¹Ang salita na dumating kay Jeremias na mula sa Panginoon, na nagsasabi,

¹Jeremia kiangah TOUPA akipan thu hongtung,

²Ganito ang sinasalita ng Panginoon, ng Dios ng Israel, na nagsasabi, Iyong isulat sa isang aklat ang lahat ng mga salita na aking sinalita sa iyo.

²TOUPA Israel Pathianin hichiin a chi, Na Kianga thu ka gen tengteng laibu ah gelh in, chiin.

³Sapagka't, narito, ang mga araw ay dumarating, sabi ng Panginoon na aking ibabalik na mula sa pagkabihag ang aking bayang Israel at Juda, sabi ng Panginoon, at aking pababalikin sila sa lupain na aking ibinigay sa kanilang mga magulang, at kanilang aariin.

³Ngai in, Israel leh Juda, ka mite omdan ka kikhelsakna ding nite a hongtung lellel hi; gam, a pipute uh kianga ka piak ah ka pi kik nawn dinga, a luahta ding uh, chih TOUPA thu pawt ahi, chiin TOUPAN a chi.

⁴At ang mga ito ang mga salita na sinalita ng Panginoon tungkol sa Israel at tungkol sa Juda.

⁴Huan, Juda leh Israel tungtang thua TOUPA thu gente hiaite ahi.

⁵Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon; Kami ay nangakarinig ng tinig ng panginginig, ng takot, at hindi ng kapayapaan.

⁵TOUPAN hichiin a chi ahi: Lauthawngna husa ka ja ua, launa kikou husa, muanna hi louin.

⁶Kayo'y magtanong ngayon, at inyong tingnan kung ang lalake ay nagdaramdam ng panganganak: bakit aking nakikita ang lahat na lalake na ang mga kamay ay nangasa kaniyang mga balakang na parang babae sa pagdaramdam, at ang lahat na mukha ay naging maputla?

⁶Dong vial vial unla, en vialvial dih ia, pasalin nau a vei ngei uhia? Bangdia numei nauvei bang jena, pasal a tai uh a dep chiat ua, a melte uh a hongmolh khit?

⁷Ay! sapagka't ang araw na yaon ay dakila, na anopa't walang gaya niyaon: siya ngang panahon ng kabagabagan ng Jacob; nguni't siya'y maliligtas doon.

⁷Maijen aw! Huai ni thupi hina mai e, a kibatpih mahmah a om kei, Jakob mangbat ni ahi mah ngut hi, himahleh hotkhiakin a im himhim ding.

⁸At mangyayari sa araw na yaon, sabi ng Panginoon ng mga hukbo na aking aalisin ang kaniyang pamatok sa iyo, at aking papatirin ang iyong mga tali at hindi na siya maglilingkod pa sa mga taga ibang lupa:

⁸Huan, huai niin hichi ahi dinga, a hakkol puak ka hihtan dinga, a khau leng ka kitatsak ding: pautuam miten amah nasempa dingin a zang ngei nawn kei ding uh.

⁹Kundi kanilang paglilingkuran ang Panginoong kanilang Dios, at si David na kanilang hari, na aking ibabangon sa kanila.

⁹TOUPA a Pathian uh leh a kumpipa uh dinga ka tungding ding David na a sem zo ding uh.

¹⁰Kaya't huwag kang masindak, Oh Jacob na aking lingkod, sabi ng Panginoon; huwag ka mang manglupaypay, Oh Israel: sapagka't narito, ililigtas kita mula sa malayo, at ang iyong binhi mula sa lupain ng kanilang pagkabihag; at ang Jacob ay babalik, at magiging tahimik at tiwasay, at walang tatakot sa kaniya.

¹⁰Huaiziakin, aw ka nasempa Jakob, Lau het ken aw, Israel lunglel hetken, chih TOUPA thupawt ahi. Ngaiin, gamla pia kipanin ka honghunkhe dinga, a saltanna ua kipan na suante ngei, huan Jakob a kik nawn dinga, kuamahin a lausak ngei nawn kei ding uh.

¹¹Sapagka't ako'y sumasaiyo sabi ng Panginoon upang iligtas kita: sapagka't gagawa ako ng lubos na kawakasan sa lahat na bansa na aking pinapangalatan sa iyo, nguni't hindi ako gagawa ng lubos na kawakasan sa iyo; kundi sasawayin kita ng kahatulan, at walang pagsalang hindi kita iiwan na walang parusa.

¹¹Nang a honhun dingin na kiangah lah ka om gige ngala, kahondalhsakna nam tengteng, ka beisak dinga, nang bel neisak louin: a hun lelin ka hon gawt dinga, gawt louhin na pawt het kei ding, chih TOUPA thu pawt ahi.

¹²Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon, Ang iyong sakit ay walang kagamutan, at ang iyong sugat ay mabigat.

¹²TOUPAN lah hichiin a chi ngala, Na liamna hihdam theih ahi keia, na meima a thupi hi.

¹³Walang makipaglaban ng iyong usapin upang ikaw ay mapagaling: ikaw ay walang mga panggamot na nakagagaling.

¹³Nang honpanpih ding a om kei ua, na damna ding damdawi a om sam kei hi.

¹⁴Nilimot ka ng lahat na mangingibig sa iyo; hindi ka nila hinahanap: sapagka't sinugatan kita ng sugat ng kaaway, ng parusa ng mabagsik; dahil sa kalakhan ng iyong kasamaan, sapagka't ang iyong mga kasalanan ay dumami.

¹⁴Nang honitten a honmanghilhta ua, honlimsakta kei uhi: melma liamnain ka honliamsak a, dawm lou hialin ka hon gawt hi, na thulimlouhna a thupi a, na thil hih giloute a pun jiakin.

¹⁵Bakit ka humihiyaw ng dahil sa iyong sakit? ang iyong hirap ay walang kagamutan: dahil sa kalakhan ng iyong kasamaan, sapagka't ang iyong mga kasalanan ay dumami, aking ginawa ang mga bagay na ito sa iyo.

¹⁵Bangdia na liamziak a kap nahia? Na liamna hihdam theih ahi kei, na thulimlouhna a thupi a, na thilhih khelhte a pun ziakin, hiai thilte na tunga hih ka hi.

¹⁶Kaya't silang lahat na nagsisilamon sa iyo ay mangalalamon; at lahat ng iyong kaaway, bawa't isa sa kanila'y magsisipasok sa pagkabihag; at silang nagsisisamsam sa iyo ay magiging samsam, at lahat ng nagsisihuli sa iyo ay aking ibibigay na huli.

¹⁶Himahleh nang honne gaite tengteng, nekgaihin a om ding ua, na melmate teng teng mi chih, sal dia piin a om ding uh, nang honlokte lohin a om ding ua, nang hon gallakte dingin ka pe ding hi.

¹⁷Sapagka't pagiginhawahin kita, at pagagalingin kita sa iyong mga sugat, sabi ng Panginoon; kanilang tinawag ka na tapon, na sinasabi, Ito ang Sion, na hindi hinahanap ng sinoman.

¹⁷Ka hondamtheisak nawn dinga, na liamna tengteng ka hihdam ding; TOUPA thu pawtin a chi; Delhkhiak, a honchi ua, Kuamah limsaklouh Zion ahi, a honchih jiak un.

¹⁸Ganito ang sabi ng Panginoon: Narito, aking ibabalik uli mula sa pagkabihag ang mga tolda ng Jacob, at pakukundanganan ko ang kaniyang mga tahanang dako; at ang bayan ay matatayo sa kaniyang sariling bunton, at ang bahay-hari ay tatahanan ng ayon sa ayos niyaon.

¹⁸TOUPAN hichiin a chi, Ngaiin, Jakob puanin saltangte ka lehhei dinga, a tenna munte ka hehpih dinga, a khopi a omna mual ngeiah lam ahi dinga, a kupipa in a omdan ngeiin a ding nawn ding.

¹⁹At mula sa kanila magmumula ang pagpapasalamat, at ang tinig ng nangagsasaya: at aking pararamihin sila, at sila'y hindi magiging kaunti; akin ding luluwalhatiin sila, at sila'y hindi magiging maliit.

¹⁹Kipahthu genna leh nuamsakna husa, huaite akipanin a hongpawtkhe ding. A mi ka pungsak dinga, a tawm kei ding uh amau ka hihthupi dinga, a neu kei ding uh.

²⁰Ang kanilang mga anak naman ay magiging gaya nang una, at ang kanilang kapisanan ay matatatag sa harap ko, at aking parurusahan yaong lahat na nagsisipighati sa kanila.

²⁰A tate uh leng nidanglai bangin a om ding ua, ka maah a pungkhawm un a kip ding ua; amaute nuaisiahmite peuhmah ka gawt ding hi.

²¹At ang kanilang prinsipe ay magiging isa sa kanila, at ang kanilang puno ay magmumula sa gitna nila: at aking palalapitin siya, at siya'y lalapit sa akin: sapagka't sino yaong nangahas upang lumapit sa akin? sabi ng Panginoon.

²¹A heutupa uh amau mi mah ahi dinga, a vaihawmpa uh amau laka hongpawt mah ahi ding; hon naih dinga, amah ka bawl dia, amau a honnaih ding; kua ahia amah thua honnaih ngam ding? Chih TOUPA thupawt ahi.

²²At kayo'y magiging aking bayan, at ako'y magiging inyong Dios.

²²Huan ka mite na hi ding ua, kei na Pathian uh ka hi ding.

²³Narito, ang unos ng Panginoon, ang kaniyang kapusukan, ay bumulalas na parang buhawi: hahampas sa ulo ng masama.

²³Ngai un, TOUPA huihpi, a hehna huihpi hat mah mah a pawtkheta: mi giloute lu a nuai ek ding.A lungtang tupnate a tagtuna a hih khit masiah, TOUPA hehna lauhuai mahmah a kikhel kei ding: ni nanungte ah na honthei siam ding uh.

²⁴Ang mabangis na galit ng Panginoon ay hindi mapaparam hanggang sa maisagawa, at hanggang sa kaniyang maisagawa ang haka ng kaniyang puso; sa mga huling araw ay iyong mauunawa.

²⁴A lungtang tupnate a tagtuna a hih khit masiah, TOUPA hehna lauhuai mahmah a kikhel kei ding: ni nanungte ah na honthei siam ding uh.