1Pagkatapos ng mga bagay na ito ay dumating ang salita ng Panginoon kay Abram sa pangitain na nagsasabi, Huwag kang matakot, Abram: ako ang iyong kalasag, at ang iyong ganting pala na lubhang dakila.
1Huai thilte khitin, Abram lau ken, kei na phaw leh na kipahman thupitak mai ka hi, chiin, Toupa thu Abram kiangah mang bangin a hongtunga.
2At sinabi ni Abram, Oh Panginoong Dios, anong ibibigay mo sa akin, kung ako'y nabubuhay na walang anak at ang magaari ng aking bahay ay itong taga Damascong si Eliezer?
2Huan, Abramin, Aw Toupa Pathian, bang non pe dia, ta neilouin ka om den sina, ka goukempa lah Damaska khuaa Eliezer ahi ngala? A chi a.
3At sinabi ni Abram, Narito, hindi mo ako binigyan ng anak at, narito't isang ipinanganak sa aking bahay ang siyang tagapagmana ko.
3Huan, Abram mahin, ngaiin, chi himhim lah non suahsak ngal keia: enin, ka in a piang ka gouluahding ahi, achia.
4At, narito, ang salita ng Panginoon ay dumating sa kaniya, na nagsabi, Hindi ang taong ito ang magiging tagapagmana mo; kundi lalabas sa iyong sariling katawan ang magiging tagapagmana mo.
4Huan, ngaiin, huai mi na gouluahding ahi kei ding; nangmah gila honggah ding ngei na gouluahding ahi zo ding, chiin, Toupa thu a kiangah a tunga.
5At siya'y inilabas at sinabi, Tumingala ka ngayon sa langit, at iyong bilangin ang mga bituin, kung mabibilang mo: at sa kaniya'y sinabi, Magiging ganiyan ang iyong binhi.
5Huan, amah inpuaa ah a pi khiaa, Van lam en inla, aksite na sim theih leh sim himin, achia. Huan, amah mahin, a kiangah, Na suante huchibang ahi ding uh, a chi a.
6At sumampalataya siya sa Panginoon; at ito'y ibinilang na katuwiran sa kaniya.
6Huan, aman Toupa a ginga, huchiin, amah huai a diktatnain a sehsakta hi.
7At sinabi sa kaniya, Ako ang Panginoon na nagpaalis sa iyo sa Ur ng mga Caldeo, upang ibigay sa iyo ang lupaing ito na manahin mo.
7Huan, a kiangah, hiai luah dinga honpe dia Kaldaite khua Ur akipana honpi khia huai Toupa ka hi, achi a.
8At sinabi niya, Oh Panginoong Dios, paanong pagkakilala ko na aking mamanahin?
8Huan, aman, Toupa Pathian aw, ka luah ding chih bangchin ka thei ding? a chi a.
9At sinabi sa kaniya, Magdala ka rito sa akin ng isang dumalagang bakang tatlong taon ang gulang, at ng isang babaing kambing na tatlong taon ang gulang, at ng isang lalaking tupang tatlong taon ang gulang, at ng isang inakay na batobato at ng isang inakay na kalapati.
9Huan, aman, a kiangah, bawngla kum thum a upa, kelpi kum thum a upa, vakhu leh vapal nou honlain, a chi a.
10At dinala niya ang lahat ng ito sa kaniya, at pinaghati niya sa gitna, at kaniyang pinapagtapattapat ang kalakalahati; datapuwa't hindi hinati ang mga ibon.
10Huchiin, huai tengteng a honla, a lai takah a phelkhap chiata, a phel khat a phel khat lam dohin a koih chiat jela; vasate bel a phelkhap kei hi.
11At binababa ng mga ibong mangdadagit ang mga bangkay, at binubugaw ni Abram.
11Huan, vasa sasial nete saluangte tunga atuk chiangin Abramin a hawlkhe jel hi.
12At nang lulubog na ang araw, ay nakatulog si Abram ng mahimbing; at, narito, ang isang kasindaksindak na malaking kadiliman ay sumakaniya.
12Huan, ni tum dia a kisak sialsial laiin, Abram a na ihmu hithita; huan, ngaiin, a mial a mial, thil mulkimhuai petmahin amah a honkhuha.
13At sinabi ng Dios kay Abram, Tunay na pakatalastasin mo, na ang iyong binhi ay magiging taga ibang bayan sa lupaing hindi kanila, at mangaglilingkod sa mga yaon; at pahihirapang apat na raang taon.
13Huan Pathianin Abram kiangah, na suante amau gam louah mikhual in a om ding uh, a na uh a sepsak ding uh chih teltakin theiin; huan, kum za li a hihgenthei ding ua;
14At yaon namang bansang kanilang paglilingkuran ay aking hahatulan: at pagkatapos ay aalis silang may malaking pag-aari.
14Huan, a na uh a sepsakte chi uh leng ka ngaihtuah ding: huan, huai khit chiangin sum tampi neiin a hongpawt ding uhi.
15Datapuwa't ikaw ay payapang pasa sa iyong mga magulang; at ikaw ay malilibing sa mabuting katandaan.
15Nang bel na pipute kiangah lungmuang takin na pai dinga; na lu a kelsam pou vekin a honvui ding uh.
16At sa ikaapat na salin ng iyong binhi, ay magsisipagbalik rito: sapagka't hindi pa nalulubos ang katampalasanan ng mga Amorrheo.
16Huan, suan lina ah hiailaiah a hongpai nawn ding uh; Amorte khelhnate lah a kim nai ngal keia, a chi a
17At nangyari, na paglubog ng araw, at pagdilim, na narito, ang isang hurnong umuusok, at ang isang tanglaw na nagniningas na dumaan sa gitna ng mga hinating hayop.
17Huan, hichi ahia, ni tuma, khua a hongmialin, ngaiin, halzulna meikhu lunglung leh meisel kuang luahluah huai sa phelkhapte kala paipai a hongoma.
18Nang araw na yaon, ang Panginoon ay nakipagtipan kay Abram, na nagsabi, Sa iyong binhi ibinigay ko ang lupaing ito, mula sa ilog ng Egipto hanggang sa malaking ilog, na ilog Eufrates.
18Huai niin Toupan, hiai gam, Aigupta lui akipan lui lianpi (Euphrates lui) phain, na suante kiangah ka peta:
19Ang mga Cineo, at ang mga Ceneceo, at ang mga Cedmoneo,
19Kente, Kenizte, Kadmonte,
20At ang mga Heteo, at ang mga Pherezeo, at ang mga Refaim,
20Hitte, Perizte, Rephaimte,Amorte, Kanante, Girgahte, Jebuste toh leng ka pe laia, chiin, Abram kiangah thu a khungta hi.
21At ang mga Amorrheo, at ang mga Cananeo, at ang mga Gergeseo, at ang mga Jebuseo.
21Amorte, Kanante, Girgahte, Jebuste toh leng ka pe laia, chiin, Abram kiangah thu a khungta hi.