¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

¹Rozpomeň sa, Hospodine, na to, čo sa nám udialo; pohliadni, prosím a vidz našu potupu!

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

²Naše dedičstvo sa prevrátilo a dostalo sa cudzím; naše domy sa dostaly cudzozemcom.

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

³Sirotami sme, bez otca; naše matky sú jako vdovy.

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁴Svoju vodu pijeme za peniaze; naše drevo prichádza za plat.

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁵Prenasledovaní sme tak, že sú nám vždy na krku; pracujúc ustávame, a niet pre nás odpočinku.

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁶Egypťanom podávame ruku, Assýrom, aby sme sa nasýtili chleba.

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁷Naši otcovia hrešili, a niet ich; my nesieme ich neprávosti.

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁸Sluhovia panujú nad nami; nieto nikoho, kto by vytrhol z ich ruky.

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

⁹Za svoje životy dodávame svoj chlieb pre meč na púšti.

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹⁰Naša koža je vypálená jako pec od horúčosti hladu.

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹¹Zhanobili ženy na Sione, panny v mestách Júdových.

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹²Kniežatá sú povešané ich rukou; tváre starcov nie sú uctievané.

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹³Mládenci nosia žernov, a deti klesajú pod drevom;

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁴starci prestali sedávať v bráne, mládenci spievať svoju pieseň.

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁵Prestala veselosť nášho srdca; naše veselé kolo sa obrátilo v zármutok.

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁶Spadla koruna s našej hlavy, oj, beda nám, lebo sme hrešili!

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁷Preto je naše srdce neduživé; preto sa zatmily naše oči,

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁸pre vrch Sion, ktorý je spustošený; líšky chodia po ňom.

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

¹⁹Ty, ó, Hospodine, tróniš na veky; tvoja stolica na pokolenie a pokolenie.

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²⁰Prečo zabúdaš na nás na večnosť, opúšťaš nás na také dlhé časy?

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²¹Navráť nás, Hospodine, k sebe, a navrátime sa; obnov naše dni jako kedysi!

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.

²²Ale ty si nás celkom zavrhol, hneváš sa na nás veľmi preveľmi.