1Dinggin mo ang dalangin ko, Oh Panginoon, at dumating nawa ang daing ko sa iyo.
1主よ、わたしの祈をお聞きください。わたしの叫びをみ前に至らせてください。
2Huwag mong ikubli ang mukha mo sa akin sa kaarawan ng aking kahirapan: ikiling mo ang iyong pakinig sa akin; sa araw na ako'y tumawag, ay sagutin mo akong madali.
2わたしの悩みの日にみ顔を隠すことなく、あなたの耳をわたしに傾け、わが呼ばわる日に、すみやかにお答えください。
3Sapagka't ang mga kaarawan ko'y nangapapawi na parang usok, at ang mga buto ko'y nangasusunog na parang panggatong.
3わたしの日は煙のように消え、わたしの骨は炉のように燃えるからです。
4Ang puso ko'y nasaktan na parang damo, at natuyo; sapagka't nalimutan kong kanin ang aking tinapay.
4わたしの心は草のように撃たれて、しおれました。わたしはパンを食べることを忘れました。
5Dahil sa tinig ng aking daing ang mga buto ko'y nagsisidikit sa aking laman.
5わが嘆きの声によってわたしの骨はわたしの肉に着きます。
6Ako'y parang pelikano sa ilang; ako'y naging parang kuwago sa kaparangan.
6わたしは荒野のはげたかのごとく、荒れた跡のふくろうのようです。
7Ako'y umaabang, at ako'y naging parang maya na nagiisa sa bubungan.
7わたしは眠らずに屋根にひとりいるすずめのようです。
8Dinudusta ako ng aking mga kaaway buong araw; silang nangauulol laban sa akin ay nagsisisumpa sa akin.
8わたしの敵はひねもす、わたしをそしり、わたしをあざける者はわが名によってのろいます。
9Sapagka't kinain ko ang mga abo na parang tinapay, at hinaluan ko ang aking inumin ng iyak.
9わたしは灰をパンのように食べ、わたしの飲み物に涙を交えました。
10Dahil sa iyong galit at iyong poot: sapagka't ako'y iyong itinaas, at inihagis.
10これはあなたの憤りと怒りのゆえです。あなたはわたしをもたげて投げすてられました。
11Ang aking mga kaarawan ay parang lilim na kumikiling; at ako'y natuyo na parang damo.
11わたしのよわいは夕暮の日影のようです。わたしは草のようにしおれました。
12Nguni't ikaw, Oh Panginoon, ay mamamalagi magpakailan man; at ang alaala sa iyo ay sa lahat ng sali't saling lahi.
12しかし主よ、あなたはとこしえにみくらに座し、そのみ名はよろず代に及びます。
13Ikaw ay babangon at maaawa sa Sion: sapagka't kapanahunan ng pagkaawa sa kaniya, Oo, ang takdang panahon ay dumating.
13あなたは立ってシオンをあわれまれるでしょう。これはシオンを恵まれる時であり、定まった時が来たからです。
14Sapagka't nililigaya ang iyong mga lingkod sa kaniyang mga bato, at nanghihinayang sa kaniyang alabok.
14あなたのしもべはシオンの石をも喜び、そのちりをさえあわれむのです。
15Sa gayo'y katatakutan ng mga bansa ang pangalan ng Panginoon. At ng lahat ng hari sa lupa ang iyong kaluwalhatian;
15もろもろの国民は主のみ名を恐れ、地のもろもろの王はあなたの栄光を恐れるでしょう。
16Sapagka't itinayo ng Panginoon ang Sion, siya'y napakita sa kaniyang kaluwalhatian;
16主はシオンを築き、その栄光をもって現れ、
17Kaniyang dininig ang dalangin ng tapon, at hindi hinamak ang kanilang dalangin.
17乏しい者の祈をかえりみ、彼らの願いをかろしめられないからです。
18Ito'y isusulat na ukol sa lahing susunod: at ang bayang lalalangin ay pupuri sa Panginoon.
18きたるべき代のために、この事を書きしるしましょう。そうすれば新しく造られる民は、主をほめたたえるでしょう。
19Sapagka't siya'y tumungo mula sa kaitaasan ng kaniyang santuario; tumingin ang Panginoon sa lupa mula sa langit;
19主はその聖なる高き所から見おろし、天から地を見られた。
20Upang dinggin ang buntong hininga ng bilanggo: upang kalagan yaong nangaitakdang patayin;
20これは捕われ人の嘆きを聞き、死に定められた者を解き放ち、
21Upang maipahayag ng mga tao ang pangalan ng Panginoon sa Sion, at ang kaniyang kapurihan sa Jerusalem;
21人々がシオンで主のみ名をあらわし、エルサレムでその誉をあらわすためです。
22Nang ang mga bayan ay mapisan, at ang mga kaharian, upang maglingkod sa Panginoon.
22その時もろもろの民、もろもろの国はともに集まって、主に仕えるでしょう。
23Kaniyang pinahina ang aking kalakasan sa daan; kaniyang pinaikli ang mga kaarawan ko.
23主はわたしの力を中途でくじき、わたしのよわいを短くされました。
24Aking sinabi, Oh Dios ko, huwag mo akong kunin sa kalagitnaan ng aking mga kaarawan; ang mga taon mo'y lampas sa mga sali't saling lahi.
24わたしは言いました、「わが神よ、どうか、わたしのよわいの半ばでわたしを取り去らないでください。あなたのよわいはよろず代に及びます」と。
25Nang una ay inilagay mo ang patibayan ng lupa; at ang mga langit ay gawa ng iyong mga kamay.
25あなたはいにしえ、地の基をすえられました。天もまたあなたのみ手のわざです。
26Sila'y uuwi sa wala, nguni't ikaw ay mananatili: Oo, silang lahat ay maluluma na parang bihisan; parang isang kasuutan na iyong mga papalitan, at sila'y mga mapapalitan:
26これらは滅びるでしょう。しかしあなたは長らえられます。これらはみな衣のように古びるでしょう。あなたがこれらを上着のように替えられると、これらは過ぎ去ります。
27Nguni't ikaw rin, at ang mga taon mo'y hindi magkakawakas.
27しかしあなたは変ることなく、あなたのよわいは終ることがありません。あなたのしもべの子らは安らかに住み、その子孫はあなたの前に堅く立てられるでしょう。
28Ang mga anak ng iyong mga lingkod ay mangamamalagi, at ang kanilang binhi ay matatatag sa harap mo.
28あなたのしもべの子らは安らかに住み、その子孫はあなたの前に堅く立てられるでしょう。