¹Nang magkagayo'y sumagot si Eliphaz na Temanita, at nagsabi,

¹Da tok Elifas fra Teman til orde og sa:

²Mapapakinabangan ba ang tao ng Dios? Tunay na siyang pantas ay nakikinabang sa kaniyang sarili.

²Kan vel en mann være til gagn for Gud? Nei, bare sig selv gagner den forstandige.

³May kasayahan ba sa Makapangyarihan sa lahat na ikaw ay matuwid? O may pakinabang ba sa kaniya na iyong pinasasakdal ang iyong mga lakad?

³Er det til nogen nytte for den Allmektige at du er rettferdig, eller til nogen vinning at du vandrer ulastelig?

⁴Dahil ba sa iyong takot sa kaniya na kaniyang sinasaway ka, na siya'y pumasok sa iyo sa kahatulan?

⁴Er det for din gudsfrykts skyld han refser dig eller går i rette med dig?

⁵Hindi ba malaki ang iyong kasamaan? Ni wala mang anomang wakas sa iyong mga kasamaan.

⁵Er ikke din ondskap stor og dine misgjerninger uten ende?

⁶Sapagka't ikaw ay kumuha ng sangla ng iyong kapatid sa wala, at iyong hinubdan ng kanilang suot ang hubad.

⁶Du tok jo pant av dine brødre uten grunn og drog klærne av de nakne.

⁷Ikaw ay hindi nagbigay ng tubig sa pagod upang uminom, at ikaw ay nagkait ng tinapay sa gutom.

⁷Du gav ikke den trette vann å drikke, og den sultne nektet du brød.

⁸Nguni't tungkol sa makapangyarihang tao, siya'y nagtatangkilik ng lupa; at ang marangal na tao, ay tumatahan doon.

⁸Men den som gikk frem med vold, han fikk landet i eie, og den som var høit aktet, bodde i det.

⁹Iyong pinayaong walang dala ang mga babaing bao, at ang mga kamay ng ulila ay nangabali.

⁹Enker har du latt fare tomhendt, og farløses armer blev knust.

¹⁰Kaya't ang mga silo ay nangasa palibot mo, at biglang takot ay bumabagabag sa iyo,

¹⁰Derfor er det snarer rundt omkring dig, og en hastig redsel forferder dig.

¹¹O kadiliman, upang huwag kang makakita. At kasaganaan ng tubig ay tumatabon sa iyo.

¹¹Eller ser du ikke mørket og den vannflom som dekker dig?

¹²Hindi ba ang Dios ay nasa kaitaasan ng langit? At, narito, ang kataasan ng mga bituin, pagkataastaas nila!

¹²Er ikke Gud høi som himmelen? Og se de øverste stjerner, hvor høit de står!

¹³At iyong sinasabi, Anong nalalaman ng Dios? Makahahatol ba siya sa salisalimuot na kadiliman?

¹³Og du sier: Hvad vet Gud? Kan han vel dømme gjennem mørket?

¹⁴Masinsing alapaap ang tumatakip sa kaniya, na siya'y hindi nakakakita; at siya'y lumalakad sa balantok ng langit.

¹⁴Skyene er et dekke for ham, så han ikke ser noget, og på himmelens hvelving vandrer han.

¹⁵Iyo bang pagpapatuluyan ang dating daan, na nilakaran ng mga masamang tao?

¹⁵Vil du følge den sti som syndens menn vandret på i de gamle dager,

¹⁶Na siyang mga naalis bago dumating ang kanilang kapanahunan. Na ang patibayan ay nahuhong parang agos:

¹⁶de som blev bortrykket før tiden, og under hvis føtter grunnen fløt bort som en strøm,

¹⁷Na nagsabi sa Dios: Lumayo ka sa amin; at, anong magagawa sa amin ng Makapangyarihan sa lahat?

¹⁷de menn som sa til Gud: Vik fra oss, og som spurte hvad den Allmektige vel skulde kunne gjøre for dem,

¹⁸Gayon ma'y pinuno niya ang kanilang mga bahay ng mga mabuting bagay; nguni't ang payo ng masama ay malayo sa akin.

¹⁸enda han hadde fylt deres hus med det som var godt? - Men de ugudeliges tanker er lang fra mine tanker. -

¹⁹Nakikita ng mga matuwid at nangatutuwa; at tinatawanang mainam ng walang sala:

¹⁹De rettferdige så det* og gledet sig, og de uskyldige spottet dem: / {* JBS 22, 16.}

²⁰Na nagsasabi, Walang pagsalang silang nagsisibangon laban sa atin ay nahiwalay, at ang nalabi sa kanila ay sinupok ng apoy.

²⁰Sannelig, våre fiender er tilintetgjort, og ild har fortært deres overflod.

²¹Makipagkilala ka sa kaniya, at ikaw ay mapayapa: anopa't ang mabuti ay darating sa iyo.

²¹Forlik dig nu med ham, så vil du få fred! Og så skal lykke times dig.

²²Iyong tanggapin, isinasamo ko sa iyo, ang kautusan mula sa kaniyang bibig, at ilagak mo ang kaniyang mga salita sa iyong puso.

²²Ta imot lærdom av hans munn og legg dig hans ord på hjerte!

²³Kung ikaw ay bumalik sa Makapangyarihan sa lahat, ay matatayo ka; kung iyong ilayo ang kalikuan sa iyong mga tolda.

²³Vender du om til den Allmektige, da skal din lykke bli bygget op igjen; men du må få urett bort fra dine telt.

²⁴At ilagay mo ang iyong kayamanan sa alabok, at ang ginto ng Ophir sa gitna ng mga bato ng mga batis:

²⁴Kast ditt gull i støvet og ditt Ofir-gull blandt bekkenes stener!

²⁵At ang Makapangyarihan sa lahat ay magiging iyong kayamanan, at mahalagang pilak sa iyo.

²⁵Så skal den Allmektige være ditt gull, være som dynger av sølv for dig,

²⁶Sapagka't ikaw ay magagalak nga ng iyong sarili sa Makapangyarihan sa lahat, at iyong itataas ang iyong mukha sa Dios.

²⁶for da skal du glede dig i den Allmektige og løfte ditt åsyn til Gud.

²⁷Ikaw ay dadalangin sa kaniya, at kaniyang didinggin ka: at iyong babayaran ang iyong mga panata.

²⁷Du skal bede til ham, og han skal høre dig, og du skal opfylle dine løfter,

²⁸Ikaw nama'y magpapasiya ng isang bagay, at ito'y matatatag sa iyo; at liwanag ay sisilang sa iyong mga daan.

²⁸og setter du dig noget fore, da skal det lykkes for dig, og over dine veier skal det skinne lys;

²⁹Pagka inilulugmok ka nila, ay iyong sasabihin: Magpakataas; at ililigtas niya ang mapagpakumbabang tao.

²⁹når de fører nedover, skal du si: Opover! Han skal frelse den som slår sitt øie ned;

³⁰Kaniyang ililigtas, pati ng hindi banal: Oo, siya'y maliligtas sa kalinisan ng iyong mga kamay.

³⁰han skal redde endog den som ikke er uskyldig; ved dine henders renhet skal han bli reddet*. / {* når du beder for ham. 1TI 2, 8. JAK 5 16.}