¹Iligtas mo ako, Oh Dios; sapagka't ang tubig ay tumabon sa aking kaluluwa.

¹Gelbėk mane, Dieve, nes vandenys siekia mano sielą.

²Ako'y lumulubog sa malalim na burak na walang tayuan: ako'y lumulubog sa malalim na tubig, na tinatabunan ako ng agos.

²Nugrimzdau į gilius dumblus, nėra kojai atramos. Esu vandens gelmėse, bangos ritasi per mane.

³Ako'y hapo sa aking daing; ang lalamunan ko'y tuyo: ang mga mata ko'y nangangalumata habang hinihintay ko ang aking Dios.

³Pailsau šaukdamas, išdžiūvo gerklė, aptemo akys, belaukiant Dievo.

⁴Silang nangagtatanim sa akin ng walang anomang kadahilanan ay higit kay sa mga buhok ng aking ulo: silang ibig maghiwalay sa akin, na mga kaaway kong may kamalian, ay mga makapangyarihan: akin ngang isinauli ang hindi ko kinuha.

⁴Daugiau kaip galvos plaukų yra tų, kurie be priežasties manęs nekenčia. Galingesni už mane tie, kurie melagingai puola mane. Turiu grąžinti, ko nepaėmiau.

⁵Oh Dios, kilala mo ang kamangmangan ko; at ang mga kasalanan ko'y hindi lihim sa iyo.

⁵Dieve, Tu žinai mano kvailystę ir mano nusikaltimai nepaslėpti nuo Tavęs.

⁶Huwag mangapahiya dahil sa akin ang nangaghihintay sa iyo, Oh Panginoong Dios ng mga hukbo: huwag mangalagay sa kasiraang puri dahil sa akin ang nagsisihanap sa iyo, Oh Dios ng Israel.

⁶Tenebūna gėdinami dėl manęs tie, kurie laukia Tavęs, Valdove, kareivijų Viešpatie! Tenebūna įžeidinėjami dėl manęs tie, kurie ieško Tavęs, Izraelio Dieve!

⁷Sapagka't dahil sa iyo ay nagdala ako ng kadustaan; kahihiyan ay tumakip sa aking mukha.

⁷Dėl Tavęs kenčiu pajuoką, nuo gėdos rausta mano veidas.

⁸Ako'y naging iba sa aking mga kapatid, at taga ibang lupa sa mga anak ng aking ina.

⁸Svetimas tapau savo broliams, pašalinis­mano motinos vaikams.

⁹Sapagka't napuspos ako ng sikap sa iyong bahay; at ang mga pagduwahagi nila na nagsisiduwahagi sa iyo ay nangahulog sa akin.

⁹Uolumas dėl Tavo namų sugraužė mane, Tave plūstančiųjų keiksmai krito ant manęs.

¹⁰Pag umiiyak ako at pinarurusahan ko ng pagaayuno ang aking kaluluwa, yao'y pagkaduwahagi sa akin.

¹⁰Kai aš verkiau ir varginau sielą pasninku­jie užgauliojo mane.

¹¹Nang magsuot ako ng kayong magaspang, ay naging kawikaan ako sa kanila.

¹¹Vietoje drabužių vilkiu ašutinę­dėl to tapau jiems priežodžiu.

¹²Pinag-uusapan ako nilang nangauupo sa pintuang-bayan; at ako ang awit ng mga lango.

¹²Tie, kurie sėdi vartuose, kalba prieš mane ir geriantys vyną dainuoja apie mane.

¹³Nguni't tungkol sa akin, ang dalangin ko'y sa iyo, Oh Panginoon, sa isang kalugodlugod na panahon: Oh Dios, sa karamihan ng iyong kagandahang-loob,

¹³O aš meldžiuosi Tau, Viešpatie, visą laiką. Dieve, dėl savo beribio gailestingumo išklausyk mane, dėl savo išgelbėjimo tiesos.

¹⁴Iligtas mo ako sa burak, at huwag mo akong ilubog: maligtas ako sa kanila na nangagtatanim sa akin, at sa malalim na tubig.

¹⁴Išgelbėk mane iš dumblo, kad nenugrimzčiau, ištrauk iš gilių vandenų, išvaduok iš piktų priešų.

¹⁵Huwag akong tangayin ng baha, ni lamunin man ako ng kalaliman: at huwag takpan ng hukay ang kaniyang bunganga sa akin.

¹⁵Teneužlieja manęs vandens srovė, tenepraryja gelmė ir teneapžioja manęs duobė.

¹⁶Sagutin mo ako, Oh Panginoon; sapagka't ang iyong kagandahang-loob ay mabuti: ayon sa karamihan ng iyong mga malumanay na kaawaan ay bumalik ka sa akin.

¹⁶Viešpatie, išklausyk mane dėl savo malonės gausos! Pažvelk į mane gailestingai.

¹⁷At huwag mong ikubli ang iyong mukha sa iyong lingkod; sapagka't ako'y nasa kahirapan; sagutin mo akong madali.

¹⁷Nepaslėpk savo veido nuo savo tarno, nes esu varge; skubiai išklausyk mane!

¹⁸Lumapit ka sa aking kaluluwa, at tubusin mo: Iligtas mo ako dahil sa aking mga kaaway.

¹⁸Priartėk prie mano sielos ir išpirk. Išlaisvink mane iš priešų!

¹⁹Talastas mo ang aking kadustaan, at ang aking kahihiyan, at ang aking kasiraang puri: ang aking mga kaaway, ay pawang nangasa harap mo.

¹⁹Tu žinai, kaip mane plūsta, gėdina ir niekina; Tu matai visus mano prispaudėjus.

²⁰Kaduwahagihan ay sumira ng aking puso; at ako'y lipos ng kabigatan ng loob: at ako'y naghintay na may maawa sa akin, nguni't wala; at mga mangaaliw, nguni't wala akong masumpungan.

²⁰Pajuoka plėšo mano širdį, aš pavargau. Aš laukiau pasigailėjimo, bet jo nėra, ieškojau guodėjų, tačiau neradau.

²¹Binigyan naman nila ako ng pagkaing mapait; at sa aking kauhawan ay binigyan nila ako ng suka na mainom.

²¹Vietoje maisto duoda man tulžies, ištroškusį girdo actu.

²²Maging lalang sa harap nila ang kanilang dulang; at maging isang silo kung sila'y nasa kapayapaan.

²²Jų stalas jiems patiems spąstais tevirsta ir jų gerovė­žabangais!

²³Manglabo ang kanilang mga mata, na sila'y huwag makakita; at papanginigin mong palagi ang kanilang mga balakang.

²³Teaptemsta jų akys, kad neregėtų; padaryk, kad jų strėnos visada svyruotų.

²⁴Ibugso mo ang iyong galit sa kanila, at datnan sila ng kabangisan ng iyong galit.

²⁴Išliek ant jų savo užsidegimą, ir Tavo rūstybės įkarštis tepasiekia juos.

²⁵Magiba ang tahanan nila; walang tumahan sa kanilang mga tolda.

²⁵Jų buveinė tegul ištuštėja, palapinėse gyventojų tenelieka.

²⁶Sapagka't kanilang hinabol siya na iyong sinaktan, at sinaysay nila ang damdam niyaong iyong sinugatan.

²⁶Nes jie persekioja tą, kurį Tu ištikai, kurį sužeidei, tam jie didina skausmą.

²⁷At dagdagan mo ng kasamaan ang kanilang kasamaan: at huwag silang masok sa iyong katuwiran.

²⁷Tegul vis gausėja jų kaltės, ir teneįeina jie į Tavo teisumą.

²⁸Mapawi sila sa aklat ng buhay, at huwag masulat na kasama ng matuwid.

²⁸Tebūna jie išbraukti iš gyvųjų knygos ir teisiųjų sąrašuose tenebūna jų vardų!

²⁹Nguni't ako'y dukha at mapanglaw: sa pamamagitan ng pagliligtas mo, Oh Dios, ay iahon mo nawa ako.

²⁹Aš esu vargšas ir kenčiu; Tavo išgelbėjimas, Dieve, teiškelia mane!

³⁰Aking pupurihin ng awit ang pangalan ng Dios, at dadakilain ko siya ng pasalamat.

³⁰Aš girsiu Dievo vardą giesme ir dėkodamas aukštinsiu Jį.

³¹At kalulugdan ng Panginoon na higit kay sa isang baka, o sa toro na may mga sungay at mga paa.

³¹Tai Viešpačiui bus meiliau už jautį, už jauniklį jautuką su ragais ir nagais.

³²Nakita ng mga maamo, at nangatuwa: mabuhay ang puso, ninyong nagsisihanap sa Dios.

³²Tai matydami, linksminsis nuolankieji, ir atgys širdys tų, kurie ieško Dievo.

³³Sapagka't dinidinig ng Panginoon ang mapagkailangan, at hindi hinahamak ang kaniyang mga bilanggo.

³³Viešpats girdi vargšą ir neniekina savo belaisvių.

³⁴Purihin siya ng langit at lupa, ng mga dagat, at ng bawa't bagay na gumagalaw roon.

³⁴Jį tegiria dangūs ir žemė, jūros ir visa, kas juda jose.

³⁵Sapagka't ililigtas ng Dios ang Sion, at itatayo ang mga bayan ng Juda; at sila'y magsisitahan doon, at tatangkilikin nila na pinakaari.

³⁵Dievas išgelbės Sioną ir Judo miestus atstatys. Jie įsikurs ten ir gyvens,

³⁶Mamanahin naman ng binhi ng kaniyang mga lingkod; at silang nagsisiibig ng kaniyang pangalan ay magsisitahan doon.

³⁶Jo tarnų vaikai paveldės tą žemę, o Jo vardą mylintys gyvens joje.