1Oh magsiparito kayo, tayo'y magsiawit sa Panginoon: tayo'y magkaingay na may kagalakan sa malaking bato na ating kaligtasan.
1Kom, la oss juble for Herren, la oss rope med fryd for vår frelses klippe!
2Tayo'y magsiharap sa kaniyang harapan na may pagpapasalamat, tayo'y magkaingay na may kagalakan sa kaniya na may mga pagaawitan.
2La oss trede frem for hans åsyn med pris, la oss juble for ham med salmer!
3Sapagka't ang Panginoon ay dakilang Dios, at dakilang Hari sa lahat ng mga dios,
3For Herren er en stor Gud og en stor konge over alle guder,
4Na sa kaniyang kamay ang mga malalim na dako ng lupa, ang mga kataasan ng mga bundok ay kaniya rin.
4han som har jordens dyp i sin hånd og fjellenes høider i eie,
5Ang dagat ay kaniya, at kaniyang ginawa: at ang kaniyang mga kamay ay lumikha ng tuyong lupa.
5han som eier havet, for han har skapt det, og hans hender har gjort det tørre land.
6Oh magsiparito kayo, tayo'y magsisamba at magsiyukod; tayo'y magsiluhod sa harap ng Panginoon na May-lalang sa atin.
6Kom, la oss kaste oss ned og bøie kne, la oss knele for Herrens, vår skapers åsyn!
7Sapagka't siya'y ating Dios, at tayo'y bayan ng kaniyang pastulan, at mga tupa ng kaniyang kamay. Ngayon, kung inyong didinggin ang kaniyang tinig!
7For han er vår Gud, og vi er det folk han før, og den hjord hans hånd leder. Vilde I dog idag høre hans røst!
8Huwag ninyong papagmatigasin ang inyong puso, gaya sa Meriba, gaya sa kaarawan ng Masa sa ilang:
8Forherd ikke eders hjerte, likesom ved Meriba, likesom på Massadagen i ørkenen,
9Nang tuksuhin ako ng inyong mga magulang, tinikman ako, at nakita ang gawa ko.
9hvor eders fedre fristet mig! De satte mig på prøve, de som dog hadde sett min gjerning.
10Apat na pung taong namanglaw ako sa lahing yaon, at aking sinabi, Bayan na nagkakamali sa kanilang puso. At hindi naalaman ang aking mga daan:
10Firti år vemmedes jeg ved den slekt, og jeg sa: De er et folk med forvillet hjerte, og de kjenner ikke mine veier.
11Kaya't ako'y sumumpa sa aking poot, na sila'y hindi magsisipasok sa aking kapahingahan.
11Så svor jeg i min vrede: Sannelig, de skal ikke komme inn til min hvile.