1Panginoon, alalahanin mo para kay David ang lahat niyang kadalamhatian;
1En sang ved festreisene. Herre, gi David lønn for hans møie,
2Kung paanong sumumpa siya sa Panginoon, at nanata sa Makapangyarihan ni Jacob:
2han som tilsvor Herren, gav Jakobs Veldige det løfte:
3Tunay na hindi ako papasok sa tabernakulo ng aking bahay, ni sasampa man sa aking higaan,
3Jeg vil ikke gå inn i mitt huses telt, jeg vil ikke stige op på min sengs leie,
4Hindi ako magbibigay ng pagkakatulog sa aking mga mata, o magpapaidlip man sa aking mga talukap-mata;
4jeg vil ikke unne mine øine søvn, mine øielokk slummer,
5Hanggang sa ako'y makasumpong ng dakong ukol sa Panginoon, ng tabernakulo ukol sa Makapangyarihan ni Jacob.
5før jeg finner et sted for Herren, en bolig for Jakobs Veldige!
6Narito, narinig namin sa Ephrata: aming nasumpungan sa mga parang ng gubat.
6Se, vi hørte om den* i Efrata**, vi fant den i skogsbygden***. / {* d.e. paktens ark.} / {** 1MO 35, 19.} / {*** Kirjat-Jearim.}
7Kami ay magsisipasok sa kaniyang tabernakulo; kami ay magsisisamba sa harap ng kaniyang tungtungan.
7Vi vil komme til hans bolig, vi vil tilbede for hans føtters skammel.
8Bumangon ka, Oh Panginoon, sa iyong pahingahang dako: ikaw, at ang kaban ng iyong kalakasan.
8Reis dig, Herre, og kom til ditt hvilested, du og din styrkes ark!
9Magsipagsuot ang iyong mga saserdote ng katuwiran; at magsihiyaw ang iyong mga banal dahil sa kagalakan.
9La dine prester klæ sig i rettferd og dine fromme rope med fryd!
10Dahil sa iyong lingkod na kay David huwag mong ipihit ang mukha ng iyong pinahiran ng langis.
10For Davids, din tjeners skyld vise du ikke din salvedes åsyn tilbake!
11Ang Panginoon ay sumumpa kay David sa katotohanan; hindi niya babaligtarin: ang bunga ng iyong katawan ay aking ilalagay sa iyong luklukan.
11Herren har svoret David en sann ed, som han ikke vil gå fra: Av ditt livs frukt vil jeg sette konger på din trone;
12Kung iingatan ng iyong mga anak ang aking tipan. At ang aking patotoo na aking ituturo, magsisiupo naman ang kanilang mga anak sa iyong luklukan magpakailan man.
12dersom dine barn holder min pakt og mine vidnesbyrd, som jeg vil lære dem, da skal også deres barn for all tid sitte på dine trone.
13Sapagka't pinili ng Panginoon ang Sion; kaniyang ninasa na pinaka tahanan niya.
13For Herren har utkåret Sion, han har attrådd det til sin bolig:
14Ito'y aking pahingahang dako magpakailan man. Dito ako tatahan; sapagka't aking ninasa.
14Dette er mitt hvilested til evig tid; her vil jeg bo, fordi jeg har attrådd det.
15Aking pagpapalain siyang sagana sa pagkain; aking bubusugin ng pagkain ang kaniyang dukha.
15Dets mat vil jeg velsigne, dets fattige vil jeg mette med brød,
16Ang kaniya namang mga saserdote ay susuutan ko ng kaligtasan: at ang kaniyang mga banal ay magsisihiyaw ng malakas sa kagalakan.
16og dets prester vil jeg klæ med fryd.
17Doo'y aking pamumukuhin ang sungay ni David: aking ipinaghanda ng ilawan ang aking pinahiran ng langis.
17Der vil jeg la et horn vokse op for David, gjøre i stand en lampe for min salvede.
18Ang kaniyang mga kaaway ay susuutan ko ng kahihiyan: nguni't sa kaniya'y mamumulaklak ang kaniyang putong.
18Hans fiender vil jeg klæ i skam, men på ham skal hans krone stråle.