¹Ikaw ay bumaba, at umupo sa alabok, Oh anak na dalaga ng Babilonia; lumagmak ka sa lupa na walang luklukan, Oh anak na babae ng mga Caldeo: sapagka't hindi ka na tatawaging maselang at mahinhin.

¹Babulon tanu nungak aw, hongsuk inla, leivuiah tuin; Kaldai tanu aw, laltutphah lou-ah leiah tuin: om nou leh nuamsa honchi nawn lou ding uhi.

²Ikaw ay kumuha ng gilingang mga bato, at gumiling ka ng harina; magalis ka ng iyong lambong, maghubad ka ng balabal, maglitaw ka ng binti, tumawid ka sa mga ilog.

²Buh gawijanna suangte la inla, tangbuang bawlin: nakikhuhna puan koih inla, na ten tual lem inla, na khe hong inla, luite ngap galkahin.

³Ang iyong kahubaran ay malilitaw, oo, ang iyong kahihiyan ay makikita, ako'y manghihiganti, at hindi tatangi ng tao.

³Na vuaktanna khuhlouin a om dinga, ahi, na zahmoh a dawk ding: phu ka la dinga, mi kuamah ka kithuahpih kei ding.

⁴Ang aming Manunubos, ang Panginoon ng mga hukbo ay siyang pangalan niya, ang Banal ng Israel.

⁴A hontanpa, a min sepaihte Toupa ahi, Israelte Mi Siangthou.

⁵Maupo kang tahimik, at masok ka sa kadiliman, Oh anak na babae ng mga Caldeo: sapagka't hindi ka na tatawagin. Ang mahal na babae ng mga kaharian.

⁵Kaldai tanu aw, dai didein tu inla, mial nuaiah lutin, Gam cih lalnu honchi ta kei ding uh hi.

⁶Ako'y napoot sa aking bayan, aking dinumhan ang aking mana, at ibinigay ko sa iyong kamay: hindi mo pinagpakitaan sila ng kaawaan; sa may katandaan ay pinabigat mong mainam ang iyong atang.

⁶Ka mite tungah ka heha, ka goutan ka hihthanghuaia, na khutah ka honpia hi: nang a tunguah hehpihna himhim na langsak kei a; teklamte tungah nangawng na hakkol giktak na ngata hi.

⁷At iyong sinabi, Ako'y magiging mahal na babae magpakailan man: na anopa't hindi mo ginunita ang mga bagay na ito sa iyong kalooban, o inalaala mo man ang huling wakas nito.

⁷Huan, Kei khantawnin lalnu dingin ka om ding, na chi a: huchiin huai thilte lah na lungsimin na ngaihtuah keia, a tawpna ding lah na theigige sam kei hi.

⁸Ngayon nga'y dinggin mo ito, ikaw na hinati sa mga kalayawan, na tumatahang matiwasay, na nagsasabi sa kaniyang puso, Ako nga, at walang iba liban sa akin; hindi ako uupong gaya ng babaing bao, o mararanasan man ang pagkawala ng mga anak:

⁸Huchiin nang nuamtata om, awlmohneilou-a om, lungsima, Keimah ka hi, kei mah lou mi dang himhim a om kei uh, meithaiin ka tu kei dinga, tate tan thu lah ka thei sam kei ding, chinu, hiai theiin:

⁹Nguni't ang dalawang bagay na ito ay darating sa iyo sa isang sangdali, sa isang araw, ang pagkawala ng mga anak at pagkabao; sa kanilang karamihan ay darating sa iyo, sa karamihan ng iyong panggagaway, at sa totoong kasaganaan ng iyong mga enkanto.

⁹Hiai thil nih, tate tanna leh meithainain, ni khat thuin mitphiatkal louin a honpha ding ahi: na bumna zatna tamngialin, na kivenna tam kuam mahleh, huaite nakpitakin na tungah a hongtung ding hi.

¹⁰Sapagka't ikaw ay tumiwala sa iyong kasamaan; iyong sinabi, Walang nakakakita sa akin; ang iyong karunungan at ang iyong kaalaman, nagpaligaw sa iyo: at iyong sinabi sa iyong puso, Ako nga, at walang iba liban sa akin.

¹⁰Na gitlouhna muanga; Kuamahin honmuse kei uh, na chi vial ngala; na pilna leh na theihnain honhihsia hi: Keimah ka hi, kei lou midang himhim a om kei, na lungsimin na chibehlap hi.

¹¹Kaya't ang kasamaan ay darating sa iyo; hindi mo malalaman ang bukang liwayway niyaon: at kasakunaan ay sasapit sa iyo; hindi mo maaalis: at kagibaan ay darating sa iyong bigla, na hindi mo nalalaman.

¹¹Huaijiakin thil hoihlou na tungah a hongtung dinga; a ven dan na siam kei ding: vangtahnain a honbuak dinga; huai lah na hihmang theikei ding: siatna leng thakhatin na tungah hongtung guih dinga; huai na theikhol kei ding.

¹²Tumayo ka ngayon sa iyong mga enkanto, at sa karamihan ng iyong panggagaway, na iyong ginawa mula sa iyong kabataan: marahil makikinabang ka, marahil mananaig ka.

¹²Na kikauna leh bumna na zatna, naupang nou na hih akipana na kisukgimnate, dinpih tanla; na phattuampih theih ding phota, na zohpih theih ding phot leh.

¹³Ikaw ay yamot sa karamihan ng iyong mga payo: magsitayo ngayon ang nanganghuhula sa pamamagitan ng langit, at ng mga bituin, ang mga mangingilala ng tungkol sa buwan, at siyang magligtas sa iyo sa mga bagay na mangyayari sa iyo.

¹³Na lemtheih a tam mahmah jiakin na gimta hi: tuin van thutheite, aksi-enmite, kha tenga thugekholmite ding uhenla, na tunga thil hongtung dingte laka kipanin honhong le uh a ke.

¹⁴Narito, sila'y magiging gaya ng pinagputulan ng trigo; susunugin sila ng apoy; sila'y hindi makaliligtas sa bangis ng liyab: hindi babaga na mapagpapainitan, o magiging apoy na mauupuan sa harap.

¹⁴Ngaiin, buhpawl bang lel ahi ding ua; meiin a kang ding; meikuang thilhihtheihna laka kipan a kihumbit kei ding uh: hihlumna ding meihol bang ahi kei dinga, awi ding mei bang lah ahi sam kei ding.Huchibangin na kihihgim nakna thilte nanga dingin a om ding uhi: na naupan nou akipana na laka sumsinmite amau lampi chiatah a vak mang ding ua; honhumbit ding kuamah himhim a om kei ding uh.

¹⁵Ganito mangyayari ang mga bagay sa iyo, na iyong ginawa: silang nangalakal sa iyo mula sa iyong kabinataan ay lalaboy bawa't isa ng kaniyang sariling lakad; walang magliligtas sa iyo.

¹⁵Huchibangin na kihihgim nakna thilte nanga dingin a om ding uhi: na naupan nou akipana na laka sumsinmite amau lampi chiatah a vak mang ding ua; honhumbit ding kuamah himhim a om kei ding uh.