¹Ang madalas na masaway na nagpapatigas ng kaniyang leeg, biglang mababali, at walang kagamutan.

¹しばしばしかられても、なおかたくなな者は、たちまち打ち敗られて助かることはない。

²Pagka ang matuwid ay dumadami, ang bayan ay nagagalak: nguni't pagka ang masama ay nagpupuno, ang bayan ay nagbubuntong-hininga.

²正しい者が権力を得れば民は喜び、悪しき者が治めるとき、民はうめき苦しむ。

³Ang umiibig ng karunungan ay nagpapagalak sa kaniyang ama: nguni't ang nakikisama sa mga patutot ay sumisira ng kaniyang tinatangkilik.

³知恵を愛する人はその父を喜ばせ、遊女に交わる者はその資産を浪費する。

⁴Ang hari ay nagtatatag ng lupain sa pamamagitan ng kahatulan: nguni't ang humihingi ng suhol ay gumigiba.

⁴王は公儀をもって国を堅くする、しかし、重税を取り立てる者はこれを滅ぼす。

⁵Ang tao na kunwang pumupuri sa kaniyang kapuwa naglalagay ng bitag sa kaniyang mga hakbang.

⁵その隣り人にへつらう者は、彼の足の前に網を張る。

⁶Sa pagsalangsang ng masamang tao ay may silo: nguni't ang matuwid ay umaawit at nagagalak.

⁶悪人は自分の罪のわなに陥る、しかし正しい人は喜び楽しむ。

⁷Ang matuwid ay kumukuhang alam sa bagay ng dukha: ang masama ay walang unawang makaalam.

⁷正しい人は貧しい者の訴えをかえりみる、悪しき人はそれを知ろうとはしない。

⁸Ang mga mangduduwahaging tao ay naglalagay ng bayan sa liyab: nguni't ang mga pantas na tao ay nagaalis ng poot.

⁸あざける人は町を乱し、知恵ある者は怒りを静める。

⁹Kung ang pantas ay magkaroon ng pakikipagtalo sa isang mangmang, magalit man o tumawa, ang mangmang ay hindi magkakaroon ng kapahingahan.

⁹知恵ある人が愚かな人と争うと、愚かな者はただ怒り、あるいは笑って、休むことがない。

¹⁰Ang mangbububo ng dugo ay nagtatanim sa sakdal: at tungkol sa matuwid, hinahanap nila ang kaniyang buhay.

¹⁰血に飢えている人は罪のない者を憎む、悪しき者は彼の命を求める。

¹¹Inihihinga ng mangmang ang buong galit niya: nguni't ang pantas ay nagpipigil at tumitiwasay.

¹¹愚かな者は怒りをことごとく表わし、知恵ある者は静かにこれをおさえる。

¹²Kung ang puno ay nakikinig sa kabulaanan, lahat niyang mga lingkod ay masasama.

¹²もし治める者が偽りの言葉に聞くならば、その役人らはみな悪くなる。

¹³Ang dukha at ang mamimighati ay nagsasalubong; pinapagniningas ng Panginoon ang mga mata nila kapuwa.

¹³貧しい者と、しえたげる者とは共に世におる、主は彼ら両者の目に光を与えられる。

¹⁴Ang hari na humahatol na tapat sa dukha, ang kaniyang luklukan ay matatatag magpakailan man.

¹⁴もし王が貧しい者を公平にさばくならば、その位はいつまでも堅く立つ。

¹⁵Ang pamalo at saway ay nagbibigay karunungan: nguni't ang batang binabayaan ay humihiya sa kaniyang ina.

¹⁵むちと戒めとは知恵を与える、わがままにさせた子はその母に恥をもたらす。

¹⁶Pagka ang masama ay dumadami, pagsalangsang ay dumadami: nguni't mamamasdan ng matuwid ang kanilang pagkabuwal.

¹⁶悪しき者が権力を得ると罪も増す、正しい者は彼らの倒れるのを見る。

¹⁷Sawayin mo ang iyong anak, at bibigyan ka niya ng kapahingahan; Oo, bibigyan niya ng kaluguran ang iyong kaluluwa.

¹⁷あなたの子を懲しめよ、そうすれば彼はあなたを安らかにし、またあなたの心に喜びを与える。

¹⁸Kung saan walang pangitain, ang bayan ay sumasama: nguni't siyang nagiingat ng kautusan ay maligaya siya.

¹⁸預言がなければ民はわがままにふるまう、しかし律法を守る者はさいわいである。

¹⁹Ang alipin ay hindi masasaway ng mga salita: sapagka't bagaman nalalaman niya ay hindi siya makikinig.

¹⁹しもべは言葉だけで訓練することはできない、彼は聞いて知っても、心にとめないからである。

²⁰Nakikita mo ba ang tao, na nagmamadali sa kaniyang mga salita? May pagasa pa sa mangmang kay sa kaniya.

²⁰言葉の軽率な人を見るか、彼よりもかえって愚かな者のほうに望みがある。

²¹Siyang maingat na nagpalaki ng kaniyang lingkod mula sa pagkabata, magiging anak niya siya sa kawakasan.

²¹しもべをその幼い時からわがままに育てる人は、ついにはそれを自分のあとつぎにする。

²²Ang taong magagalitin ay humihila ng kaalitan, at ang mainiting tao ay nananagana sa pagsalangsang.

²²怒る人は争いを起し、憤る人は多くの罪を犯す。

²³Ang kapalaluan ng tao ay magbababa sa kaniya: nguni't ang may mapagpakumbabang diwa ay magtatamo ng karangalan.

²³人の高ぶりはその人を低くし、心にへりくだる者は誉を得る。

²⁴Ang nakikisama sa isang magnanakaw ay nagtatanim sa kaniyang sariling kaluluwa: siya'y nakakarinig ng sumpa at hindi umiimik.

²⁴盗びとにくみする者は自分の魂を憎む、彼はのろいを聞いても何事をも口外しない。

²⁵Ang pagkatakot sa tao ay nagdadala ng silo: nguni't ang naglalagak ng kaniyang tiwala sa Panginoon ay maliligtas.

²⁵人を恐れると、わなに陥る、主に信頼する者は安らかである。

²⁶Marami ang nagsisihanap ng lingap ng pinuno: nguni't ang kahatulan ng tao ay nagmumula sa Panginoon.

²⁶治める者の歓心を得ようとする人は多い、しかし人の事を定めるのは主による。正しい人は不正を行う人を憎み、悪しき者は正しく歩む人を憎む。

²⁷Ang di ganap na tao ay karumaldumal sa matuwid: at ang matuwid sa lakad ay karumaldumal sa masama.

²⁷正しい人は不正を行う人を憎み、悪しき者は正しく歩む人を憎む。