9Siya mang walang bahala sa kaniyang gawain ay kapatid siya ng maninira.
9その仕事を怠る者は、滅ぼす者の兄弟である。
10Ang pangalan ng Panginoon ay matibay na moog: tinatakbuhan ng matuwid at naliligtas.
10主の名は堅固なやぐらのようだ、正しい者はその中に走りこんで救を得る。
11Ang yaman ng mayamang tao ay ang kaniyang matibay na bayan, at gaya ng matayog na kuta sa kaniyang sariling isip,
11富める者の富はその堅き城である、それは高き城壁のように彼を守る。
12Bago ang pagkapahamak ay pagmamalaki ng puso ng tao, at bago ang karangalan ang pagpapakumbaba.
12人の心の高ぶりは滅びにさきだち、謙遜は栄誉にさきだつ。
13Ang sumasagot bago makinig, ay kamangmangan at kahihiyan sa kaniya.
13事をよく聞かないで答える者は、愚かであって恥をこうむる。
14Aalalayan ng diwa ng tao ang kaniyang sakit; nguni't ang bagbag na diwa sinong nakapagdadala?
14人の心は病苦をも忍ぶ、しかし心の痛むときは、だれがそれに耐えようか。
15Ang puso ng mabait ay nagtatamo ng kaalaman; at ang pakinig ng pantas ay humahanap ng kaalaman.
15さとき者の心は知識を得、知恵ある者の耳は知識を求める。
16Ang kaloob ng tao ay nagbubukas ng daan sa kaniya, at dinadala siya sa harap ng mga dakilang tao.
16人の贈り物は、その人のために道をひらき、また尊い人の前に彼を導く。
17Ang nakikipaglaban ng kaniyang usap na una ay tila ganap; nguni't dumarating ang kaniyang kapuwa at sinisiyasat siya.
17先に訴え出る者は正しいように見える、しかしその訴えられた人が来て、それを調べて、事は明らかになる。
18Ang pagsasapalaran ay nagpapatigil ng mga pagtatalo, at naghihiwalay sa gitna ng mga makapangyarihan.
18くじは争いをとどめ、かつ強い争い相手の間を決定する。
19Ang kapatid na nasaktan sa kalooban ay mahirap mabawi kay sa matibay na bayan: at ang gayong mga pagtatalo ay parang mga halang ng isang kastilyo.
19助けあう兄弟は堅固な城のようだ、しかし争いは、やぐらの貫の木のようだ。
20Ang tiyan ng tao ay mabubusog ng bunga ng kaniyang bibig; sa bunga ng kaniyang mga labi ay masisiyahan siya.
20人は自分の言葉の結ぶ実によって、満ち足り、そのくちびるの産物によって自ら飽きる。
21Kamatayan at buhay ay nasa kapangyarihan ng dila; at ang nagsisiibig sa kaniya ay magsisikain ng kaniyang bunga.
21死と生とは舌に支配される、これを愛する者はその実を食べる。
22Sinomang lalaking nakakasumpong ng asawa ay nakasumpong ng mabuting bagay, at nagtatamo ng lingap ng Panginoon.
22妻を得る者は、良き物を得る、かつ主から恵みを与えられる。
23Ang dukha ay gumagamit ng mga pamanhik: nguni't ang mayaman ay sumasagot na may kagilasan.
23貧しい者は、あわれみを請い、富める者は、はげしい答をする。世には友らしい見せかけの友がある、しかし兄弟よりもたのもしい友もある。
24Ang nagpaparami ng mga kaibigan ay sa kaniyang sariling kapahamakan: nguni't may kaibigan na mahigit kay sa isang kapatid.
24世には友らしい見せかけの友がある、しかし兄弟よりもたのもしい友もある。