¹Dios ko, Dios ko, bakit mo ako pinabayaan? Bakit ka napaka layo sa pagtulong sa akin, at sa mga salita ng aking pagangal?

¹Mano Dieve, mano Dieve, kodėl mane apleidai? Mano šauksmas toli nuo mano pagalbos.

²Oh Dios ko, ako'y humihiyaw sa araw, nguni't hindi ka sumasagot: at sa gabi, at hindi ako tahimik.

²Mano Dieve, šaukiuosi Tavęs dieną, bet Tu neišklausai, ir naktį aš nenutylu.

³Nguni't ikaw ay banal, Oh ikaw na tumatahan sa mga pagpuri ng Israel.

³Tu esi šventas, kuris gyveni Izraelio gyriuje.

⁴Ang aming mga magulang ay nagsitiwala sa iyo: sila'y nagsitiwala, at iyong iniligtas sila.

⁴Mūsų tėvai pasitikėjo Tavimi, ir Tu išgelbėjai juos.

⁵Sila'y nagsidaing sa iyo at nangaligtas: sila'y nagsitiwala sa iyo, at hindi nangapahiya.

⁵Šaukėsi Tavęs ir buvo išgelbėti, pasitikėjo tavimi ir nebuvo sugėdinti.

⁶Nguni't ako'y uod at hindi tao; duwahagi sa mga tao, at hinamak ng bayan.

⁶Aš­ne žmogus, bet kirmėlė, žmonių išjuoktas, tautos paniekintas.

⁷Silang lahat na nangakakita sa akin ay tinatawanang mainam ako: inilalawit nila ang labi, iginagalaw nila ang ulo, na sinasabi,

⁷Kas mane mato, tyčiojasi iš manęs, sustato lūpas, kraipo galvą:

⁸Magpakatiwala ka sa Panginoon; iligtas niya siya: iligtas niya siya yamang kinaluluguran niya siya:

⁸“Jis pasitikėjo Viešpačiu, teišvaduoja jį dabar, teišgelbsti jį, nes jį pamėgo”.

⁹Nguni't ikaw ang naglabas sa akin sa bahay-bata: Pinatiwala mo ako nang ako'y nasa mga suso ng aking ina.

⁹Tu gi mane išėmei iš įsčių, mane saugojai prie motinos krūtų.

¹⁰Ako'y nahagis sa iyo mula sa bahay-bata: ikaw ay aking Dios mulang dalhin ako sa tiyan ng aking ina.

¹⁰Tavo globai buvau pavestas nuo gimimo, nuo pirmosios dienos buvai mano Dievas.

¹¹Huwag mo akong layuan; sapagka't kabagabagan ay malapit; sapagka't walang tumulong.

¹¹Nebūk toli nuo manęs, nes bėda yra arti ir nėra, kas padėtų.

¹²Niligid ako ng maraming toro; mga malakas na toro ng Basan ay kumulong sa akin.

¹²Daug veršių mane apsupo, Bašano jaučiai mane apstojo.

¹³Sila'y magbubuka sa akin ng kanilang bibig, na gaya ng sumasakmal at umuungal na leon.

¹³Jie išsižiojo prieš mane tarsi plėšrus ir riaumojantis liūtas.

¹⁴Ako'y nabuhos na parang tubig, at lahat ng aking mga buto ay nangapapalinsad: ang aking puso ay parang pagkit; natutunaw ito sa loob ko.

¹⁴Aš išlietas lyg vanduo. Išnarstyti visi mano kaulai. Mano širdis kaip vaškas, ištirpęs krūtinėje.

¹⁵Ang aking kalakasan ay natuyo na parang bibinga; at ang aking dila ay dumidikit sa aking ngalangala; at dinala mo ako sa alabok ng kamatayan.

¹⁵Mano jėgos išdžiūvo lyg šukė, prie gomurio limpa liežuvis; į mirties dulkes Tu atvedei mane.

¹⁶Sapagka't niligid ako ng mga aso: kinulong ako ng pulutong ng mga manggagawa ng masama; binutasan nila ang aking mga kamay at ang aking mga paa.

¹⁶Apspito mane šunys, nedorėlių gauja aplink mane. Jie pervėrė mano rankas ir kojas.

¹⁷Aking maisasaysay ang lahat ng aking mga buto; kanilang minamasdan, at pinapansin ako:

¹⁷Galiu suskaičiuoti visus savo kaulus. O jie žiūri ir stebi mane,

¹⁸Hinapak nila ang aking mga kasuutan sa gitna nila, at kanilang pinagsapalaran ang aking kasuutan.

¹⁸drabužius mano dalijas, meta dėl mano apdaro burtą.

¹⁹Nguni't huwag kang lumayo, Oh Panginoon: Oh ikaw na aking saklolo, magmadali kang tulungan mo ako.

¹⁹Bet, Viešpatie, nebūk toli nuo manęs. Mano stiprybe, skubėk man padėti.

²⁰Iligtas mo ang aking kaluluwa sa tabak; ang aking minamahal sa kapangyarihan ng aso.

²⁰Nuo kardo gelbėk mano sielą, iš šuns letenų­mano gyvybę.

²¹Iligtas mo ako sa bibig ng leon; Oo, mula sa mga sungay ng torong gubat ay sinagot mo ako.

²¹Iš liūto nasrų gelbėk ir nuo stumbro ragų išgirdęs išvaduok mane.

²²Aking ipahahayag ang iyong pangalan sa aking mga kapatid: sa gitna ng kapulungan ay pupurihin kita.

²²Tavąjį vardą paskelbsiu broliams, susirinkimo viduryje girsiu Tave.

²³Kayong nangatatakot sa Panginoon ay magsipuri sa kaniya: kayong lahat na binhi ni Jacob ay lumuwalhati sa kaniya; at magsitayong may takot sa kaniya, kayong lahat na binhi ni Israel.

²³Kurie bijote Viešpaties, girkite Jį! Šlovinkite Jį, visi Jokūbo palikuonys, bijokite Jo, visi Izraelio vaikai!

²⁴Sapagka't hindi niya hinamak o pinagtaniman man ang kadalamhatian ng nagdadalamhati; ni ikinubli man niya ang kaniyang mukha sa kaniya; kundi nang siya'y dumaing sa kaniya, ay kaniyang dininig.

²⁴Jis nepaniekino ir neatstūmė nuskriausto vargšo, nuo jo nepaslėpė veido, jo šauksmą išklausė.

²⁵Sa iyo nanggagaling ang pagpuri sa akin sa dakilang kapisanan: aking tutuparin ang aking mga panata sa harap nila na nangatatakot sa kaniya.

²⁵Jį girsiu dideliame susirinkime, vykdysiu įžadus tarp tų, kurie Jo bijo.

²⁶Ang maamo ay kakain at mabubusog: kanilang pupurihin ang Panginoon na humanap sa kaniya; mabuhay nawa ang iyong puso magpakailan man.

²⁶Vargšai valgys ir pasisotins, Viešpatį girs visi, kas Jo ieško; jūsų širdys tegyvuoja per amžius!

²⁷Lahat ng mga wakas ng lupa ay makakaalaala, at magsisipanumbalik sa Panginoon: at lahat ng mga angkan ng mga bansa ay magsisisamba sa harap mo.

²⁷Prisimins ir gręšis į Viešpatį visi žemės pakraščiai, Jo akivaizdoje lenksis pagonių tautos.

²⁸Sapagka't ang kaharian ay sa Panginoon: at siya ang puno sa mga bansa.

²⁸Viešpačiui priklauso karalystė, Jis viešpatauja pagonims.

²⁹Lahat na matataba sa lupa ay magsisikain, at magsisisamba: silang lahat na nagsisibaba sa alabok ay magsisiyukod sa harap niya, sa makatuwid baga'y ang hindi makapagingat na buhay ng kaniyang kaluluwa.

²⁹Visi žemės riebieji valgys ir pagarbins Jį, prieš Jį nusilenks tie, kurie į dulkes nužengia ir negali išlaikyti savo sielos gyvos.

³⁰Isang binhi ay maglilingkod sa kaniya, sasaysayin ang Panginoon sa susunod na salin ng lahi,

³⁰Palikuonys tarnaus Jam, jie pasakos apie Viešpatį būsimai kartai.

³¹Sila'y magsisiparoon at mangaghahayag ng kaniyang katuwiran, sa bayan na ipanganganak ay ibabalita, yaong kaniyang ginawa.

³¹Jie ateis ir paskelbs Jo teisumą gimsiančiai tautai: “Viešpats tai padarė”.