1Sa aking kahirapan ay dumaing ako sa Panginoon, at sinagot niya ako.
1En sang ved festreisene. Til Herren ropte jeg i min nød, og han svarte mig.
2Iligtas mo ang aking kaluluwa, Oh Panginoon, sa mga sinungaling na labi, at mula sa magdarayang dila.
2Herre, fri min sjel fra en løgnaktig lebe, fra en falsk tunge!
3Anong maibibigay sa iyo, at anong magagawa pa sa iyo, ikaw na magdarayang dila?
3Hvad vil han gi dig, og hvad mere vil han gi dig, du falske tunge?
4Mga hasang pana ng makapangyarihan, at mga baga ng enebro.
4Voldsmannens skarpe piler og glør av gyvelbusken*. / {* d.e. fordervende og smertefulle straffer.}
5Sa aba ko, na nakikipamayan sa Mesech, na tumatahan ako sa mga tolda sa Kedar!
5Ve mig, at jeg lever som fremmed iblandt Mesek, at jeg bor ved Kedars telt*! / {* d.e. iblandt mennesker som ligner de stridslystne og rovgjerrige folkeslag Mesek og Kedar.}
6Malaon ng tinatahanan ng aking kaluluwa na kasama niyang nagtatanim sa kapayapaan.
6Lenge nok har min sjel bodd hos dem som hater fred.
7Ako'y sa kapayapaan: nguni't pagka ako'y nagsasalita, sila'y sa pakikidigma.
7Jeg er bare fred, men når jeg taler, er de ferdige til krig.