¹Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.

¹神は正しい者にむかい、心の清い者にむかって、まことに恵みふかい。

²Nguni't tungkol sa akin, ang mga paa ko'y halos nahiwalay: ang mga hakbang ko'y kamunti nang nangadulas.

²しかし、わたしは、わたしの足がつまずくばかり、わたしの歩みがすべるばかりであった。

³Sapagka't ako'y nanaghili sa hambog, nang aking makita ang kaginhawahan ng masama.

³これはわたしが、悪しき者の栄えるのを見て、その高ぶる者をねたんだからである。

⁴Sapagka't walang mga tali sa kanilang kamatayan: kundi ang kanilang kalakasan ay matatag.

⁴彼らには苦しみがなく、その身はすこやかで、つやがあり、

⁵Sila'y wala sa kabagabagan na gaya ng ibang mga tao; na hindi man sila nangasasalot na gaya ng ibang mga tao.

⁵ほかの人々のように悩むことがなく、ほかの人々のように打たれることはない。

⁶Kaya't kapalalua'y gaya ng kuwintas sa kanilang leeg: tinatakpan sila ng karahasan na gaya ng bihisan.

⁶それゆえ高慢は彼らの首飾となり、暴力は衣のように彼らをおおっている。

⁷Ang kanilang mga mata ay lumuluwa sa katabaan: sila'y mayroong higit kay sa mananasa ng puso.

⁷彼らは肥え太って、その目はとびいで、その心は愚かな思いに満ちあふれている。

⁸Sila'y manganunuya, at sa kasamaan ay nanunungayaw ng pagpighati: sila'y nangagsasalitang may kataasan.

⁸彼らはあざけり、悪意をもって語り、高ぶって、しえたげを語る。

⁹Kanilang inilagay ang kanilang bibig sa mga langit, at ang kanilang dila ay lumalakad sa lupa.

⁹彼らはその口を天にさからって置き、その舌は地をあるきまわる。

¹⁰Kaya't ibinabalik dito ang kaniyang bayan: at tubig ng punong saro ay nilalagok nila.

¹⁰それゆえ民は心を変えて彼らをほめたたえ、彼らのうちにあやまちを認めない。

¹¹At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?

¹¹彼らは言う、「神はどうして知り得ようか、いと高き者に知識があろうか」と。

¹²Narito, ang mga ito ang masama; at palibhasa'y laging tiwasay nagsisilago sa mga kayamanan,

¹²見よ、これらは悪しき者であるのに、常に安らかで、その富が増し加わる。

¹³Tunay na sa walang kabuluhan ay nilinis ko ang aking puso, at hinugasan ko ang aking mga kamay sa kawalaang sala;

¹³まことに、わたしはいたずらに心をきよめ、罪を犯すことなく手を洗った。

¹⁴Sapagka't buong araw ay nasalot ako, at naparusahan tuwing umaga.

¹⁴わたしはひねもす打たれ、朝ごとに懲しめをうけた。

¹⁵Kung aking sinabi, Ako'y magsasalita ng ganito; narito, ako'y gagawang may karayaan sa lahi ng iyong mga anak.

¹⁵もしわたしが「このような事を語ろう」と言ったなら、わたしはあなたの子らの代を誤らせたであろう。

¹⁶Nang aking isipin kung paanong aking malalaman ito, ay napakahirap sa ganang akin;

¹⁶しかし、わたしがこれを知ろうと思いめぐらしたとき、これはわたしにめんどうな仕事のように思われた。

¹⁷Hanggang sa ako'y pumasok sa santuario ng Dios, at aking nagunita ang kanilang huling wakas,

¹⁷わたしが神の聖所に行って、彼らの最後を悟り得たまではそうであった。

¹⁸Tunay na iyong inilagay sila sa mga madulas na dako: iyong inilugmok sila sa kapahamakan.

¹⁸まことにあなたは彼らをなめらかな所に置き、彼らを滅びに陥らせられる。

¹⁹Kung paanong naging kapahamakan sila sa isang sandali! Sila'y nilipol na lubos ng mga kakilabutan.

¹⁹なんと彼らはまたたくまに滅ぼされ、恐れをもって全く一掃されたことであろう。

²⁰Ang panaginip sa pagkagising: sa gayon, Oh Panginoon, pag gumising ka, iyong hahamakin ang kanilang larawan.

²⁰あなたが目をさまして彼らの影をかろしめられるとき、彼らは夢みた人の目をさました時のようである。

²¹Sapagka't ang puso ko'y namanglaw, at sa aking kalooban ay nasaktan ako:

²¹わたしの魂が痛み、わたしの心が刺されたとき、

²²Sa gayo'y naging walang muwang ako, at musmos; ako'y naging gaya ng hayop sa harap mo.

²²わたしは愚かで悟りがなく、あなたに対しては獣のようであった。

²³Gayon ma'y laging sumasaiyo ako: iyong inalalayan ang aking kanan.

²³けれどもわたしは常にあなたと共にあり、あなたはわたしの右の手を保たれる。

²⁴Iyong papatnubayan ako ng iyong payo, at pagkatapos ay tatanggapin mo ako sa kaluwalhatian.

²⁴あなたはさとしをもってわたしを導き、その後わたしを受けて栄光にあずからせられる。

²⁵Sinong kumakasi sa akin sa langit kundi ikaw? At walang ninanasa ako sa lupa liban sa iyo.

²⁵わたしはあなたのほかに、だれを天にもち得よう。地にはあなたのほかに慕うものはない。

²⁶Ang aking laman at ang aking puso ay nanglulupaypay: nguni't ang Dios ay kalakasan ng aking puso, at bahagi ko magpakailan man.

²⁶わが身とわが心とは衰える。しかし神はとこしえにわが心の力、わが嗣業である。

²⁷Sapagka't narito, silang malayo sa iyo ay mangalilipol: iyong ibinuwal silang lahat, na nangakikiapid, na nagsisihiwalay sa iyo.

²⁷見よ、あなたに遠い者は滅びる。あなたは、あなたにそむく者を滅ぼされる。しかし神に近くあることはわたしに良いことである。わたしは主なる神をわが避け所として、あなたのもろもろのみわざを宣べ伝えるであろう。

²⁸Nguni't mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.

²⁸しかし神に近くあることはわたしに良いことである。わたしは主なる神をわが避け所として、あなたのもろもろのみわざを宣べ伝えるであろう。