¹Tunay na may mina na mayroong pilak, at dako na ukol sa ginto na kanilang pinagdadalisayan.

¹“Yra sidabro gyslų ir vietų, kur gryninamas auksas.

²Bakal ay hinuhukay sa lupa, at tanso ay binububo mula sa bato.

²Geležis kasama iš žemės. Iš akmens išlydomas varis.

³Ang tao'y naglalagay ng wakas sa kadiliman, at sumisiyasat hanggang sa kalayulayuang hangganan ng mga bato ng kadiliman at salimuot na kadiliman.

³Žmogus nustato ribą tamsai ir ieško visose įdubose rūdos­tamsos ir mirties šešėlio akmens.

⁴Siya'y humuhukay ng malayo sa tinatahanan ng mga tao: nililimot ng paa na dumadaan nagbibitin doong malayo sa mga tao, sila'y umuugoy na paroo't parito.

⁴Jis įrengia kasyklas vietose, kur nėra žengusi koja, leidžiasi į gelmes toli nuo žmonių.

⁵Tungkol sa lupa, mula rito'y nanggagaling ang tinapay: at sa ilalim ay wari tinutuklap ng apoy.

⁵Žemės paviršiuje užauga duona, o gelmėje žemė išrausiama kaip po gaisro.

⁶Ang mga bato nito'y kinaroroonan ng mga zafiro. At ito'y may alabok na ginto.

⁶Safyrą randa jos uolienose, aukso dulkės yra joje.

⁷Yaong landas na walang ibong mangdadagit ay nakakaalam. Ni nakita man ng mata ng falkon:

⁷Kelio tenai nežino plėšrus paukštis, nematė jo nė vanago akis.

⁸Hindi natungtungan ng mga palalong hayop, ni naraanan man ng mabangis na leon,

⁸Liūto jaunikliai jų nemindo, ir liūtas tais takais nevaikštinėja.

⁹Kaniyang inilalabas ang kaniyang kamay sa batong pingkian; binabaligtad ng mga ugat ang mga bundok.

⁹Jis ištiesia ranką į kietas uolas ir kalnų pamatus kasinėja.

¹⁰Siya'y nagbabangbang sa gitna ng mga bato; at ang kaniyang mata ay nakakakita ng bawa't mahalagang bagay.

¹⁰Jis iškerta upes uolose, jo akis pamato kiekvieną brangų daiktą.

¹¹Kaniyang tinatalian ang mga lagaslas upang huwag umagos; at ang bagay na nakukubli ay inililitaw niya sa liwanag.

¹¹Jis užtvenkia upes ir tai, kas jose paslėpta, iškelia į šviesą.

¹²Nguni't saan masusumpungan ang karunungan? At saan naroon ang dako ng pagkaunawa?

¹²Bet kur randama išmintis, kur yra supratimo šaltinis?

¹³Hindi nalalaman ng tao ang halaga niyaon; ni nasusumpungan man sa lupain ng may buhay.

¹³Joks žmogus nežino jos kainos, jos nėra gyvųjų krašte.

¹⁴Sinasabi ng kalaliman. Wala sa akin: at sinasabi ng dagat: Hindi sumasaakin.

¹⁴Gelmė sako: ‘Ji ne pas mane’, jūra sako: ‘Jos nėra manyje’.

¹⁵Hindi mabibili ng ginto, ni matitimbangan man ng pilak ang halaga niyaon.

¹⁵Jos negali pirkti už auksą nė įsigyti už sidabrą.

¹⁶Hindi mahahalagahan ng ginto sa Ophir, ng mahalagang onix, o ng zafiro.

¹⁶Negalima jos palyginti su Ofyro auksu nė su oniksu ar safyru.

¹⁷Ginto at salamin ay hindi maihahalintulad doon: ni maipagpapalit man sa mga hiyas na dalisay na ginto.

¹⁷Neprilygsta jai auksas ir krištolas ir negalima jos gauti už brangius aukso dirbinius.

¹⁸Hindi mabibilang ang coral o ang cristal; Oo, ang halaga ng karunungan ay higit sa mga rubi.

¹⁸Koralai ir perlai neverti minėti, nes išmintis brangesnė už rubinus.

¹⁹Ang topacio sa Etiopia ay hindi maipapantay doon, ni mahahalagahan man ng dalisay na ginto.

¹⁹Jai neprilygsta Etiopijos topazas, už gryną auksą jos nenupirksi.

²⁰Saan nanggagaling nga ang karunungan? At saan naroon ang dako ng pagkaunawa?

²⁰Iš kur tad ateina išmintis ir kur supratimo šaltinis?

²¹Palibhasa't nakukubli sa mga mata ng lahat na may buhay, at natatago sa mga ibon sa himpapawid.

²¹Ji yra paslėpta gyvųjų akims, net padangių paukščiai jos nesuranda.

²²Ang kapahamakan at ang kamatayan ay nagsasabi, narinig namin ng aming mga pakinig ang bulungbulungan niyaon.

²²Mirtis ir prapultis sako: ‘Mes girdėjome apie jos garsą’.

²³Nauunawa ng Dios ang daan niyaon, at nalalaman niya ang dako niyaon.

²³Dievas žino jos kelią ir vietą, kur ji yra.

²⁴Sapagka't tumitingin siya hanggang sa mga wakas ng lupa, at nakikita ang silong ng buong langit;

²⁴Jis stebi visus žemės kraštus ir mato po visu dangumi.

²⁵Upang bigyan ng timbang ang hangin; Oo, kaniyang tinatakal ang tubig sa takalan.

²⁵Jis pasveria vėją ir išmatuoja vandenis.

²⁶Nang siya'y gumawa ng pasiya sa ulan, at ng daan sa kidlat ng kulog:

²⁶Jis nustatė lietui laiką ir nurodė žaibui kelią.

²⁷Nang magkagayo'y nakita niya ito, at inihayag; kaniyang itinatag ito, oo, at siniyasat.

²⁷Tada Jis matė ją ir paskelbė ją, paruošė ją ir ją išmėgino.

²⁸At sa tao ay sinabi niya, Narito, ang pagkatakot sa Dios ay siyang karunungan; at ang paghiwalay sa kasamaan ay pagkaunawa.

²⁸Žmogui Jis pasakė: ‘Viešpaties baimė yra išmintis ir šalintis nuo pikta yra supratimas’ ”.