1Dinggin mo ang dalangin ko, Oh Panginoon, at dumating nawa ang daing ko sa iyo.
1Modlitba biedneho, keď úpel v trápení a pred Hospodinom vylieval svoju žiaľbu.
2Huwag mong ikubli ang mukha mo sa akin sa kaarawan ng aking kahirapan: ikiling mo ang iyong pakinig sa akin; sa araw na ako'y tumawag, ay sagutin mo akong madali.
2Hospodine, počuj moju modlitbu, a moje pokorné volanie nech prijde k tebe!
3Sapagka't ang mga kaarawan ko'y nangapapawi na parang usok, at ang mga buto ko'y nangasusunog na parang panggatong.
3Neskrývaj predo mnou svojej tvári v deň, keď mi je úzko. Nakloň ku mne svoje ucho. V deň, keď volám, rýchle sa mi ozvi.
4Ang puso ko'y nasaktan na parang damo, at natuyo; sapagka't nalimutan kong kanin ang aking tinapay.
4Lebo moje dni miznú jako dym a moje kosti sú vypálené jako ohnište.
5Dahil sa tinig ng aking daing ang mga buto ko'y nagsisidikit sa aking laman.
5Moje srdce je zbité jako bylina a schne, lebo som zabudol jesť svoj chlieb.
6Ako'y parang pelikano sa ilang; ako'y naging parang kuwago sa kaparangan.
6Od hlasu môjho vzdychania prischla moja kosť k môjmu mäsu.
7Ako'y umaabang, at ako'y naging parang maya na nagiisa sa bubungan.
7Podobný som pelikánovi na púšti. Som ako sova v sboreninách.
8Dinudusta ako ng aking mga kaaway buong araw; silang nangauulol laban sa akin ay nagsisisumpa sa akin.
8Bdejem a som ako osamelý vrabec na streche.
9Sapagka't kinain ko ang mga abo na parang tinapay, at hinaluan ko ang aking inumin ng iyak.
9Každý deň ma hanobia moji nepriatelia; tí, ktorí bláznia oproti mne, posmešne prisahajú na mňa.
10Dahil sa iyong galit at iyong poot: sapagka't ako'y iyong itinaas, at inihagis.
10Lebo jem popol ako chlieb a svoj nápoj miešam so slzami.
11Ang aking mga kaarawan ay parang lilim na kumikiling; at ako'y natuyo na parang damo.
11Je to pre tvoje rozhnevanie sa a pre tvoj prchký hnev, lebo si ma vyzdvihol a hodil na zem.
12Nguni't ikaw, Oh Panginoon, ay mamamalagi magpakailan man; at ang alaala sa iyo ay sa lahat ng sali't saling lahi.
12Moje dni sú jako miznúci tieň a ja schnem ako bylina.
13Ikaw ay babangon at maaawa sa Sion: sapagka't kapanahunan ng pagkaawa sa kaniya, Oo, ang takdang panahon ay dumating.
13Ale ty, Hospodine, trváš na veky a tvoja pamiatka na pokolenie a pokolenie.
14Sapagka't nililigaya ang iyong mga lingkod sa kaniyang mga bato, at nanghihinayang sa kaniyang alabok.
14Ty povstaneš a zľutuješ sa nad Sionom, lebo je čas učiniť mu milosrdenstvo, lebo už prišiel určený čas.
15Sa gayo'y katatakutan ng mga bansa ang pangalan ng Panginoon. At ng lahat ng hari sa lupa ang iyong kaluwalhatian;
15Lebo tvoji služobníci majú radi jeho kamene a majú ľútosť s jeho prachom.
16Sapagka't itinayo ng Panginoon ang Sion, siya'y napakita sa kaniyang kaluwalhatian;
16A pohania sa budú báť mena Hospodinovho a všetci kráľovia zeme tvojej slávy.
17Kaniyang dininig ang dalangin ng tapon, at hindi hinamak ang kanilang dalangin.
17Lebo Hospodin vystaví Sion; ukáže sa vo svojej sláve.
18Ito'y isusulat na ukol sa lahing susunod: at ang bayang lalalangin ay pupuri sa Panginoon.
18Pohliadne na modlitbu obnaženého a neopovrhne ich modlitbou.
19Sapagka't siya'y tumungo mula sa kaitaasan ng kaniyang santuario; tumingin ang Panginoon sa lupa mula sa langit;
19Zapíše sa to pre budúce pokolenie, a ľud, ktorý má byť stvorený, bude chváliť Hospodina,
20Upang dinggin ang buntong hininga ng bilanggo: upang kalagan yaong nangaitakdang patayin;
20pretože pozrel s výsosti svojej svätosti, Hospodin, s nebies sa podíval na zem,
21Upang maipahayag ng mga tao ang pangalan ng Panginoon sa Sion, at ang kaniyang kapurihan sa Jerusalem;
21aby počul stonanie väzňa, aby rozviazal synov smrti,
22Nang ang mga bayan ay mapisan, at ang mga kaharian, upang maglingkod sa Panginoon.
22aby rozprával meno Hospodinovo na Sione a jeho chválu v Jeruzaleme,
23Kaniyang pinahina ang aking kalakasan sa daan; kaniyang pinaikli ang mga kaarawan ko.
23keď sa dovedna shromaždia národy a kráľovstvá, aby slúžily Hospodinovi.
24Aking sinabi, Oh Dios ko, huwag mo akong kunin sa kalagitnaan ng aking mga kaarawan; ang mga taon mo'y lampas sa mga sali't saling lahi.
24Strápil moju silu na ceste, ukrátil moje dni.
25Nang una ay inilagay mo ang patibayan ng lupa; at ang mga langit ay gawa ng iyong mga kamay.
25Vravel som: Môj Bože, neber ma preč v polovici mojich dní, veď tvoje roky sú cez pokolenia pokolení.
26Sila'y uuwi sa wala, nguni't ikaw ay mananatili: Oo, silang lahat ay maluluma na parang bihisan; parang isang kasuutan na iyong mga papalitan, at sila'y mga mapapalitan:
26Ty si tam predtým založil zem, a dielom tvojich rúk sú nebesia;
27Nguni't ikaw rin, at ang mga taon mo'y hindi magkakawakas.
27ony zahynú, ale ty stojíš, a všetky zvetšejú ako rúcho; zameníš ich ako odev, a budú zamenené.
28Ang mga anak ng iyong mga lingkod ay mangamamalagi, at ang kanilang binhi ay matatatag sa harap mo.
28Ale ty si ten istý, a tvojim rokom nebude konca.
29Synovia tvojich služobníkov budú bývať, a ich semeno bude stáť pevne pred tebou.