1Purihin ninyo ang Panginoon. Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagka't siya'y mabuti; sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
1Halleluja! Pris Herren, for han er god, hans miskunnhet varer evindelig.
2Sinong makapagbabadya ng mga makapangyarihang gawa ng Panginoon, o makapagpapakilala ng buo niyang kapurihan?
2Hvem kan utsi Herrens veldige gjerninger, forkynne all hans pris?
3Mapalad silang nangagiingat ng kahatulan, at siyang gumagawa ng katuwiran sa buong panahon.
3Salige er de som tar vare på det som rett er, den som gjør rettferdighet til enhver tid.
4Alalahanin mo ako, Oh Panginoon, ng lingap na iyong ipinagkaloob sa iyong bayan; Oh dalawin mo ako ng iyong pagliligtas:
4Kom mig i hu, Herre, efter din nåde mot ditt folk, se til mig med din frelse,
5Upang makita ko ang kaginhawahan ng iyong hirang, upang ako'y magalak sa kasayahan ng iyong bansa, upang ako'y lumuwalhati na kasama ng iyong mana.
5så jeg kan se på dine utvalgtes lykke, glede mig med ditt folks glede, rose mig med din arv!
6Kami ay nangagkasala na kasama ng aming mga magulang, kami ay nangakagawa ng kasamaan, kami ay nagsigawa ng masama.
6Vi har syndet med våre fedre, vi har gjort ille, vi har vært ugudelige.
7Hindi naunawa ng aming mga magulang ang iyong mga kababalaghan sa Egipto; hindi nila inalaala ang karamihan ng iyong mga kagandahang-loob, kundi naging mapanghimagsik sa dagat, sa makatuwid baga'y sa Dagat na Mapula.
7Våre fedre i Egypten aktet ikke på dine undergjerninger, de kom ikke i hu dine mange nådegjerninger, men var gjenstridige ved havet, ved det Røde Hav.
8Gayon ma'y iniligtas niya sila dahil sa kaniyang pangalan, upang kaniyang maipabatid ang kaniyang matibay na kapangyarihan.
8Dog frelste han dem for sitt navns skyld, for å kunngjøre sitt velde,
9Kaniyang sinaway naman ang Dagat na Mapula, at natuyo: sa gayo'y pinatnubayan niya sila sa mga kalaliman, na parang ilang.
9og han truet det Røde Hav, og det blev tørt, og han lot dem gå gjennem dypene som i en ørken,
10At iniligtas niya sila sa kamay ng nangagtatanim sa kanila, at tinubos niya sila sa kamay ng kaaway.
10og han frelste dem av hans hånd som hatet dem, og forløste dem av fiendens hånd,
11At tinabunan ng tubig ang kanilang mga kaaway: walang nalabi sa kanila kahit isa.
11og vannet skjulte deres motstandere, det blev ikke én av dem tilbake.
12Nang magkagayo'y sinampalatayanan nila ang kaniyang mga salita; inawit nila ang kaniyang kapurihan.
12Da trodde de på hans ord, de sang hans pris.
13Nilimot nilang madali ang kaniyang mga gawa; hindi sila naghintay sa kaniyang payo:
13Men snart glemte de hans gjerninger, de bidde ikke på hans råd;
14Kundi nagnais ng di kawasa sa ilang, at tinukso ang Dios sa ilang.
14men de blev grepet av begjærlighet i ørkenen, og de fristet Gud på det øde sted.
15At binigyan niya sila ng kanilang hiling; nguni't pinangayayat ang kanilang kaluluwa.
15Da gav han dem det de vilde ha, men sendte tærende sykdom over deres liv.
16Kanilang pinanaghilian naman si Moises sa kampamento, at si Aaron na banal ng Panginoon.
16Og de blev avindsyke mot Moses i leiren, mot Aron, Herrens hellige.
17Ang lupa ay bumuka, at nilamon si Dathan, at tinakpan ang pulutong ni Abiram.
17Jorden oplot sig og slukte Datan og skjulte Abirams hop,
18At apoy ay nagningas sa kanilang pulutong; sinunog ng liyab ang mga masama,
18og en ild satte deres hop i brand, en lue brente op de ugudelige.
19Sila'y nagsigawa ng guya sa Horeb, at nagsisamba sa larawang binubo.
19De gjorde en kalv ved Horeb og tilbad et støpt billede,
20Ganito nila pinapagbago ang kanilang kaluwalhatian sa wangis ng baka na kumakain ng damo.
20og de byttet sin ære* mot billedet av en okse, som eter gress. / {* 5MO 10, 21.}
21Nilimot nila ang Dios na kanilang tagapagligtas, na gumawa ng mga dakilang bagay sa Egipto;
21De glemte Gud, sin frelser, som hadde gjort store ting i Egypten,
22Kagilagilalas na mga gawa sa lupain ng Cham, at kakilakilabot na mga bagay sa Dagat na Mapula.
22undergjerninger i Kams land, forferdelige ting ved det Røde Hav.
23Kaya't sinabi niya, na kaniyang lilipulin sila, kung si Moises na kaniyang hirang ay hindi humarap sa kaniya sa bitak, upang pawiin ang kaniyang poot, upang huwag niyang lipulin sila.
23Da sa han at han vilde ødelegge dem, dersom ikke Moses, hans utvalgte, hadde stilt sig i gapet for hans åsyn for å avvende hans vrede fra å ødelegge dem.
24Oo, kanilang hinamak ang maligayang lupain, hindi nila sinampalatayanan ang kaniyang salita;
24Og de foraktet det herlige land, de trodde ikke hans ord,
25Kundi nangagsiungol sa kanilang mga tolda, at hindi nangakinig sa tinig ng Panginoon.
25og de knurret i sine telt, de hørte ikke på Herrens røst.
26Kaya't kaniyang isinumpa sa kanila, na kaniyang ibubulid sila sa ilang:
26Da opløftet han sin hånd og svor at han vilde la dem falle i ørkenen
27At kaniyang ibubulid ang kanilang binhi sa mga bansa, at pangalatin sila sa mga lupain.
27og la deres avkom falle iblandt hedningene og sprede dem i landene.
28Sila'y nangakilakip naman sa diosdiosang Baal-peor, at nagsikain ng mga hain sa mga patay.
28Og de bandt sig til Ba'al-Peor og åt av offere til døde*, / {* d.e. de livløse avgudsbilleder.}
29Ganito minungkahi nila siya sa galit ng kanilang mga gawa; at ang salot ay lumitaw sa kanila.
29og de vakte harme ved sine gjerninger, og en plage brøt inn iblandt dem.
30Nang magkagayo'y tumayo si Phinees, at gumawa ng kahatulan: at sa gayo'y tumigil ang salot.
30Da stod Pinehas frem og holdt dom, og plagen stanset;
31At nabilang sa kaniya na katuwiran, sa lahat ng sali't saling lahi magpakailan man.
31og det blev regnet ham til rettferdighet fra slekt til slekt evindelig.
32Kanilang ginalit din siya sa tubig ng Meriba, na anopa't naging masama kay Moises dahil sa kanila:
32Og de vakte vrede ved Meribas vann, og det gikk Moses ille for deres skyld;
33Sapagka't sila'y mapanghimagsik laban sa kaniyang diwa, at siya'y nagsalita ng walang pakundangan ng kaniyang mga labi.
33for de var gjenstridige mot hans* Ånd, og han talte tankeløst med sine leber. / {* d.e. Guds.}
34Hindi nila nilipol ang mga bayan, gaya ng iniutos ng Panginoon sa kanila;
34De ødela ikke de folk som Herren hadde talt til dem om,
35Kundi nangakihalo sa mga bansa, at nangatuto ng kanilang mga gawa:
35men de blandet sig med hedningene og lærte deres gjerninger,
36At sila'y nangaglingkod sa kanilang mga diosdiosan; na naging silo sa kanila:
36og de tjente deres avguder, og disse blev dem til en snare,
37Oo, kanilang inihain ang kanilang mga anak na lalake at babae sa mga demonio,
37og de ofret sine sønner og sine døtre til maktene*. / {* d.e. avgudene.}
38At nagbubo ng walang salang dugo, sa makatuwid baga'y ng dugo ng kanilang mga anak na lalake at babae, na kanilang inihain sa diosdiosan ng Canaan; at ang lupain ay nadumhan ng dugo.
38og de utøste uskyldig blod, sine sønners og sine døtres blod, som de ofret til Kana'ans avguder, og landet blev vanhelliget ved blod.
39Ganito sila nagpakahawa sa kanilang mga gawa, at nagsiyaong nagpakarumi sa kanilang mga gawa.
39De blev urene ved sine gjerninger og drev hor ved sin adferd.
40Kaya't nagalab ang pagiinit ng Panginoon laban sa kaniyang bayan, at kinayamutan niya ang kaniyang pamana.
40Da optendtes Herrens vrede mot hans folk, og han fikk avsky for sin arv.
41At ibinigay niya sila sa kamay ng mga bansa; at silang nangagtatanim sa kanila ay nangagpuno sa kanila.
41Og han gav dem i hedningers hånd, og de som hatet dem, hersket over dem,
42Pinighati naman sila ng kanilang mga kaaway, at sila'y nagsisuko sa kanilang kamay.
42og deres fiender trengte dem, og de blev ydmyket under deres hånd.
43Madalas na iligtas niya sila; nguni't sila'y mapanghimagsik sa kanilang payo, at nangababa sila sa kanilang kasamaan.
43Mange ganger utfridde han dem; men de var gjenstridige i sine råd, og de sank ned i usseldom for sin misgjernings skyld.
44Gayon ma'y nilingap niya ang kanilang kahirapan, nang kaniyang marinig ang kanilang daing:
44Og han så til dem når de var i nød, idet han hørte deres klagerop.
45At kaniyang inalaala sa kanila ang kaniyang tipan, at nagsisi ayon sa karamihan ng kaniyang mga kagandahang-loob.
45Og i sin godhet mot dem kom han sin pakt i hu, og det gjorde ham ondt efter hans store miskunnhet,
46Ginawa naman niyang sila'y kaawaan niyaong lahat na nangagdalang bihag sa kanila.
46og han lot dem finne barmhjertighet for alle deres åsyn som hadde ført dem i fangenskap.
47Iligtas mo kami, Oh Panginoon naming Dios, at pisanin mo kami na mula sa mga bansa, upang mangagpasalamat sa iyong banal na pangalan, at mangagtagumpay sa iyong kapurihan.
47Frels oss, Herre vår Gud, og samle oss fra hedningene til å love ditt hellige navn, rose oss av å kunne prise dig!
48Purihin ang Panginoon, ang Dios ng Israel, mula sa walang pasimula hanggang sa walang hanggan. At sabihin ng buong bayan, Siya nawa. Purihin ninyo ang Panginoon.
48Lovet være Herren, Israels Gud, fra evighet og til evighet! Og alt folket sier: Amen. Halleluja!